2 meta-overtuigingen waarmee men je probeert te overtuigen: natuur en wetenschap #wapenjetegenonzin

Onlangs zag ik deze reclame verschijnen op Twitter:

Vergelijk het met deze niet zo onbekende, maar o zo foute piramide:

Learning Pyramid

In beide gevallen probeert men je van iets te overtuigen, maar op 2 tegengestelde manieren. Om dit begrijpen, lees even dit stukje uit het boek van Daniel Willingham dat ik hertaalde:

De eerste meta-overtuiging stamt uit de zeventiende eeuw samen met de ontwikkeling van de moderne wetenschappelijke methode. Deze periode wordt doorgaans ‘de verlichting’ genoemd. De tweede meta-overtuiging ontstond aan het einde van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw, een tijd die doorgaans ‘de romantiek’ wordt genoemd. Deze meta-overtuigingen mogen dan misschien oud zijn, ze zijn vandaag nog steeds overduidelijk aanwezig. Een adverteerder die een acteur een witte doktersjas aantrekt voor een reclamespot voor hoestsiroop of een website van educatieve software die zijn impact omschrijft als de correctie van ‘hersenprobleempjes’ probeert uit de restanten van het verlichte gedachtegoed te tappen. Een boek dat het verborgen leertalent van je kind belooft te ‘ontketenen’ of een reclame voor een behandeling tegen ADHD die benadrukt dat het ‘medicijnvrij en volledig natuurlijk’ is, wil uit de restanten van het romantische gedachtegoed tappen.

We blijken zeer gevoelig te zijn voor deze twee meta-overtuigingen, die soms zelfs samen kunnen voorkomen:

naamloos-3

Als je dingen leest als ‘een kind leert van nature’ of ‘een kind is van nature creatief’, dan probeert men je met romantische argumenten te overtuigen (ja, Sir Ken, ik kijk naar jou). Een hele hoop grafieken en statistieken en moeilijke woorden kunnen eerder op het tweede wijzen. Dit alles staat los van de vraag of iets correct of fout is. NLP, neuro-linguistisch programmeren, klinkt bijvoorbeeld zeer wetenschappelijk, maar rammelt meer dan behoorlijk.

Het lijkt me vooral belangrijk om meta-overtuigingen te herkennen als men je probeert te overtuigen. Of je eigen gevoeligheid voor een van beide meta-overtuigingen te onderkennen. Het zal je misschien niet verbazen dat ik vaak eerder tot de wetenschappelijke kant van het verhaal aangetrokken ben, alhoewel ik als muzikant eerder minder rationeel gericht ben. Hier bewust mee bezig zijn, helpt hopelijk om bewustere keuzes te maken en niet met mooie woorden iets aangesmeerd te krijgen dat weinig waarde heeft (maar vaak veel kost).

Televisiekijkers en krantenlezers sterven uit: een actueel overzicht (Linda Duits)

Linda Duits blogt weer op dieponderzoek.nl. Deze post neem ik graag over:

Als uitgelegd wordt wat millennials zijn, wordt vaak gewezen op het feit dat zij opgroeiden met internet. Die gedeelde omstandigheid zou zo bepalend zijn dat ze er een gedeelde identiteit door hebben. Dat is op heel veel vlakken onzin: jongeren verschillen enorm van elkaar. Een kapper uit Alblasserdam heeft een heel ander leven dan een student conflictstudies uit Amsterdam. Als het gaat over mediagebruik zit er echter wel wat in: millennials hebben een ander kijk-, lees- en luisterpatroon dan hun ouders.

Generatie doet er toe als het gaat om mediagebruik. Dat is de hoofdboodschap van Piet Bakker. Hij verzamelt al jaren cijfers over krantenoplages en tijdschriftbereik. Dit jaar bracht hij dat samen op een bijzonder fraai vormgegeven overzicht bij het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek. Het is een naslagwerk en een must voor iedereen die iets te zeggen wil hebben over het Nederlandse medialandschap.

“Elke generatie heeft een bepaald soort mediagebruik waarin ze volhardt. De generatie die thans volwassen wordt, is opgegroeid met digitale media. En dat zijn de media die ze blijft gebruiken. Dit betekent dat de verwachting dat het lezen van papieren kranten en tijdschriften, en het kijken naar traditionele lineaire televisie wel weer aan zal trekken, een illusie is. De nieuwe generaties gaan nooit meer de media van hun ouders gebruiken zoals die ze gebruikten. De krant wordt nooit meer een massamedium.”

Bakker raadt – terecht – aan niet tegen te stribbelen. Want was er nu precies mis met een oude doelgroep? (Die overigens veel meer geld heeft te besteden dan jongeren!)

“Het bereik en gebruik van media kan gedefinieerd worden in termen van wat ze niet doen (de jongste generaties bereiken) maar ook in termen van wat ze prima doen (de groeiende groep ouderen bereiken). De gemiddelde leeftijd in Nederland stijgt, ouderen blijven steeds langer actief en zelfstandig. Wat dat betreft gaat het dus eigenlijk heel goed. Uiteraard is het bedienen van vooral de oudere generaties op lange termijn geen groeimarkt, maar de wanhopige pogingen om dat tij te keren met oude middelen (traditionele media voor opgroeiende generaties) lijkt tot mislukken gedoemd.”

