Voer voor discussie: een pleidooi tegen empathie

De drievuldigheid volgens Rogers is empathie, onvoorwaardelijke aanvaarding en echtheid. Na jaren werken rond authenticiteit kan ik het wel zingen. En hoe raar zou het klinken als ik als pedagoog zou pleiten om niet empathisch te zijn met je leerlingen.

Ben dat laatste niet van plan, maar ik stootte wel op deze korte video van Paul Bloom naar aanleiding van zijn nieuwe boek met duidelijke titel Against Empathy. Bloom pleit wel tegen empathie en naarmate je de video bekijkt, snap je ook waarom. De kans is groot dat je een paar keer knikt en de video is zeker voer voor discussie al was het maar in je eigen hoofd. Lijkt me ook een prima uitgangspunt voor een klasdebat.

Wil je al iets meer lezen, check hier.

Piek samengevat: Wat is doelgerichte en doelbewuste training? En weg met talenten?

Piek is een interessant boek van Anders Ericsson en Robert Pool en geeft een alternatief voor het bekende boek Outliners van Malcolm Gladwell. En een goed alternatief, want het werk van Ericsson was een belangrijke basis voor Gladwell (die het echter niet zo best begrepen had).

Ericsson stelt dat gewoon herhalen en inoefenen van wat je wil leren weinig effectief is. Noem het een zesjescultuur, je bent blij als je een gemiddeld niveau haalt, noem het een verklaring waarom een leerkracht na jaren niet meer beter wordt.

Tegenover deze naive vorm van training stelt hij doelgerichte training voor met de volgende kenmerken:

  • Doelgerichte training heeft duidelijk omschreven, specifiek doelen. Het zijn een groot aantal kleinere stappen om een doel op lange termijn te bereiken.
  • Doelgerichte oefening is geconcentreerd.
  • Doelgerichte training vraagt om commentaar (zou zelf feedback schrijven). De commentaar kan van een buitenstaander, maar ook van jezelf komen.
  • Doelgerichte training eist dat we uit onze comfortzone komen. De lat hoger willen leggen, eventueel anders aanpakken ipv herhalen. Zelf zie ik ook een link met de zone van naaste ontwikkeling.

Maar omdat doelgerichte training nog verschillende resultaten kan opleveren, stelt Ericsson ‘doelbewuste training’ als variant voor:

  • Doelbewuste training ontwikkelt vaardigheden waarover anderen al beschikken en waarvoor effectieve trainingstechnieken bestaan.
  • Doelbewuste training vindt plaats buiten iemands comfortzone.
  • Doelbewuste training gaat uit van een duidelijk gedefinieerde doelstelling en draait om het verbeteren van een bepaald aspect van de beoogde prestatie en niet om een vage algehele verbetering.
  • Doelbewuste training is doel-bewust (tja). Dat betekent dat het iemands volle aandacht en bewuste inspanning vergt.
  • Commentaar op en bijstelling van de training als reactie op dat commentaar vormen een essentieel kenmerk van doelbewuste training.
  • Doelbewuste training leidt tot de ontwikkeling van effectieve mentale voorstellingen.

Het boek van Ericsson en Pool is in feite ook een grote aanklacht tegen talenten. Ericsson probeert duidelijk te maken dat toppresteerders vaak vooral niet uitzonderlijke talenten hebben voor waar ze goed in zijn. Het gaat eerder over mensen die doelgericht trainden en hard werkten. In feite is dat laatste het enige echte talent volgens de auteurs. Als Ericsson het over anti-wonderkinderen heeft, is het vooral een een waarschuwing voor het negatieve effect van zeggen dat iemand er geen aanleg voor zou hebben.

Het is niet dat de auteurs de invloed van ‘nature’ niet erkennen. Het is bijvoorbeeld behoorlijk moeilijk om met een 1 meter 60 een prima basketballer te worden, maar toch lijkt het centrale thema van het boek ‘plus est en vous’ en is het een pleidooi voor de invoering van onderwijs gebaseerd op de doelbewuste trainingsprincipes zoals oa Jump Math dit doet.

Mijn presentatie op ResearchED samengevat door Claire Ohlenslchlager #rEDAdam

Voorbije zaterdag was er een tweede, zeer geslaagde ResearchED Amsterdam en ik mocht er zelf ook spreken. Ik gaf er een lezing over het boek van Daniel Willingham dat ik hertaalde en besprak dit boek aan de hand van enkele recente onderwijsnieuwtjes zoals:

Claire maakte de onderstaande visuele samenvatting:

2 video’s: het geheim achter creativiteit

Deze korte video die ik vond via The Learning Scientists toont kort wat creativiteit is en tackelt ook enkele mythes.

Heb je nog meer tijd, bekijk dan deze TED-talk over hoe je jezelf meer creatief kan maken.

Heb je nog meer input nodig en meer tijd, check de andere bronnen die The Learning Scientists hier verzamelden.

Onderzoek NRO: Leerkracht op basisschool haalt pester en slachtoffer door elkaar

Een nieuw persbericht en onderzoek via het NRO:

Leerkrachten op basisscholen zijn niet volledig toegerust om pestgedrag door leerlingen daadwerkelijk aan te pakken, hoewel bij hen een cruciale rol ligt in het terugdringen van het aantal gepeste kinderen in de klas. Leerkrachten weten soms niet precies wat pesten inhoudt, herkennen slachtoffers niet goed en menen pestgedrag in hun klas onder controle te hebben terwijl het er wemelt van de slachtoffers. Dat concludeert Beau Oldenburg in haar proefschrift ‘Bullying in schools. The role of teachers and classmates’. Zij promoveerde 19 januari aan de Rijksuniversiteit Groningen met NWO-financiering binnen het Vernieuwingsimpulsproject (Vici) van René Veenstra.

