Kijk binnen in het appartement van Sherlock via Google Maps

Mensen die me op Twitter volgen zullen het wellicht al lang weten, maar net als vele anderen ben ik nogal gek van Sherlock. Google Maps heeft nu voor een leuke verrassing gezorgd. Ga naar de tool en tik in 187 N Gower Street, London. Of je kan gewoon hier klikken.

En kleine waarschuwing: er zijn net als in de serie zeer veel details!

 

Keiharde video waarschuwt voor grooming: Kayleigh’s love story

Deze video werd gemaakt door de politie van Leicester in de UK in samenwerking met de familie van Kayleigh en zal gebruikt worden om kinderen en tieners te waarschuwen. De video zal de komende tijd op scholen getoond worden.

Hoe effectief een dergelijke harde aanpak is, zal altijd punt van discussie blijven. Ik denk dat het vooral zal moeten ingebed worden in een ruimer geheel.

Een voorstel voor digitale kinderrechten

Er is een nieuw rapport van de Britse Growing Up Digital Taskforce in opdracht van de Britse kinderrechtencommissaris. Daarin stelt Sonia Livingstone een adaptatie voor van de huidige kinderrechten naar een digitale werkelijkheid:

digitale-kinderrechten-3

Lees verder

Zoek even op Google naar “did the Holocaust happen”

En wat is het eerste resultaat, ook in ons taalgebied? Het volgende:

Via Fortune ontdekte ik dit opvallende eerste zoekresultaat, maar er is meer. Google weet dit en wil er niks aan veranderen:

“We are saddened to see that hate organizations still exist. The fact that hate sites appear in Search results does not mean that Google endorses these views,” said the spokesperson in a statement. According to the company, a site’s ranking in search results is determined by computer algorithms using hundreds of factors to calculate a page’s relevance to a given query.

“We do not remove content from our search results, except in very limited cases such as illegal content, malware and violations of our webmaster guidelines,” the spokesperson said.

Mediawijsheid moet komen van opleiding, niet van technologiereuzen, vrees ik.

Siri, je maakt me nu wel bang

Vanavond kijk ik iets na 6 op mijn telefoon. Er is de laatste dagen nogal wat te doen op twitter over een zeker onderwijsrapport, dus kan ik het niet laten.

Maar nu zie ik iets anders. Siri geeft me een berichtje dat het 7 minuten rijden is naar een welbepaalde straat onder Kaarten: bestemming, zoals op onderstaande voorbeeld van op een iPad.

Ik ben verbaasd. Waarom krijg ik dit bericht? Wel, het is de straat waar mijn zonen naar de scouts gaan. Dit staat echter niet in mijn agenda. Maar blijkbaar heeft de Siri-technologie nu al zo duidelijk zicht op mijn doen en laten dat het ‘denkt’ dat ik deze info wel zou willen weten.

En het is waar, had vrijdagnacht niet een dief de wielen van mijn wagen gestolen (geen grap), dan stond ik rond 18u effectief aan de scouts om onze jongens op te pikken.

Handig? Maar toch, Siri, je maakt me nu echt wel bang.

Het recht op vergeten, Google versus Frankrijk

Het recht op vergeten – een thema in ons boek “Ik was 10 in 2015” – is in Europa al in regelgeving gegoten waardoor je bij Google-resultaten af en toe onderaan het volgende ziet staan:

Sommige resultaten zijn mogelijk verwijderd op grond van Europese wetgeving inzake gegevensbescherming. Meer informatie.

In feite is het recht op vergeten in dit geval het recht op het niet meer vindbaar zijn van informatie. Het is dus niet zo dat de informatie van het internet verdwenen is, maar wel dat bepaalde informatie over een persoon die dit vroeg niet meer via de zoekmachine te vinden is.

Nu is er een dispuut tussen Google (en volgens de zoekmachine nog vele anderen) en Frankrijk over hoe ver die maatregel gaat. Concreet: is het recht op vergeten beperkt tot het land waar de persoon woont, of geldt het ook voor andere landen, ook landen waar er geen ‘recht op vergeten’ is.

Volgens Google is het dus beperkt, volgens het Franse Commission Nationale de l’Informatique et des Libertés niet.