Papier lezen is voor ouderen
Bakker constateert dat krantenlezers bijna allemaal oud zijn. Er komen nauwelijks jonge lezers bij. Vooral bij de Telegraaf vielen er klappen: 20 procent van de lezers verdween en de krant is nu niet meer de grootste van Nederland.

Ook tijdschriftenlezers zijn oud: bijna de helft is ouder dan 50 jaar. De uitzonderingen: Donald Duck en Quest. Alleen Veronica Magazine en LINDA. bedienen de middengroep van 34 tot 50.

TV kijken radio luisteren is voor ouderen
Ouderen kijken vooral naar de NPO. Programma’s die daar hoge kijkcijfers halen, doen dat omdat 65-plussers kijken. RTL4 en SBS6 scoren ook bovengemiddeld bij die groep. Kinderen kijken naar NPO3, wat logisch is omdat daar de kinderprogramma’s zitten. Het publiek van de regionale omroep bestaat voor 83 procent uit 50+. Daar is dus geen groei te verwachten.

Wat voor tv geldt, geldt ook voor radio.

Afhankelijkheid
De oplages dalen en het dieptepunt is volgens Bakker nog niet bereikt. Hierdoor dalen de advertentie-inkomsten sterk. Kranten lossen dat op door (stiekem) steeds maar de abonnementsprijzen te verhogen. De oplossing ligt online, maar daar schuilt ook een gevaar. Media worden daar steeds afhankelijker van Facebook waar ze relevant kunt zijn voor alle generaties. Maar dat moet op Facebook, dus niet met linkjes naar je eigen site maar met de artikelen zelf (Facebook Instant Articles) en met video’s (speciaal aangepast zodat ze geluidloos kunnen worden afgespeeld). Ook alle discussie vindt daar plaats. Zo maken media Facebook steeds relevanter, en zichzelf steeds afhankelijker.

Vergeet de lipdub, dit mag van mij de nieuwste manier worden om je school voor te stellen #steam

Herinner je je nog de trend van lipdubs? Na de flashmobs een andere manier om aandacht te zoeken en te krijgen. Maar omdat dergelijke hypes altijd na een tijdje uitgewerkt zijn, zijn er nieuwe ideeën nodig. Deze school heeft volgens mij een dergelijk, fijn nieuw idee: de Rube Goldberg Machine. En er is een link met STEM en STEAM. De nalatenschap van cartoonist Rube Goldberg, de man die tot dit inspireerde, investeert heel erg in STEAM labs.

Welke school volgt?

Mijn kleine kruistocht tegen een Nederlands spam-bedrijf

Ik heb zelf verschillende email-adressen. Eentje heb ik al zeer lang en gebruik ik bewust zeer selectief. Mijn kranten komen er op toe, maar je zal het adres niet snel vinden. Het voordeel hiervan is dat het tot voor kort zowat spam-vrij is.

Tot voor kort… Sinds een tijd krijg ik dagelijks verschillende spam-mails die opvallend genoeg Nederlandstalig zijn. Behalve dat ik het vreemd vond dat op dit adres spam toekwam, bouwde ik snel enkel filter-regels in om die spam-adressen onmiddellijk te verwijderen.

Het werd echter al snel dweilen met de kraan open. Steeds nieuwe domeinnamen stuurden weliswaar zeer gelijkaardige reclame-berichten voor onder ander Ikea, NMBS, Rynair, Ariel… Uitschrijven heb ik ooit geprobeerd bij een van de eerste mails, mezelf vervloekend omdat dit natuurlijk een beginnersfout was. Zo weten spammers dat je mailadres actief is.

Dus veranderde ik het geweer van schouder en zocht ik via whois op wie achter de vele verschillende domeinnamen zat. Groot was mijn verbazing dat alle domeinen van een en het zelfde bedrijf kwamen, vipresponse.nl. Domeinnamen zoals groendatapunt.eu, aanbiedingpermail.eu, actiesvanvandaag.be,… bleken steeds recent aangekocht te zijn door het zelfde bedrijf. Door steeds nieuwe domeinnamen aan te kopen, omzeilen ze spamfilters.

Ik heb ondertussen klacht neergelegd, maar ook het bedrijf gecontacteerd waarlangs de verschillende domeinnamen geregistreerd worden omdat ze zelf aangeven dat spam niet kan.

Ondertussen kreeg ik ‘spontaan’ een mailtje van nog maar eens een ander adres, info@dailymailz.nl, waarbij ze me beloven dat ze me op een blacklist zetten en dus nooit meer mails zal ontvangen. Maar dat kan een tijdje duren, staat er ook in de mail. En dat heb ik geweten: ondertussen weer een pak nieuwe spam-mail ontvangen.

2 bedenkingen:

  • Terwijl het bedrijf er heel gelikt uitziet en marketingtermen gebruikt als ‘affiliated mailings’, is dit gewoon spam. Ontvang je zelf ook dergelijke mails, leg ook klacht neer.
  • Ik vraag me af in welke mate bedrijven die van deze dienst gebruik maken, klant zijn en/of beseffen dat ze in feite van een spam-dienst gebruik maken. Eerlijk gezegd: het lijkt me meer anti-reclame dan wat anders?

 

Erdogan en het Streisandeffect 1.0, een universteit en het Streisandeffect 2.0

Ik vermoed dat Erdogan nog steeds niet door heeft wat het Streisandeffect is. Voor wie het ook nog niet weet:

Het streisandeffect is het verschijnsel dat pogingen van een persoon of instantie om informatie te verbergen of te verwijderen, juist de aandacht trekken. Zodra pogingen een onderwerp uit het nieuws te houden worden opgepikt door de media, wordt het publiek nieuwsgierig, waardoor men er in groten getale kennis van gaat nemen.

De naam verwijst naar de actrice Barbra Streisand, die in 2003 probeerde middels een rechtszaak een luchtfoto[1] van haar huis in Malibu van een website verwijderd te krijgen, omdat deze foto haar privacy zou schenden. Toen het proces in het nieuws kwam, samen met de URL van de foto, wist iedereen het huis van Streisand te vinden. (Bron Wikipedia)

Zijn oproep om de satire over hem zwaar aan te pakken, heeft een extreme vorm van dit effect opgeleverd. Ik zou in de plaats van de man niet meer op Facebook of Twitter gaan.

De Californische universiteit UC Davis ging voor een andere, ogenschijnlijk betere optie. In 2011 kwam de universiteit negatief in het nieuws omdat op haar campus pepperspray gebruikt werd tegen de eigen studenten:

Dit is natuurlijk geen goede reclame. Maar in plaats van te vragen het nieuws te verbergen (wat wellicht ook niet eens zou lukken), betaalde de universiteit een PR-firma om het nieuws te begraven onder veel andere berichten. De ingehuurde firma produceerde een stroom aan berichten op alle mogelijke platformen om zo er voor te zorgen dat het nieuws over de pepperspray niet meer opdook op de eerste pagina’s van Google. Maar wat als het uitkomt?

Tja, dan staat het oude nieuws uit 2011 terug overal in de picture…

Privacy: Pas op voor slimme Barbie aka luistervink Barbie (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl en is spijtig genoeg geen aprilgrap.

Apparaten in huis die met het internet verbonden zijn, zijn niet zomaar goed nieuws. Het is handig als je van afstand je thermostaat kunt instellen, maar een internetverbinding brengt ook veiligheidsrisico’s met zich mee. Het stelt namelijk ook derden in staat van afstand met jouw thermostaat te praten. Bovendien tracken deze apparaten gegevens waarvan het, net als bij sociale netwerken als Facebook, onduidelijk is wat ermee gebeurt.

De nieuwste zorg in het zorgenlijstje van het Internet der Dingen is Barbie. Barbie is al beschikbaar in een smart versie, dat wil zeggen de Hello Barbie kan gesprekken voeren met een kind. Ze kan ‘luisteren’, antwoorden geven (8.000 verschillende maar liefst) en ‘zelf’ vragen stellen. Deze Barbie leert, waardoor de interactie steeds persoonlijker wordt. Daarvoor heeft ze een wifiverbinding met internet nodig, omdat haar geheugen niet zo groot is. Door met een kind te praten, verkrijgt de pop allerlei gegevens van het kind (wat het wel en niet leuk vindt, de mogelijkheden zijn eindeloos) die worden opgeslagen in de cloud. Het is ook belangrijk op te merken dat Barbie dus gegevensgeluiden kan registreren: als Barbie in de kamer ligt kan ze alles horen wat er gezegd wordt.

Dit is met recht reden tot zorg. Het Amerikaanse Campaign for a Commercial-Free Childhood noemt de pop ‘eavesdropping Barbie‘. Ze zijn een petitie gestart om Mattel direct met de productie te laten stoppen. The Washington Post citeert een woordvoerder van de organisatie:

“Kids using ‘Hello Barbie’ aren’t only talking to a doll, they are talking directly to a toy conglomerate whose only interest in them is financial. … It’s creepy – and creates a host of dangers for children and families.”

Uiteraard doen de makers (Mattel samen met ToyTalk dat gespecialiseerd is in spraakherkenning) alsof er geen privacyvuiltje aan de lucht is. In The Guardian zegt een woordvoerder van ToyTalk:

“ToyTalk and Mattel will only use the conversations recorded through Hello Barbie to operate and improve our products, to develop better speech recognition for children, and to improve the natural language processing of children’s speech.”

De zorgen liggen niet alleen bij wat een commercieel bedrijf met de gegevens gaat doen. Ouders kunnen een dagelijks of wekelijks overzicht krijgen van de gesprekken die hun kind met Barbie voert. Volgens de makers van de pop is dat goed: ouders zijn dan “in control of their family’s data at all times”. Maar zelfs wanneer het om hele jonge kinderen gaat, is het zorgwekkend dat ouders zulke toegang wensen tot de fantasiewereld van hun kroost.