Interview tussen Remco Pijpers en mezelf over digitale geletterdheid en pedagogiek

Remco Pijpers maakt al een tijdje boeiende podcasts voor Kennisnet. Zo verschenen er al:

En nu ook een podcast met… euh, mij die je hier kan beluisteren (of via deze iTunes-link).

Wat gebeurt er nu als je fake news probeert te posten op Facebook in de VS

Nikhil Sonnad probeerde het uit voor Quartz: hij probeerde het volgende verhaal van buzzfeed te posten: “The Irish slave trade–the slaves that time forgot.” en krijgt vervolgens dit te zien:

Klik je op de waarschuwing dan krijg je dit:

Wil je dan toch het bericht plaatsen, geeft Facebook nog niet op:

En als je het dan toch post, ben je er nog niet van af:

Google lanceert Family link, meer controle voor ouders over online leven van kinderen

Hoe lang mag een kind online? Hoe lang mag een kind op een schermpje? Welke sites mag een kind wel of niet bezoeken? Het zijn vragen waar veel ouders mee worstelen en Google heeft nu voor Android gebruikers een toepassing om te helpen: Family Link:

Je kan bepalen welke apps al dan niet gebruikt worden:

De schermtijd monitoren:

en bepalen wanneer er geen schermtijd meer mag zijn:

Dit is natuurlijk eerder een restrictieve aanpak van mediagebruik, met minder focus op begeleiding. Het ligt ook in de lijn met wat oa Disney op de markt bracht.

Check Family link hier.

Mogelijk Moral Panic Alert: zelfmoorden en blue whales

Ik hoorde er eerst over op Radio 1, maar had toen al het gevoel: dit heeft alles van een mogelijke moral panic. Iets wat De Standaard ook lijkt te beseffen.

Waarover gaat het? Blue Whale een levensgevaarlijk online spel dat tieners zou aanzetten tot zelfmoord in Rusland.

Snopes, de factchecker voor al jullie online hoaxes geeft aan dat het gegeven dat er massaal meer zelfmoorden bij jongeren zou zijn door het spel onbewezen is (dank Peter Burger voor de link!). Dergelijke Blue Whale groepen zouden wel degelijk bestaan:

While these “Blue Whale” suicide groups have not been directly linked to hundreds of suicides in Russia, the groups do exist. They started shortly after the death of Rina Palenkova, a Russian teenager who purportedly took her own life shortly after posting a photograph of herself on VK.com. The image was widely circulated on social media, and Rina soon became the central figure of a strange cult-like group:


Social media communities such as “Sea of Whales” and shock video sites shared photographs of Rina and spread a rumor that she was part of a suicide sect:

These groups actively exploited the theme of suicide – continued the cult of Rina Palenkovoy and published shock content: psychedelic and sinister video recording suicides. The creators of the community filled it with strange characters – Hebrew inscriptions, numbers, codes, pictures and video with a strange logo (it turned out to have been borrowed from the logo of a brand of lingerie).

[…]

Later, groups of creators began to promote them through an interactive quest, ARG, a game with augmented reality. They took the idea of a mysterious quest “Insider”, created in 2012 – few details exist of the original project, but you can get acquainted with its ominous promo video – and created on that basis a new ARG with the levels and tasks in the real world. Author of the new project “Insiders” Nosferatu by Alexander refused to communicate with Apparat. According to the testimony of other users, the project initially had no relation to suicide, but later it “stole” the administrators of destructive groups. One of the elements of the project was a timer on the site, counting down the 70 days prior to a certain date – according to the F57, until the day of the mass suicides.

There is certainly a reason to be concerned about groups that venerate and promote suicide, but the creator of the “Sea of Whales” community said that he had no interest in encouraging people to take their own lives.

Waarom begin ik er nu nog over?

Wel gisteren waarschuwde ook de politie in de Borinage voor het spel dat België aan het veroveren zou zijn.

Het is een moeilijke. De agent in kwestie geeft aan de paniek niet te willen voeden, maar wil goedbedoeld waarschuwen. De kans dat mensen door het – wellicht overdreven verhaal en misschien zelfs helemaal fout verhaal –  op ideeën gebracht werden, is niet onbestaande. Tegelijk kan je door de berichtgeving én de angst voeden én een mogelijk fout verhaal verder verspreiden én mensen op ideeën brengen.

Racisme op Twitter

Ik weet het, het is geen nieuws. Spijtig genoeg. Toch wil ik het kwijt.

