Deze Dove-video zal wellicht viraal gaan: Waar zoekt jouw dochter naar op internet?

De film is net gepubliceerd op YouTube, maar als je kijkt naar vorige Dove-campagne-video’s zal deze wellicht ook massaal gedeeld worden. De video past ook inhoudelijk in de lijn van vorige video’s, alhoewel je – net als bij de vorige video’s – ook wel bedenkingen kan bij hebben.

Dubbele moral panic-alert: flakka en roasting

Stanley Cohen is al een tijdje niet meer onder ons, maar dat wil niet zeggen dat er geen moral panics meer zijn. Voor alle duidelijkheid: deze term werd onder andere door zijn werk bekend alhoewel McLuhan eerder zou geweest zijn.

Wat is een moral panic?

Morele paniek is een buitenproportionele, vijandige en gemediatiseerde reactie op een situatie of technologie, een persoon of groep, die waarden en normen lijken te bedreigen. Het begrip verklaart maatschappelijke angstreacties die niet in verhouding staan tot de ernst, het risico, de schade of de dreiging.

Via Linda Duits ontdekte ik een eerste potentiële moral panic in Nederland: Flakka.

Dit verhaal begint met een oproep van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht voorzichtig te zijn met Flakka omdat ze 2 patiënten zouden hebben die in juli werden binnengebracht en die vermoedelijk ernstig onder invloed verkeerden van deze nieuwe, extreem stimulerende drug. Het woord vermoedelijk is hier cruciaal, omdat men het niet getest heeft of wel degelijk dit middel gebruikt werd door de 2 patiënten. Voeg daar een column aan toe en de media heeft het massaal over de nieuwe zombiedrug. Er is een potentiële basis voor een stevige moral panic waarbij het niet ondenkbaar is dat hierdoor potentiële gebruikers op zoek gaan naar die nieuwe veelbelovende drug die niet een illegaal zou zijn… Gelukkig komt er van het  het Nederlandse Trimbos-instituut duiding via dit bericht:

Het Trimbos-instituut ziet pas reden om aan te nemen dat flakka in Nederland als drug wordt gebruikt wanneer aanwezigheid ervan daadwerkelijk is geconstateerd na een incident. Uit de verschillende monitoractiviteiten blijkt niet dat de stof in Nederland in brede kring gebruikt wordt of dat er als flakka aangekochte samples bij het DIMS of NFI worden gezien. Daarnaast zijn er vanuit instellingen voor verslavingszorg geen signalen over gebruik van deze drug. Ondanks de vermeende geringe aanwezigheid van flakka op de Nederlandse drugsmarkt, is wel al besloten om de werkzame stof alfa-PVP later dit jaar op Lijst 1 van de Opiumwet te plaatsen.

Niet meteen landelijk waarschuwen
Waarschuwen bij drugsincidenten is belangrijk om preventief meer incidenten tegen te gaan en de gebruiker op de hoogte te brengen van gevaarlijke drugs op de markt. Het Trimbos-instituut heeft dit in het verleden ook in het geval van bijvoorbeeld vervuilde ecstasy en gevaarlijk hoog gedoseerde XTC-pillen, zowel landelijk, als zeer gericht naar de gebruikers gedaan. Bij een landelijke waarschuwing is het belangrijk om eerst de feiten op een rij te hebben. En dan pas te waarschuwen als helder is uit chemisch analytisch of toxicologisch onderzoek, de cijfers en trends om welke stof het precies gaat en of het gebruik dusdanig is dat meerdere incidenten op termijn te verwachten zijn.

Van een andere orde is een tweede potentiële moral panic die in de UK opdook, namelijk roasting die een nieuwe vorm van cyberpesten zou zijn. De naam verwijst naar een praktijk die in de VS niet ongebruikelijk is en die onder andere op Comedy Central en op Vier met ‘Achter de rug’ al tv-programma’s opleverde:

A roast is an event in which a specific individual, a guest of honor, is subjected to good-natured jokes at their expense intended to amuse the event’s wider audience.

Maar nu zouden meisjes dit online doen met onschuldige jongens. De Telegraph meldde dit als eerste:

Charlotte Robertson, of online safety consultants Digital Awareness UK, said roasting was prominent among pupils of leading independent schools as well as in state schools across the country.

