Een video over gestandaardiseerde testen met nuances

Toen ik de aankondiging van deze video op de TED-Ed site zag, vreesde ik eerlijk gezegd het ergste. De video is echter genuanceerder dan ik vreesde, al biedt de video in de laatste paar minuten wel veel kritiek zonder alternatieven. Zelf vond ik het stuk van Jan Vanhoof en Peter Van Peteghem onlangs in De Standaard mooi qua nuancering.

Kinderen worden beter in het uitstellen van beloning (interessante analyse)

Nee, de titel is niet verkeerd. En ja, ik snap dat je het niet gelooft en het onderzoek is nog niet peer reviewed maar zet wel aan tot denken. Maar je wil wellicht meer weten, dus herinner je je deze nog?

Juist, de beroemde Marhsmallow test die toont hoe kinderen zich al dan niet kunnen inhouden als ze alleen zijn met het snoepje. Als ze wachten dan krijgen ze er twee, maar kunnen ze zich inhouden? Er zijn veel dingen te vertellen over deze test, maar voor vandaag: bekijk even deze grafiek:

Wat zie je hier? John Protzko bekeek alle data van de vele replicaties van de Marshmallow test en wat stelt hij vast? Onze kinderen vandaag zijn beter in het uitstellen geworden, of meer correct: ze stellen gemiddeld langer uit. Zelf voeg ik er aan toe dat dit misschien wel goed nieuws is voor onze executieve functies waaraan deze test vaak gelinkt wordt.

Vond dit onderzoek via BPS Digest en je kan hier een preprint lezen met wel 1 belangrijk detail: het onderzoek is nog niet peer reviewed!!

App zet gewone video’s om in augmented-reality-instructies (Linda Duits)

Deze blogpost verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

YouTube staat vol met filmpjes die je iets leren: make-up tutorials, gitaarles, Premiere Pro-instructies. Het is superhandig dat je niet meer iemand persoonlijk hoeft te kennen om iets van hem te leren. Het lastige van die video’s is het nadoen: spiegelen vanaf een beeldscherm is lastig. Bovendien krijg je het niet te horen als je een fout maakt. Augmented Reality (AR) kan dat beter. Er wordt een laagje op de werkelijkheid voor je neus gelegd. Met een speciale AR-bril (denk aan wat Google Glass wilde zijn) heb je je handen vrij en kun je instructies bekijken.

Deze technologie is nu nog heel prijzig. De mogelijkheden worden dan vooral gezien voor goed betaalde beroepen, zoals de chirurgie. Maar als ik wil zien hoe ik olie ververs, blijf ik afhankelijk van YouTube op een schermpje. Dat komt, zo stelt New Scientist, omdat het maken van zulke content lastig en vooral duur is. Een Duitse start-up wil daar verandering in brengen.

Het bedrijf IOXP heeft kunstmatige intelligentie ontwikkelt die een gewone video van iemand die een taak uitvoert kan omzetten in een AR tutorial. Je filmt dus een persoon en:

“Then a host of computer-vision algorithms are set loose on the video to separate it into comprehensible chunks: detecting a person’s hands and what they are doing, recognising different objects, and so on. From this, the system generates a step-by-step electronic manual detailing how to do the task. Finally, that’s converted into an AR version” (n.p.).

De instructie start meteen als de headset aanstaat en de taak voor je neus herkent. Als een monteur dus basisonderhoud aan een machine uitvoert, gaat de instructie automatisch van start als de machine herkend is. Vervolgens zie je de handen van een expert die precies voordoen wat je moet doen. Maak je een fout, dan worden de handen rood en wordt de instructie opnieuw afgespeeld.

Het Duitse Bosch heeft al interesse getoond. Deze manier van instructie is handig en goedkoop voor het doorgeven van  kennis. Een ervaren monteur hoeft niet afzonderlijk uitleg te geven en bij te sturen, één video is voldoende. Volgens New Scientist duurt het niet lang voordat bedrijven zulke video’s gaan inzetten voor consumenten. Ikea is daar een voor de hand liggend voorbeeld: een bed in elkaar zetten is veel makkelijker met AR. Dat gaat het beste met een speciale bril, maar het kan ook via de mobiele telefoon – al is het me onduidelijk met welke handen je dan de schroeven plaatst.

Deze lezersbrief is misschien een belangrijke waarschuwing voor het loopbanendebat in onderwijs

Je kan de brief niet zomaar vertalen naar de Vlaamse situatie, maar het is ook te eenvoudig om te zeggen dat hij hier niet relevant zou zijn. Ik zou wel de scholen (en zeker de directies) minder met de vinger wijzen, want ook zij hebben het in deze zeker niet eenvoudig, meer nog: het is nog slechter nieuws voor de veelgeplaagde schooldirecteur.

Maar als ik even ook een stukje uit de laatste paragraaf mag parafraseren:

De sollicitatiedruk is verlegd van docent naar het onderwijs. Dus dan is de vraag: wat heeft het onderwijs de leerkracht te bieden?

En daarover gaat het loopbanendebat.

Over inschrijvingen en geboortes (column voor Radio 1)

Deze column verscheen eerst op Radio1.be.
De laatste dagen hoor je vaak zeggen dat de inschrijvingen voor lerarenopleidingen dalen en dat die voor wetenschappelijke richtingen stagneren. Slecht nieuws, vindt pedagoog Pedro De Bruyckere. Minder blanke aula’s zouden een oplossing kunnen bieden…

De voorbije weken werd je langs verschillende kanalen om de horen geslagen met inschrijvingscijfers. Deze van de lerarenopleidingen dalen en die van de STEM-richtingen (STEM staat voor Science, technology, engeneering & mathematics) zouden stagneren. In dergelijke verhalen is het soms moeilijk helder te zien omdat 1 element vaak niet vermeld wordt: hoe zit het met het aantal 18-jarigen?

Als je kijkt naar de onderstaande geboortegrafiek die ik vond via de FOD Economie dan zie je dat we nu een dieptepunt naderen van jongeren die hier 18 jaar geleden geboren zijn:

Evolutie van het aantal geboorten in België 1830-2015

Slecht nieuws

Dus als je puur naar dit cijfer kijkt, dan is een stagnering in feite een stijging en is een daling pas een daling als ze groter is dan de daling bij de 18-jarigen. Maar is het zo eenvoudig? Nee, spijtig genoeg niet. Er is ook nog immigratie en er zijn ook nog zij-instromers (dat zijn mensen die op latere leeftijd terug gaan studeren) die eventueel de daling kunnen compenseren. De groep 18-jarigen die hier geboren werd, blijft echter wel de grootste groep.

Toch is de daling bij de lerarenopleiding én de stagnering/stijging bij STEM-richtingen slecht nieuws: we hebben nu al een reëel tekort aan beide profielen. En ik heb nog slechter nieuws: in onze geboortegrafiek zie je een kleine geboortegolf na het dal 16 jaar geleden, maar in de ons omringende landen kenden ze vooral een daling én is er ook een tekort aan leerkrachten en STEM-studenten.

Te blank

Wat zijn de oplossingen? Eerst en vooral goede oriëntatie, jongeren helpen goede keuzes te maken. Maar er zijn ook nog mogelijkheden aan de aantallen-kant. Er is wel degelijk nog rek mogelijk om meer studenten naar het hoger onderwijs te krijgen. Er zijn verschillende profielen die we nog te weinig zien in de hogescholen en de universiteiten. De aula’s zijn zo vaak nog te uniform blank.

En voor de studenten die deze week starten? Veel succes!