Naar school met de Hololens van Microsoft (video)

Google promoot zijn virtuele schoolreizen, Microsoft blijft met zijn hololens ook in de klas maar zet in op een andere vorm van aanschouwelijkheid met hun combinatie van virtual en augmented reality. En opeens lijken tablets ouderwets (en een krijtbord ergens weer hip).

Mitra doet terug straffe uitspraak, maar de basis is flinterdun

Sugata Mitra, bekend van zijn TED-talk en hole-in-the-wall-project en een van de hoofdstukken in ons boek over mythes in onderwijs, maakt terug nieuws met een straffe uitspraak, namelijk: kinderen gewoon zelf laten werken op computers rond een opgegeven vraag kan hen tot zeven jaar sneller doen leren dan hun leeftijdsgenoten. Het zit bij TES onder de kop breaking news, maar het is in feite al nieuws van eerder dit jaar, maar kom.

Straffe uitspraak en niet noodzakelijk fout, het is gepubliceerd in een wetenschappelijk tijdschrift, Mitra is professor en het onderzoek is zelfs vrij toegankelijk.

En dan begin je van de ene verbazing in de andere te vallen. Dat er slechts 1 klas aan het onderzoek meewerkte van 23 leerlingen, hoeft niet per se te wijzen op een slecht onderzoek, maar dan hangt het er van af wat je onderzoekt. Bijvoorbeeld kwalitatief onderzoek, waarbij de beleving van de aanpak gemeten wordt, geen probleem. Wat de man echter doet is stellen dat hij een voorsprong van 7 jaar kan vinden bij deze leerlingen ten opzichte van leeftijdsgenoten.

Ehm, en dat zonder controlegroep? En dat met zo een kleine steekproef? En dat door gewoon hen rond een onderwerp van een paar latere jaren een opdracht te laten doen en surprise, surprise hen hierover vragen te laten beantwoorden? Wat als een random toegewezen controlegroep les had gekregen over het zelfde onderwerp? Heeft hij niet eerder een curriculum onderzocht in plaats van een aanpak? Kan hij op basis van dit experiment iets van deze claims waarmaken. Nee, vrees ik.

En hoe meer je leest en hoe meer je nadenkt, begin je je af te vragen hoe zoiets gepubliceerd geraakt is. Tom Bennett (die me voor was met deze blogpost) verwijst naar deze lijst van tijdschriften die Christian Bokhove opstelde en tijdschriften bevat die, ehm, eerder geschikt zijn om makkelijk iets gepubliceerd te krijgen van Christian B. Drie maal raden welk tijdschrift op deze lijst staat?

Dus, vooraleer dit (opgewarmd) nieuws terug zijn eigen leven begint te leven, think twice. De oude regel als het te mooi klinkt om waar te zijn, dan is het vaak niet waar, lijkt hier weer van pas te komen.

Interessant: Britse iRights-beweging wil dat jongeren hun online verleden aan kunnen passen

Het recht op vergeten is al langer een thema (en waarom we het belangrijk vinden, zal je oa ook lezen in het nieuwe boek van Bert en mezelf) en nu is er een nieuwe beweging in de UK die nog voor wel wat meer pleit, genaamd iRights. Ik ontdekte de beweging via deze column die ik dan weer via @roosvanvugt ontdekte.

Deze video maakt al wel wat duidelijk:

Dit zijn de rechten waar deze Britse coalitie voor pleit:

irights-icon

The Right to REMOVE

Every child and young person should have the right to easily edit or delete all content they have created… Read more.

irights-iconThe Right to KNOW

Children and young people have the right to know who is holding or profiting from their information, what their information is being used for and whether it is being copied, sold or traded… Read more.

irights-icon
The Right to SAFETY AND SUPPORT

Children and young people should be confident that they will be protected from illegal practices and supported if confronted by troubling or upsetting scenarios online… Read more.

irights-iconThe Right to INFORMED AND CONSCIOUS CHOICES

Children and young people should be empowered to reach into creative places online, but at the same time have the capacity and support to easily disengage… Read more.

2015-IRIGHTS-ICON-LITERACY-180x180
The Right to DIGITAL LITERACY

To access the knowledge that the Internet can deliver, children and young people need to be taught the skills to use, create and critique digital technologies, and given the tools to negotiate changing social norms… Read more.

Handig: Toolbox Mediaopvoeding: Media? Gewoon opvoeden!

De voorbije dagen was het behoorlijk druk in Nederland, met oa deze Monitor Jeugd en Media, gisteren ook Kennisnet die een conferentie had over Wat werkt met ICT (maar waarbij oa een van de keynotes wel heel erg dicht aanschuurde bij leerstijlen en volgens een paar tweeps onze bingo met mythes wel van pas had kunnen komen).

