Keiharde video waarschuwt voor grooming: Kayleigh’s love story

Deze video werd gemaakt door de politie van Leicester in de UK in samenwerking met de familie van Kayleigh en zal gebruikt worden om kinderen en tieners te waarschuwen. De video zal de komende tijd op scholen getoond worden.

Hoe effectief een dergelijke harde aanpak is, zal altijd punt van discussie blijven. Ik denk dat het vooral zal moeten ingebed worden in een ruimer geheel.

Een voorstel voor digitale kinderrechten

Er is een nieuw rapport van de Britse Growing Up Digital Taskforce in opdracht van de Britse kinderrechtencommissaris. Daarin stelt Sonia Livingstone een adaptatie voor van de huidige kinderrechten naar een digitale werkelijkheid:

digitale-kinderrechten-3

Lees verder

Zoek even op Google naar “did the Holocaust happen”

En wat is het eerste resultaat, ook in ons taalgebied? Het volgende:

Via Fortune ontdekte ik dit opvallende eerste zoekresultaat, maar er is meer. Google weet dit en wil er niks aan veranderen:

“We are saddened to see that hate organizations still exist. The fact that hate sites appear in Search results does not mean that Google endorses these views,” said the spokesperson in a statement. According to the company, a site’s ranking in search results is determined by computer algorithms using hundreds of factors to calculate a page’s relevance to a given query.

“We do not remove content from our search results, except in very limited cases such as illegal content, malware and violations of our webmaster guidelines,” the spokesperson said.

Mediawijsheid moet komen van opleiding, niet van technologiereuzen, vrees ik.

Siri, je maakt me nu wel bang

Vanavond kijk ik iets na 6 op mijn telefoon. Er is de laatste dagen nogal wat te doen op twitter over een zeker onderwijsrapport, dus kan ik het niet laten.

Maar nu zie ik iets anders. Siri geeft me een berichtje dat het 7 minuten rijden is naar een welbepaalde straat onder Kaarten: bestemming, zoals op onderstaande voorbeeld van op een iPad.

Ik ben verbaasd. Waarom krijg ik dit bericht? Wel, het is de straat waar mijn zonen naar de scouts gaan. Dit staat echter niet in mijn agenda. Maar blijkbaar heeft de Siri-technologie nu al zo duidelijk zicht op mijn doen en laten dat het ‘denkt’ dat ik deze info wel zou willen weten.

En het is waar, had vrijdagnacht niet een dief de wielen van mijn wagen gestolen (geen grap), dan stond ik rond 18u effectief aan de scouts om onze jongens op te pikken.

Handig? Maar toch, Siri, je maakt me nu echt wel bang.

Het recht op vergeten, Google versus Frankrijk

Het recht op vergeten – een thema in ons boek “Ik was 10 in 2015” – is in Europa al in regelgeving gegoten waardoor je bij Google-resultaten af en toe onderaan het volgende ziet staan:

Sommige resultaten zijn mogelijk verwijderd op grond van Europese wetgeving inzake gegevensbescherming. Meer informatie.

In feite is het recht op vergeten in dit geval het recht op het niet meer vindbaar zijn van informatie. Het is dus niet zo dat de informatie van het internet verdwenen is, maar wel dat bepaalde informatie over een persoon die dit vroeg niet meer via de zoekmachine te vinden is.

Nu is er een dispuut tussen Google (en volgens de zoekmachine nog vele anderen) en Frankrijk over hoe ver die maatregel gaat. Concreet: is het recht op vergeten beperkt tot het land waar de persoon woont, of geldt het ook voor andere landen, ook landen waar er geen ‘recht op vergeten’ is.

Volgens Google is het dus beperkt, volgens het Franse Commission Nationale de l’Informatique et des Libertés niet.

Podcast: Internet verrijkt onze taal

Gevonden via Linda Duits:

Online kan je op allerlei manieren communiceren die voorheen niet bestonden: met emoji bijvoorbeeld, of met woorden die opstaan zijn in een internetsubcultuur. De Mediadoctoren doken in de materie met taalkundige Marc van Oostendorp. Het gesprek gaat over je taal als manier om te laten zien wie je bent, taal als communicatiemiddel en de invloed van technologie op taal. Er is een interview met internetfenomeen Gyurka Jansen en een item over emoji.

Meer informatie hier. U kunt zich ook via iTunes of Stitcher op deze podcasts abonneren. 

Persbericht en onderzoek: kleuters houden van de tablet, maar lezen liever op papier

Als het op lezen aankomt lijkt de vraag – zelfs bij hele jonge kinderen – wel “Welke digital natives”? Een interessant onderzoek in dit persbericht van de KU Leuven:

30 NOV. 2016. 79% van de kinderen, tussen de 2 en de 6 jaar, mag een tablet gebruiken en ze doen dit vooral om spelletjes te spelen. Slechts 29% van de kinderen gebruikt de tablet om een digitaal boek te lezen of bekijken. Dit terwijl 97% van de kleuters wel met papieren boekjes aan de slag gaat. Dat blijkt uit onderzoek van professor Jan Van Coillie en Mariet Raedts van de KU Leuven, Campus Brussel bij 700 Vlaamse gezinnen naar het digitale mediagebruik van hun kinderen.