Speaking to The Daily Telegraph, Ms Robertson, whose company provides advice to independent girls’ schools, including those in the Girls’ Day School Trust (GDST), said: “Roasting is done under the guise of good humour, which is why it is so dangerous because it is often done among friends.

“Someone would just lay into someone else and completely humiliate them but do it in a way that’s portrayed as humorous – a level up from banter.”

She added: “Girls will roast boys. They will create an online chat room about another boy.” Ms Robertson said girls join in because “they are trying to show bravado and competitiveness”.

Asked whether this is just a continuation of online bullying, she said: “It’s very severe and people will ride on the back of what’s trending in world news.

“They will use killings or any bad news by way of inspiration to create a nasty “meme” [photograph with humorous caption] about someone.”

Her firm has launched a video campaign for the GDST to highlight such issues “because parents feel so disempowered and so out of the loop with what young people are doing”.

Als je goed leest, zie je dat we te doen hebben met een consultant van een bedrijf (die trouwens hiertegen ook al ondersteuning aanbiedt…). De trend wordt in The Sun al een epidemie, alhoewel deze krant er aan toevoegt dat de trend in feite oorspronkelijk veel onschuldiger zou zijn geweest: het zou onder vloggers even mode zijn geweest om zichzelf humorvol aan te pakken.

Wil dit nu zeggen dat beide zaken niet voorkomen of kunnen voorkomen? Als je terugkijkt naar de definitie van moral panic waar dit stuk mee begon, zegt deze niks over al dan niet voorkomen van waarover een buitenproportionele reactie komt. Enkele jaren geleden was er – niet ontoevallig ook in de zomer – een kleine moral panic rond auditieve drugs. In september, in een van mijn eerste lessen, kon ik het niet laten te vragen aan mijn studenten wie het kende – en eventueel wie er al mee had geëxperimenteerd. Enkele studenten bekenden het al geprobeerd te hebben (behalve wat hoofdpijn geen resultaat trouwens). Belangrijkere vraag die volgde: waar hadden ze het leren kennen? Via de media was hun antwoord. Herlees nu even het antwoord van Trimbos.

Voor de liefhebbers enkele eerdere moral panics:

Het is maar een maaltijd, Zweeds meubelbedrijf geeft mediawijze tip

Ik besef zeer goed dat het een slimme zet is van dat bouwpakketbedrijf dat niet kant en klare meubels levert waar ik steeds mee worstel als ik ze in elkaar moet steken – maar waar mijn vrouw gelukkig ongelooflijk goed in is. Een prima video laten maken in de hoop dat hij viraal gaat.

En ja, ik help mee, want het is gewoon te mooi om niet te delen. En in de video lijkt vooralsnog geen schroefje te ontbreken…

Een ijsje op een bankje in een winkelstraat (over nep-vrijwilligers die je op straat lastigvallen)

Je zit met je kinderen op een bankje in een winkelstraat te genieten van een ijsje. Achter je zit een man. Hij zit te wachten op zijn vrouw en dochters en wordt aangesproken door een meisje. Of hij geen donateur wil worden van Amnesty International.

Ik kan het niet laten en luister mee hoe ze steeds agressiever op de man inpraat. Hoe ze zelf 10 euro elke maand stort. Als hij opmerkt dat hij ooit hoorde dat niet alle geld bij goede doelen terecht komt, antwoordt ze dat hij een foto mag maken van haar identiteitskaart om haar te contacteren als het anders zou blijken.

De man twijfelt. Hij wil er nog eens over denken. Het meisje, met t-shirt van Amnesty, rugzak, net als de 5 andere jongeren in de straat, gaat enthousiast nog een stapje verder. Dat het dan zonde zou zijn dat hij bij een andere vrijwilliger zou tekenen, omdat zij dan hem al zo ver had gekregen.

De man merkt niet op dat dit laatste een wel hele rare uitspraak is. Waarom zou het er toedoen bij wie hij zich uiteindelijk opgeeft? Heel eenvoudig: omdat het meisje geen vrijwilligster is, maar een jobstudente van een bedrijf dat door goede doelen ingehuurd wordt om mensen geld te doen geven. En ze heeft een target van aantal donateurs die ze moet laten tekenen. Daarom moet hij zeker dit bij haar doen.