Pesten onder jongeren is een groot probleem dat ernstige gevolgen voor het welzijn van alle betrokkenen heeft. In de afgelopen jaren is er veel onderzoek naar gedaan. Beau Oldenburg: ‘Uit deze onderzoeken blijkt dat pesten niet, zoals eerder werd gedacht, een interactie tussen alleen pester en slachtoffer is, maar een complex sociaal verschijnsel waarbij leerkrachten en klasgenoten een belangrijke rol spelen. Studies wijzen uit dat leerkrachten belangrijke actoren zijn als het gaat om pesten, dat klasgenoten als publiek voor de pester fungeren en dat relaties tussen leerlingen in de klas van invloed zijn op pesten en pestgerelateerd gedrag.’

Scholen die werken met het uit Finland overgenomen antipestprogramma Kiva laten een beduidende daling zien van het aantal pestgevallen. Maar de aanpak werkt lang niet in alle gevallen. Het project van René Veenstra probeert daar een oplossing voor aan te dragen.

Beau Oldenburg ( ’in bijna elke basisschoolklas wordt gepest’) verrichtte vier studies met data uit surveys onder scholieren en interviews met leerkrachten. Zij vond dat leerkrachten een verschil kunnen maken als het gaat om het aantal gepeste kinderen in de klas, maar dat zij niet volledig toegerust zijn om het pesten ook daadwerkelijk aan te pakken. Leerkrachten koesteren soms incorrecte opvattingen over pesten. Zo verklaarden sommige leerkrachten dat zij het gemakkelijk vonden om pesten onder hun leerlingen aan te pakken, terwijl er in die klassen juist veel gepeste leerlingen bleken te zijn. Daarnaast leken de leerkrachten niet goed te weten wat pesten precies inhoudt. Zij herkenden sommige leerlingen die beweerden gepest te worden niet als slachtoffers. Daarnaast bestempelden zij leerlingen die volgens hun zelf-rapportages niet gepest werden juist wél als slachtoffers.

Verdedigen is buffer tegen negatieve gevolgen

Oldenburg concludeert tevens dat het moeilijk is om te bepalen of een leerling echt gepest wordt. Leerkachten geven vaak sociaal-wenselijke antwoorden op vragen en suggereren ‘overdrijving’ van de situatie van de kant van de gepeste leerling. Oldenburg: ‘Zodra leerlingen hun gepeste klasgenoten verdedigen, is het voor de pester minder aantrekkelijk om ermee door te gaan. Daarnaast kan verdedigen als een buffer tegen de negatieve gevolgen van pesten werken – er is ten minste iemand die je helpt.

Ook de klassensamenstelling heeft invloed, zo stelt Oldenburg. ‘Leerlingen in grotere klassen wijzen minder vaak klasgenoten als pestslachtoffer aan die dat zelf hadden gerapporteerd. Misschien kennen leerlingen elkaar minder goed en weten ze minder over elkaar in grotere klassen. In combinatiegroepen zijn eveneens minder slachtoffers: er is dan een mix van jonge en oudere leerlingen en daardoor minder competitie.’

Meer informatie

Project in de NWO-projectendatabase

Potentiële onderwijsmythe alert: bouncy bands

Kreeg via Frederik Eeckhout deze dit artikel toegestuurd met van zijn kant al een zucht, voor alle duidelijkheid.

Een nieuw product dat viraal gaat en fantastisch werkt… Bekijk de video:

Eerlijk waar: ik ben onder de indruk. Een elastiek slim verpakken en een gat in de markt ontdekken voor iets dat nog niet echt als een probleem ervaren werd.

En… de website van de fabrikant heeft een knop met Research! En dan zie je vooral geen wetenschappelijke studies, maar een paar bevragingen van klanten. Een paar scholen hebben ook een pre- en posttest gedaan, maar oops, men heeft blijkbaar nog niet van het Hawthorne-effect gehoord en door de aanpak van het onderzoek kan je in feite niet zeggen of het werkt.

En daarom schrijf ik bewust potentiële mythe, want je hebt wellicht gemerkt dat ik ook niet geschreven heb dat het niet werkt, gewoonweg omdat we geen flauw idee hebben op basis van deze bronnen. Ik heb zelf gecheckt of er toevallig niemand anders iets gelijkaardigs onderzocht heeft, maar vooralsnog zonder succes.

Wel 1 ding bijgeleerd tijdens mijn zoektocht: las vrij veel over het restless leg syndrome dat bij kinderen en tieners kan voorkomen en dat een negatief effect kan hebben op aandacht… maar dat zou dan vooral veroorzaakt worden door slecht slapen door de beenbewegingen, en dan bedoel ik niet slapen in de klas maar ’s nachts.

Wat betekent DeVos voor het Amerikaanse onderwijs?

“Geweren op school mogen om zich te beschermen tegen Grizzly beren” en ze is een “visueel leerder”, het zijn 2 quotes van de wellicht nieuwe secretary of education Betsy DeVos. Maar er is meer.

Lees ook: Betsy DeVos, Trump’s education pick, lauded as bold reformer, called unfit for job of The Real Betsy DeVos. Het laatste artikel heeft als ondertitel: “Donald Trump’s pick for secretary of education tried to sound like a moderate—and revealed that she’s either underprepared or a zealot.”