Het onderzoek peilde naar het mediagebruik van kinderen, de rol van de ouders daarbij en het (voor)leesgedrag uit papieren of digitale boeken. De wetenschappers vonden dat 4 op de 10 kinderen voor hun derde verjaardag met een tablet aan de slag gaan. Voor hun zesde verjaardag kent 79% van de kinderen de tablet. Dit toestel is daarmee veruit het populairste digitale medium, smartphone (53%) en laptop (48%) vullen de top 3 aan.

65% van de kleuters gebruikt de digitale media om spelletjes te spelen, 51% kijkt naar filmpjes op YouTube en 48% kleurt plaatjes. Jongens blijken vaker te gamen dan meisjes. De kleuters gebruiken de tablet vooral in het weekend en jongens spelen er ook langer mee dan meisjes. Kinderen uit gezinnen met een lagere sociaal-economische status (SES) besteden beduidend meer tijd aan digitale media, in het weekend tot drie keer meer dan kinderen uit gezinnen met een hogere SES (29% versus 9%).

Professor Van Coillie: “9 op de 10 ouders van wie de kinderen digitale media mogen gebruiken, controleren dit gebruik op één of andere manier. Het gaat dan vooral om welke toestellen het kind gebruikt, hoe lang het ermee bezig mag zijn en wanneer.” Kleuters mogen het vaakst alleen spelen met de tablet (1 op 4 kinderen). Hoe jonger de kinderen, hoe minder ze de digitale media mogen gebruiken en hoe beter ze daarbij worden begeleid door hun ouders.

Wanneer de onderzoekers gingen kijken naar de concurrentie tussen tablet en papier als het gaat om boeken lezen, bleken papieren boeken veruit het populairst. 99% van de kinderen kwam al in contact met papieren boeken, maar slechts 49% las of bekeek ook al eens een digitaal boek. Mariet Raedts: “De kinderen lezen niet alleen minder vaak digitale boeken, ze komen er ook pas veel later mee in contact. De meeste kleuters bekijken tijdens hun eerste levensjaar enkel papieren boeken, een digitaal boek wordt vaak pas na de tweede verjaardag geïntroduceerd.” Van de kinderen die beide varianten kennen, hebben 3 op de 4 een uitgesproken voorkeur voor de papieren boeken. Ouders zien de digitale media vooral als concurrent voor het gewone spelen. “Mijn oudste is bijna verslaafd aan de tablet, terwijl mijn andere kinderen liever buiten spelen”, zegt één van de bevraagde ouders.

Het onderzoek werd gevoerd in samenwerking met Mediawijs, imec en Iedereen Leest. De cijfers vindt u terug in deze infographic. Het volledige rapport vindt u hier.

Maakt Facebook verlaten gelukkig?

Facebook is ondertussen het grootste café met de meest storende reclame ter wereld en met o.a. de meer ongeloofwaardige toogpraat die de televisie in de hoek met het echte nieuws vaak overstemt. Uit dit café weggaan, maakt dat gelukkig?

Volgens een nieuwe Deense studie wel. 1095 vrijwilligers werden verdeeld over 2 groepen: een groep die gewoon de sociale mediasite mocht blijven gebruiken, en een groep die een weekje de site helemaal links zou moeten laten liggen. 87% van de laatste groep slaagde hier ook in.

En wat blijkt: de groep die zich van Facebook onthield, voelde zich na een week gelukkiger dan de blijvers.

Mooi, de sociale media doemdenkers hebben dus toch gelijk? Niet zo snel.

Neuroskeptic maakt terecht enkele bedenkingen:

  • Ja, het was een RTC, maar de deelnemers wisten in welke groep ze zaten. Het is nogal makkelijk om door te hebben wie controlegroep en wie testgroep was.
  • De oproep gebeurde via sociale media, de kans dat de vrijwilligers al effectief overwogen om een tijdje te stoppen, is realistisch.
  • Het effect is significant maar klein.

Zelf heb ik nog te bedenking dat een week een kleine periode is. Dit is eerder onderzoeken wat het effect is van een digitale vakantie. En die maakt dus mogelijk, een klein beetje gelukkiger.

Abstract van het onderzoek:

Most people use Facebook on a daily basis; few are aware of the consequences. Based on a 1-week experiment with 1,095 participants in late 2015 in Denmark, this study provides causal evidence that Facebook use affects our well-being negatively. By comparing the treatment group (participants who took a break from Facebook) with the control group (participants who kept using Facebook), it was demonstrated that taking a break from Facebook has positive effects on the two dimensions of well-being: our life satisfaction increases and our emotions become more positive. Furthermore, it was demonstrated that these effects were significantly greater for heavy Facebook users, passive Facebook users, and users who tend to envy others on Facebook.