Google Docs werd net nog handiger voor leerlingen, studenten,…

Je hoeft vanaf nu Google Docs niet meer te verlaten om die ene quote, dat ene onderzoek terug te vinden.

Maar er zijn meer nieuwigheden:

  • makkelijker (en beter) dicteren:
  • beter samenwerken:

En voor leerkrachten die Google Classroom gebruiken, het wordt nu makkelijker om een website te delen met je leerlingen:

Knock, knock, zou deze app een nieuwe hype kunnen worden?

Ik krijg vaak de vraag of ik een visitekaartje heb. Nee, ben hierin een regelrechte ramp. Enkele jaren geleden toonde Justine Pardoen bij het begin van een conferentiedag nog hoe je snel draadloos connectie met elkaar kon maken via Linkedin op je telefoon, maar zag dit toch niet echt massaal gebeuren op bijvoorbeeld conferenties (na een conferentie echter…).

Maar een nieuwe app Knock, Knock wil het leggen van contacten het delen van contactgegevens met elkaar vergemakkelijken. Zo een app kan natuurlijk enkel maar werken als genoeg mensen de app gebruiken. Anders is het bij voorbaat gedoemd te mislukken.

Maar… enkele grote spelers doen mee, zelfs letterlijk in de introductievideo:

Experts zullen sneller denken dat ze meer weten (dan ze feitelijk weten)

Curse of Knowledge gebruik ik zelf vaak om de situatie te omschrijven dat je te veel over een onderwerp weet waardoor het moeilijk wordt je in te leven in het niveau van een beginner Via BPS Digest ontdekte ik deze nieuwe studie die toont dat er ook een andere soort curse of knowledge bestaat. Eerder onderzoek toonde al dat 1 op 5 consumenten een mening kunnen hebben over niet-bestaande producten (check hier), maar wat blijkt nu? Experts die van zichzelf vinden dat ze over een welbepaald onderwerp veel weten, zullen eerder geneigd zijn hun kennis te overschatten. We noemen dit ‘overclaimen’. Dit gaat een stuk in tegen de idee dat hoe meer je weet, hoe meer je beseft dat je niet alles weet.

Uit verschillende experimenten met 570 deelnemers bleken deelnemers met effectief meer kennis op het gebied van financiën, biologie, filosofie en literatuur, eerder geneigd zijn om te overclaimen. Mensen bijvoorbeeld met wat meer kennis van biologie, die wel al begrippen zoals fotosynthese of metabolisme zullen kennen, zullen sneller ook aangeven dat ze een begrip als bio-sexual of meta-toxin kennen. 1 probleem: ze zijn volledig verzonnen.

Lees meer hier in het artikel van BPS Digest, dit is het abstract van het onderzoek:

People overestimate their knowledge, at times claiming knowledge of concepts, events, and people that do not exist and cannot be known, a phenomenon called overclaiming. What underlies assertions of such impossible knowledge? We found that people overclaim to the extent that they perceive their personal expertise favorably. Studies 1a and 1b showed that self-perceived financial knowledge positively predicts claiming knowledge of nonexistent financial concepts, independent of actual knowledge. Study 2 demonstrated that self-perceived knowledge within specific domains (e.g., biology) is associated specifically with overclaiming within those domains. In Study 3, warning participants that some of the concepts they saw were fictitious did not reduce the relationship between self-perceived knowledge and overclaiming, which suggests that this relationship is not driven by impression management. In Study 4, boosting self-perceived expertise in geography prompted assertions of familiarity with nonexistent places, which supports a causal role for self-perceived expertise in claiming impossible knowledge.

 

Naar school met de Hololens van Microsoft (video)

Google promoot zijn virtuele schoolreizen, Microsoft blijft met zijn hololens ook in de klas maar zet in op een andere vorm van aanschouwelijkheid met hun combinatie van virtual en augmented reality. En opeens lijken tablets ouderwets (en een krijtbord ergens weer hip).

We voelen ons beter samen dan alleen (onderzoek)

Je terugtrekken in eenzaamheid om je vrij te voelen? Voor de mensen die Reizen Waes bekeken of het boek Into the Wild lazen, zullen nu aan een bus ergens in the middle of nowhere denken. Maar is dat wel zo een goed idee. Voel je je beter als je alleen of ten minste een individu bent of net als je het gevoel hebt om ergens bij te horen.

Via verschillende onderzoeken onderzochten Katharine Greenaway dit gegeven, onder andere:

  • Als ze 129 Amerikaanse kiezers bevraagden na de overwinning van Obama, bleken zowel de bevraagde winnende democraten als de verliezende republikeinen zich beter te voelen dat respondenten die niet tot een kamp behoren.
  • In een tweede studie werden 62000 mensen in 42 landen bevraagd naar hoe verwant ze zich voelden met hun gemeenschap, hun nationaliteit, hun mens-zijn. Waar ze zich ook als groep mee identificeerden, het ging gepaard met een groter gevoel van zelfcontrole en zich beter in hun vel voelen.
  • In een derde onderzoek werd via een experiment met 300 deelnemers twee groepen gevormd waarbij een groep gemanipuleerd werd tot het meer behoren tot een groep. U raadt het effect ondertussen al?

De onderzoekers besluiten dat individualisme een relatief recent fenomeen is, waarbij de mens in se een sociaal dier is. En vrijheid? Vrijheid vindt je wellicht best tussen de mensen.

Het doet me wel nadenken over bewegingen van individualisering en personalisering in onderwijs en het mogelijk effect op welbevinden bij leerlingen.

Abstract van het onderzoek:

There is growing recognition that identification with social groups can protect and enhance health and well-being, thereby constituting a kind of “social cure.” The present research explores the role of control as a novel mediator of the relationship between shared group identity and well-being. Five studies provide evidence for this process. Group identification predicted significantly greater perceived personal control across 47 countries (Study 1), and in groups that had experienced success and failure (Study 2). The relationship was observed longitudinally (Study 3) and experimentally (Study 4). Manipulated group identification also buffered a loss of personal control (Study 5). Across the studies, perceived personal control mediated social cure effects in political, academic, community, and national groups. The findings reveal that the personal benefits of social groups come not only from their ability to make people feel good, but also from their ability to make people feel capable and in control of their lives.