Gisteren stelde ik een vraag op Twitter aan @Jihad_VP als reactie op haar tweet, @orhanagirdag deed mee aan een kort gesprek. Mijn vragen waren voor alle duidelijkheid puur uit interesse omdat het over de lerarenopleiding ging en deze me zeer na aan het hart ligt. Maar… ik kreeg hierdoor ook alle tweets te zien die anderen naar Jihad en Orhan richtten.

Zelf word ik zelden met negatieve berichten bestookt, maar mocht nu even meerproeven van het racisme die hen te beurt valt. Ik ga die tweets hier niet herhalen, maar: Zum Kotzen!

Monitorless, de visie van Samsung op AR en VR

Lees meer over deze visie op AR- en VR-brillen van Samsung hier en lees waarom hun visie meer succes zou kunnen hebben dan Google met hun Google Glass. Aan de andere kant, het blijft een groot, extra ding op je neus?

Nee, je bent wellicht niet elektrogevoelig

Het moet iets meer dan vier jaar geleden zijn in het provinciehuis in Leuven. Ik wil me naast een dame zetten om naar een slotlezing te luisteren en haal mijn laptop boven om notities te maken. Ok, nee, ik beken: om wellicht een samenvatting te tweeten.

De dame naast me kijkt verschrikt en zegt dat ze zeer gevoelig is voor elektromagnetische velden en stelt dat als ik het toestel zou gebruiken, ze ergens anders zou gaan zitten. Wat gebeurde, nog voor ik mijn laptop kon wegsteken.

Ik snapte er niet veel van, moet ik bekennen. Heel het gebouw was 1 wifi-netwerk, toen al had iedereen een werkende gsm op zak, maar mijn laptop zou het grote verschil maken?

Via KloptDatWel.nl, die een nieuw onderzoek naar het fenomeen samenvatten, blijken mijn bedenkingen niet onterecht:

Nogal wat mensen hebben het idee hebben dat ze gevoelig zijn voor elektromagnetische velden en daar zelfs lichamelijke klachten van krijgen. Een flink deel van deze elektrogevoeligen geeft aan dat ze vrijwel direct doorhebben of ze blootgesteld worden aan straling van Wi-Fi, mobiele telefoons, DECT telefoons of andere bronnen, en wanneer niet. In testsituaties waarbij de proefpersonen niet konden zien of horen aan apparaten of ze aan of uit stonden, was deze gevoeligheid evenwel nooit aantoonbaar. Recent Nederlands onderzoek laat zien dat elektrogevoeligen ook in een vertrouwde omgeving niet beter dan de kansverwachting scoren.

Lees het hele artikel van Pepijn van Erp hier.

Onderzoek naar lezen op scherm versus papier: meer details op papier

Het is een vraag die regelmatig terugkomt: lees je nu best op papier of is lezen op een scherm even goed? Dit onderzoek van Singer en Alexander dat ik vond via Daniel Willingham toont dat je de kernboodschap bij beide vormen van media meekrijgt, maar dat je meer details onthoudt bij papier.

Wat aan dit onderzoek opvalt – naast mooie onderzoeksopzet – is dat we allemaal wel onze voorkeur hebben. Bij de 90 proefpersonen was dit meestal digitaal. Tegelijk zegt deze voorkeur niks over het effectief onthouden. Het is in die zin een beetje vergelijkbaar met leervoorkeuren, terwijl ook daar geen correlatie bestaat met effectief beter leren.

Abstract van het onderzoek:

This study explored differences that might exist in comprehension when students read digital and print texts. Ninety undergraduates read both digital and print versions of newspaper articles and book excerpts on topics of childhood ailments. Prior to reading texts in counterbalanced order, topic knowledge was assessed and students were asked to state medium preferences. After reading, students were asked to judge under which medium they comprehended best. Results demonstrated a clear preference for digital texts, and students typically predicted better comprehension when reading digitally. However, performance was not consistent with students’ preferences and outcome predictions. While there were no differences across mediums when students identified the main idea of the text, students recalled key points linked to the main idea and other relevant information better when engaged with print. No differences in reading outcomes or calibration were found for newspaper or book excerpts.

Speel een duet met je computer via machine learning en AI

Een paar keer per week jam ik met mijn oudste zoon. Ik begeleid hem dan op gitaar terwijl hij improviseert op zijn trompet. Maar misschien heeft hij mij binnenkort niet meer nodig. Wat als een computer even makkelijk met je samen zou kunnen spelen? Dit is waar Google nu mee uitpakt als experiment op basis van hun Magenta-platform. Je speelt enkele noten en de computer antwoordt. Eerst nog wat verkennend, maar het ding leert je beter ‘aanvoelen’ en beter samenspelen.

Deze video van Google legt je uit hoe het werkt, maar nog beter: je kan het zelf uitproberen!