Maar er werd ook door het Nederlands Jeugdinstituut een nieuwe toolbox voor mediaopvoeding gepubliceerd voor professionals om deze te helpen ouders bij te staan.

“Ouders weten vaak niet waar zij goede antwoorden op dit soort vragen over kinderen en media kunnen vinden. Beroepskrachten kunnen ouders helpen bij het vinden van die antwoorden. Om hen daarbij behulpzaam te zijn heeft het Nederlands Jeugdinstituut de Toolbox Mediaopvoeding ontwikkeld. De toolbox is in zijn geheel te aan te schaffen en losse onderdelen zijn te bestellen en te downloaden. Gaat u in uw werk de tipsheets voor ouders gebruiken, dan adviseren wij u de kwalitatief goede originelen te bestellen.”

Je kan de toolbox hier downloaden (of bestellen).

Een PISA in Focus over de vraag: krijgen we waar voor ons geld in onderwijs?

Een nieuwe PISA in Focus kijkt naar hoe scholen veranderden de voorbije 10 jaar, maar legt daarbij vooral de nadruk op investeringen versus resultaat.

En het antwoord is genuanceerd:

  • The quantity and quality of resources available to schools improved significantly between 2003 and 2012, on average across OECD countries. Greater financial investments in education provided schools with better teaching staff, instructional materials and physical infrastructure.
  • The learning environment in schools across OECD countries improved between 2003 and 2012, particularly when it comes to teacher-student relations and the proportion of students who arrive late for school.
  • The degree to which students from different socio-economic backgrounds attend the same school did not change between 2003 and 2012, while students with different academic abilities and needs were less likely to attend the same school in 2012 than in 2003, on average across OECD countries.

De conclusie is dan ook:

Although schools are better equipped and staffed today than a decade ago, and provide more positive learning environments for students, there has been no simultaneous improvements in schools’ social and academic inclusiveness. Ensuring that disadvantaged and struggling students have access to high-quality schools (e.g. through financial incentives, improving disadvantaged families’ access to information, or other mechanisms) can be a way to increase schools’ socio-economic and academic inclusion in the future.

Drie woorden die vaak vergeten worden over leren

Momenteel lees je in verschillende artikelen (oa in De Morgen) over hoe studenten aan de universiteiten en hogescholen fouten maken, zowel inhoudelijk als taalfouten. In een opinie wordt een link gelegd met mogelijk weinig historisch besef en, yep daar is ie weer, technologie.

Los van het feit dat zolang ik me kan herinneren er grappige antwoorden op examens circuleren, wil ik een andere, mogelijke verklaring meegeven, we vergeten vaak 3 woorden over leren. Volgens Hattie en Yates kost leren tijd, inspanning en motivatie. Richard Wiseman ziet drie andere cruciale woorden: work really hard.

Maar dit is iets dat vandaag vaak vergeten wordt. Niet per se door de studenten zelf, maar wel door denkers over onderwijs. Nicholas Negroponte deed ons vorig jaar dromen over een pil die je een taal doet leren, klaar tegen 2050. Geen uren meer blokken op vervoegingen, geen oefeningen meer maken, nee, een pilletje Spaans slikken. Als je de Jommeke-strip deze weken in het Nieuwsblad leest over de Babbelpil, kan je enkel glimlachen. De man heeft mogelijk een punt, recent onderzoek toonde dat we mogelijk via medicatie gevoelige periodes opnieuw mogelijk kunnen maken. We leren makkelijker talen als we erg jong zijn, deze taalpil zou dat dus op latere leeftijd misschien mogelijk maken. Maar zelfs dan zou het niet zo eenvoudig zijn als Negroponte voorstelt en zullen beide drie woorden belangrijk blijven.

Als we collectief roepen dat je alles kan opzoeken op Google en dus geen kennis meer nodig hebt (niet dus, oa kritische geest en creativiteit kan je niet downloaden), of dat leren vooral leuk moet zijn (graag, maar kan niet altijd, leuk en leren kan elkaar zelfs tegenwerken), communiceren we (on)bewust dat hard werken niet meer belangrijk zou zijn voor leren.

Spijtig genoeg zijn kennis, doorzetting en hard werk nog steeds cruciaal voor leren, naast het vele andere. Maar je krijgt er ook iets voor terug, als het lukt: voldoening. Iets wat je krijgt zonder moeite kan leuk zijn. Iets wat je bereikt met veel moeite, is van een hele andere orde.