En om dat te bereiken zijn er wel wat leugens nodig, naast het feit dat ze geen vrijwilligster is. Zo weet ze heel goed dat niet alle geld naar Amnesty zal gaan, maar een eerste deel van wat de man eventueel zal storten gaat naar haar werkgever, in dit geval Direct Result (er zijn ook nog andere bedrijven actief zoals bijvoorbeeld Pepperminds)

Hoe weet ik dit laatste? Vorige week vroeg ik me door een gelijkaardig verhaal af of het bedrijf DDF die vroeger deze jongeren op pad stuurde nog bestond. Het bedrijf bleek in 2012 failliet te zijn gegaan, maar het systeem is nog steeds zeer levendig. Ik observeerde het groepje jongeren en kon al snel zien wie de teamleider was. Hem sprak ik aan en vroeg ik op de man af hoe het bedrijf heet waar ze voor werken. Hij schrok duidelijk even: ‘hoe weet u dat, meneer?’, maar toen ik zei dat ik het verhaal van DDF en dergelijk ken, gaf hij direct de naam. Hij vroeg me wel wat mijn beroep was en waarom ik het wou weten. Volgens hem was het meisje nieuw en maakte ze daarom deze fout door leugens te verkondigen. Spijtig genoeg is dit volgens mij niet waar. Ik hoorde al meerdere dergelijke gesprekken aan, en de verhalen verlopen steeds volgens een gelijkaardig stramien. Denk aan callcenters.

Ik weet dat het voor goede doelen en dergelijke bedrijven uiteindelijk vaak een win-win situatie blijkt. Ze vragen je nooit naar een eenmalige gift, maar naar maandelijkse stortingen en gemiddeld blijft een donateur lang genoeg geld storten dat het goede doel ook effectief geld krijgt. Wel vraag ik me af hoe het hierbij zit met de regelgeving rond eerlijke reclame en in welke mate het goede doel het agressieve middel heiligt. Verder is het extra erg voor de echte vrijwilligers die nog steeds bestaan en die hierdoor een negatieve naam kunnen krijgen.

Oja, de man heeft uiteindelijk niet getekend, zijn vrouw die er aankwam kafferde het meisje nogal uit voor haar agressieve aanpak. Eerlijk, ik kon haar deze keer geen ongelijk geven.

Dango helpt je de juist Emoji te gebruiken

Apple wil binnenkort in een update het mogelijk maken dat als je beer tikt je een Emoji van een glas bier als optie krijgt. Zie het als een soort van Google translate van Engels naar Emoji. Dango wil je ook helpen, maar op een andere manier: door via algoritmes te gokken welke Emoji logischerwijze zou volgen na je tekst.

 

Mooie mediawijsheid-oefening: Hoe klinkt Donald Trump in het Nederlands? (en hoe reageren kinderen?)

De Volkskrant maakte deze korte maar interessante video die verder gaat dan de eenvoudige vraag ‘hoe klinkt Trump in het Nederlands?’. De video toont ook een heel interessante evolutie.

Extra: hoe reageren kinderen op Trump:

Google’s Arts & Culture instituut vernieuwd

De kunst-afdeling van Google dook al regelmatig op in blogberichten, denk maar recent aan Breughel. Die online tentoonstelling toonde al veel van het kunnen met interactieve virtual reality. Nu laat Google weten dat ze alles een nieuw ‘likje verf’ hebben gegeven. Nee, niet de schilderijen, wel de site en de app, met al oproep: Download the app for iOS and Android to unlock a world of experiences, every day.

Een infografiek-factcheck van Jeroen Janssen: VR in onderwijs volgens Samsung

Jeroen Janssen ontdekte een infographic van Samsung over virtual reality in onderwijs. Maar omdat Samsung zelf VR-leverancier is, heeft die infographic natuurlijk een groot “Wij van WC-eend”-gehalte. Dus voegde Jeroen enkele vragen en opmerkingen toe aan de infografiek op de onderwijskundeblog van de Universiteit van Utrecht :

Waar is er (gratis) wifi wereldwijd?

Zolang de roamingkosten groot zijn, blijft vaak de vraag: waar is er (snelle) wifi.

Via WorldEconomicForum vond ik dit kaartje met wifi-aansluitingen in het algemeen:

Maar dit beantwoordt nog niet die prangende vraag. Dit lijstje van landen daarentegen kan je reisplannen misschien inspireren: