Je kan nu realtime online trends monitoren bij Google

Het is groot nieuws voor Google, maar in feite is het in vergelijking met Facebook en vooral Trending topics bij Twitter oud nieuws: Google laat nu via www.google.com/trends om in realtime online trends te volgen.

Maar, in vergelijking met Twitter krijg je wel een pak meer info en is natuurlijk wat er gemeten wordt veel groter. Ook laat de tool toe om trends met elkaar te vergelijken:

Google Newslab wil ook werk maken van en voor datajournalisten door zelf datasets rond thema’s uit te pluizen en aan te bieden voor verder onderzoek, check googletrends.github.io/data/

Krumb, een Belgische app met potentie

Ontdekte deze app gisteren via @bnox en ik zie onmiddellijk mogelijkheden, bijvoorbeeld voor geocaching, maar ook voor rondleidingen of stadsspelen waarbij je geen NFC meer nodig zou hebben.

Wat is namelijk het basisidee?

Krumb is een app waarop je je posts op een specifieke locatie achterlaat, waarna ze ook énkel daar kunnen bekeken worden. Verstopte berichten voor je vrienden, een mooie herinnering achterlaten op een plek en die telkens kunnen herbekijken, aan voorbijgangers tonen wat er binnen in de omringende gebouwen voor spannends te melden is, of wat een ver verleden te vertellen heeft over de plaats waar je je bevindt, de mogelijkheden zijn eindeloos! Krumb is een gratis app en verkrijgbaar voor zowel iOS als Android (beta).

Deze video maakt ook veel duidelijk:

Lees meer hier.

Persbericht Coca-cola: Belgische jongeren bij de gelukkigste van Europa

Dit onderzoek sluit aan bij dit onderzoek van vorig jaar, de reclame voor het drankmerk moet je er even bij nemen in dit persbericht:

Belgische jongeren voelen zich goed in hun vel. Op hun noorderburen na zijn ze zelfs het gelukkigst van alle jongeren in de Europese landen* waar Coca-Cola een onderzoek liet uitvoeren. Daaruit blijkt bovendien dat Belgische jongeren meer dan gemiddeld hun geluk zoeken in ‘kleine dingen’ en vriendschappen. Maar is dat geluk maakbaar, een bewuste keuze, of is het kwestie van ‘toeval’? Ook daarin zijn de antwoorden verrassend. Jongerentrendwatcher Tom Palmaerts van Trendwolves duidt de resultaten.

Over de Europese jongeren vandaag duiken geregeld nogal wat onheilsberichten op. Maar hoe kijken zij zélf tegen hun leven aan? Helemaal niet zo somber, zo blijkt. Coca-Cola liet onderzoek uitvoeren bij meer dan 3.000 jongeren tussen 15 en 19 jaar in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk, Nederland, België, Noorwegen, Denemarken en Zweden. Gemiddeld geven jongeren hun geluksgevoel 6,5 op 10. Minst gelukkig zijn de Britten (6,2), meest happyde Nederlanders (6,8). Met 6,7 komt België op een mooie tweede plaats.

Jongens gelukkiger dan meisjes
Belgische jongens geven hun geluksgevoel bijna 7, terwijl meisjes op 6,5 stranden. Deze trend zet zich door over de grenzen heen: in elk land liggen de meisjes ongeveer een half punt achter op de jongens.

In de kleine dingen
Maar hoe wordt dat ‘geluk’ door de jongeren vandaag gedefinieerd? ‘Het appreciëren van zoveel mogelijk kleine momenten van geluk’, vindt 46% van de Europese jongeren. Belgische jongeren zijn hier absolute koploper met 51%. Ook hier weer met een opvallend verschil tussen man en vrouw: bijna overal is het ‘kleine geluk’ voor meisjes belangrijker dan voor jongens. Op de tweede plaats: geluk is voor 39% een ‘algemeen gevoel van welbehagen’ (33% in België). Het bepalen van en streven naar ‘doelstellingen’ is slechts voor 15% van de Europese én Belgische jongeren bepalend voor hun geluksgevoel. Tom Palmaerts: “Jongeren beseffen dat ze het misschien met minder zullen moeten doen dan de voorgaande generatie. Daardoor worden de ‘essentiële’ zaken als liefde, kinderen, familie en vrienden extra belangrijk. Dat daarbij zelfs wat saaiheid of verveling kan komen kijken, nemen ze er graag bij.”

Vriendschap is geen illusie
Vriendschappen zijn voor 39% van de jongeren in Europa de belangrijkste voorwaarde van geluk, en zelfs voor 45% van Belgische jongeren. De Belgen zetten ‘persoonlijke ontplooiing’ (21%) en ‘familie’ (20%) op de respectievelijke tweede en derde plaats. In de andere landen staat familie dan weer meer uitgesproken tweede (27%) dan persoonlijke ontplooiing (18%). Tom Palmaerts: “Van jongs af aan krijgen ze een snelcursus realiteit doordat ze continu worden blootgesteld aan een stroom negatieve mediaberichten (oorlog, honger, crisis…). Ze willen dit compenseren door een fenomeen dat we ‘lollology’ noemen, door onder elkaar gewoon plezier te maken dat gerust imperfect mag zijn. En plezier maken doe je vooral met vrienden. Vriendschappen zijn heilig.”

Keuze of toeval?
Is geluk een keuze of een kwestie van toeval? Volgens 63% van de jongeren in België kan je een keuze maken om gelukkig te zijn, je kan ook effectief zelf iets doen om je geluk in de hand te werken. Met op kop de Ieren (84%) en in mindere mate de Noren en Zweden (77%). Wat niet wil zeggen dat Belgische jongeren pessimistischer zijn. Ze zien geluk meer als iets dat je vroeg of laat kan (en zal) te beurt vallen. Ook de blije Nederlanders denken er trouwens zo over. Tom Palmaerts: “Opgroeiende jongeren denken eerst dat zoeken naar geluk zinloos is. Maar stilaan groeit het besef dat ze het zelf dichterbij kunnen brengen door te stoppen met dromen, en actie te ondernemen.”

De meeste baby’s lachen zo’n 400 keer per dag. Volwassenen lachen gemiddeld nog zo’n 10 à 15 keer per dag. We hebben de lachjes van een aantal baby’s vastgelegd op film om eraan te herinneren dat dit het eerste is wat we hebben geleerd, maar dat we het op de één of andere manier hebben afgeleerd, of in elk geval niet vaak genoeg doen. Als je andere mensen ziet lachen, ga je je zelf ook gelukkiger voelen. 76% van de Belgische tieners zegt dat als ze een onbekende op straat zien glimlachen, ze zelf ook de neiging hebben om te glimlachen. Dit loopt zelfs op tot 89% wanneer het iemand uit hun vriendenkring is.

Over het onderzoek “WAAROM GENERATIE Z KIEST VOOR GELUK” – een onderzoek naar geluk onder tieners
Coca-Cola is een van de eerste internationale merken die de spotlight richt op wat geluk inhoudt voor tieners van nu, gezien door hun ogen en vanuit de zienswijzen van toonaangevende geluksdeskundigen wereldwijd. Coca-Cola deed samen met Tapestry Research kwantitatief onderzoek onder 3.331 tieners van 15 tot 19 jaar in de acht Europese markten (het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk, België, Nederland, Denemarken, Zweden, Noorwegen) en onderwierp de bevindingen in februari tijdens een rondetafelbijeenkomst van deskundigen aan de kritische blik van een panel van tieners en culturele commentatoren, waaronder: Beth Reekles (tiener en jonge schrijfster, door Time magazine[1] genoemd als een van de invloedrijkste tieners ter wereld, Verenigd Koninkrijk), Chloe Bingham (tiener en campagnevoerder jongerenwerkgelegenheid, Verenigd Koninkrijk), dr. Tom Chatfield (technologietheoreticus, gaming- en tienerdeskundige, Verenigd Koninkrijk), Tom Palmaerts (jongerentrendwatcher, België), dr. Robert Holden (oprichter van The Happiness Project, Verenigd Koninkrijk) en dr. Mark Williamson (directeur van Action for Happiness). Aanvullende interviews zijn gevoerd met dr. Jean-Pierre Ternaux (neurowetenschapper, Frankrijk), Sue Jackson (Ierse fashion- en beautyblogger), Tommie Rose (Britse tiener en ondernemer), Chinny Brown (Britse tiener) en dr. Anne-Lise Goddings (kinderarts en cognitief neurowetenschapper, deskundige op het gebied van het tienerbrein).

Gifjes zijn de toekomst: van het woord en van het nieuws (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Met een gifje communiceer je veel meer dan met woorden. Het bewegende beeld geeft een extra laag aan communicatie, net zoals emoticons dat kunnen doen. Die extra mogelijkheden hebben we hard nodig, zegt Adam Leibsohn van Giphy, het grootste platform om gifjes te zoeken. Woorden zijn vooral handig voor hele letterlijk beschrijving (‘stoel’) maar bij abstracte ideeën (‘vrijheid’, ‘liefde’) schieten ze tekort. Lange tijd hadden we alleen woorden om ideeën op te slaan. Met internet kunnen we veel meer.

“Our words have been replaced by our culture. We’re going to communicate through our content. We’re not going to communicate through words anymore, especially when its efficient, effective, mobile and goes on social really well.”

Centraal in Leibsohn’s verhaal staat dus efficiënte communicatie: in zo weinig mogelijk tijd jezelf zo duidelijk mogelijk maken. Omdat onze cultuur gedeeld is – omdat volgens Leibsohn iedereen Han Solo kent – zijn gifjes de toekomst.

Het is makkelijk schieten op Leibsohn. Voor interpersoonlijke communicatie zijn gifjes heel inderdaad heel geschikt. Maar voor het verwoordden van complexe ideeën, zoals de resultaten uit wetenschappelijk onderzoek, lukt niet goed met aaneengeschakelde beelden. Zijn lezing is daar trouwens zelf een voorbeeld van: de gifjes op zichzelf vertellen het verhaal niet, dat doet hij zelf met woorden. De beelden voegen daaraan wel een extra dimensie toe. Daarnaast is het natuurlijk niet zo dat cultuur gedeeld is. Voor het begrijpen van populaire cultuur zijn bepaalde vaardigheden nodig die niet iedereen in gelijke mate bezit.

Nieuws

Toch moeten we Leibsohns toekomstvoorspelling misschien serieus nemen. Kort beeld met tekst vertelt ons heel snel wat er speelt. Dat is ook de insteek achter 4NewsWall, een nieuwsplatform dat zich richt op 16- tot 24-jarigen. Op de voorpagina staat het nieuws samengevat in gifjes. Klik je vervolgens door, dan krijg je het nieuws (afkomstig van het Britse Channel 4 News) in een korte alinea (met woorden dus!) samengevat.

Het vereist een hele nieuwe manier van denken, zegt een van de projectleiders tegen The Guardian:

“As a team, along with Channel 4 News, we work to turn a GIF around as quickly as possible – it’s probably the most on-the-fly way we have ever had to work. And despite at times our eyes feeling like they are going to fall out of our heads we have found trying to beat our previous GIF quite addictive. In fact we barely leave our desks and we’ve started to dream in Photoshop and talk in GIFs.”

Ik denk niet dat 4NewsWall een succes gaat worden. De insteek is er duidelijk op gericht om bezoekers de gifjes te laten delen met hun nieuwsnetwerk. En daar zit het probleem: het gaat niet over het communiceren van complexe, abstracte zaken in korte tijd. De nieuwsberichtjes zijn gewoon dat: nieuwsberichtjes, met een bewegend plaatje erbij. Het nieuwsbericht ‘German cash machines are running out‘ is wellicht nog deelbaar, maar de bijbehorende gif voegt nauwelijks iets toe. Waarom zou je die aan je vrienden whatsappen? Wat ik wel geloof is dat we steeds meer in gifjes zullen gaan denken. Ze appelleren immers aan onze creativiteit.

Kijk ook Linda Duits in het VPRO-programma Zomergifjes terug. 

De nadelen van veel volgers hebben (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Het klinkt een beetje verwend en arrogant: veel volgers hebben en dan een stuk schrijven om te klagen over hoe het is om veel volgers te hebben. Anil Dash schrijft online over technologie en populaire cultuur, maar hij is verder geen grote naam. Toch heeft hij meer dan een half miljoen twittervolgers. Dat komt omdat hij ooit in de ‘suggested user list’ stond, het lijstje accounts dat Twitter nieuwe voorstelde aan nieuwe gebruikers.

De voordelen: hij krijgt relatief goede antwoorden als hij zijn netwerk een vraag stelt, zijn vrienden bespotten hem als pseudo-celeb en hij heeft een relatief groot bereik als hij zijn eigen stukken spamt.

Zijn vrij willekeurig verkregen twitterroem maakt dat hij ook op andere sociale netwerken veel volgers heeft. Dat betekent dat apps vaak crashen en notificaties ondoenlijk zijn. Bekenden worden boos omdat hij hen niet terugvolgt.

In een artikel op Medium legt Dash uit mensen dénken dat twitterfaam veel voordelen heeft, terwijl dat helemaal niet zo is. Eerder schreven we al dat volgers nauwelijks op linkjes uit tweets klikken. Dash rapporteert een gemiddelde van zo’n 0,07 procent. Daartegenover staat dat mensen hem veel om hulp en RTs vragen, en dat hij veel lastiggevallen wordt.

Dash stelt dat mensen geloven in de mythe dat veel volgers hebben op de een of andere manier echt waardevol is. Hij schrijft:

“[P]eople have been sold a bill of goods. They want to believe that celebrity of any form, even fake online celebrity, has some kind of value, despite the evidence to the contrary. Signifiers like a blue verification checkmark or a number of followers are given an enormously prominent display on our social profiles. Yet despite their visibility, their capricious nature is never explained, and so people tend to wrongly see these as indicators of the quality a person’s social media presence.”

Veel volgers is geen teken van kwaliteit, maar de makers van zulke netwerken willen wel graag dat gebruikers dat denken:

“I sometimes respond to people with facts and figures, showing how the raw number of connections in one’s network doesn’t matter as much as who those connections are, and how engaged they are. But the truth is, our technological leaders have built these tools in a way that explicitly promotes the idea that one’s follower count is the score we keep, the metric that matters.”

We kunnen niet goed zien met welke mensen we waardevolle uitwisselingen hebben op sociale media. We blijken zelfs nauwelijks in staat om te theoretiseren wat waardevolle uitwisselingen eigenlijk zijn. Ik verkrijg betaald werk via Twitter, het is een bron van vele vriendschappen en ik informeer me er dankzij de slimme mensen die ik volg. Zolang er geen maat is die dat weergeeft, blijf ook ik geobsedeerd staren naar mijn volgeraantal en retweetnotificaties.

YouTube Kids blijkt grote reclamezuil (Linda Duits)

Deze blogpost verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Eerder schreven we al over de komst van YouTube Kids, een kindvriendelijkere versie van YouTube. Nu blijkt dat er een klacht is ingediend tegen eigenaar Google over de inhoud van de site. Er zijn bijvoorbeeld filmpjes van McDonalds te zien over hoe kipnuggets gemaakt worden. Er is een video waarin de karakters uit de Disney-film Frozen Sprite drinken. Er zijn speciale kanalen van speelgoedfabrikanten als Fisher-Price. In zulke clips is de grens tussen reclame en vermaak volledig vervaagd. De klacht gaat dan ook over misleidende reclame.

De klacht is neergelegd bij de Amerikaanse Federal Trade Commission door een organisatie die zich verzet tegen reclame op kinderen. De Boston Globe schrijft:

“In their FTC complaint (filed with the FTC because the Federal Communications Commission does not regulate digital media), advocates accuse Google of unfair and deceptive business practices, such as blurring the line between programming and advertising; breaking a rule that bars characters in a children’s program from pitching merchandise while that show airs; violating a ban on product placements; and ignoring limits on how much advertising can be incorporated into children’s programming.”

Het is bijzonder zorgelijk dat een applicatie die juist zegt kinderen te willen beschermen tegen schadelijke content zulke manipulatieve beelden loslaat op kinderen.