Deze uitspraak rond inclusie en GON is wellicht belangrijk precedent.

Het schooljaar is voorbij, kinderen en ouders denken misschien nu wat minder aan school. Leerkrachten ruimen op. Maar dat wil niet zeggen dat er geen onderwijsnieuws is. Bijvoorbeeld dit bericht in De Standaard over de ouders van 3 blinde kinderen dit naar de rechter trokken omdat ze vonden dat hun kinderen niet genoeg begeleid worden in het reguliere onderwijs. De rechter gaf hen gelijk:

‘De Vlaamse Gemeenschap wentelt een belangrijk deel van haar verantwoordelijkheid voor de integratie van blinde en slechtziende kinderen in het gewoon onderwijs, af op de vrijwillige inzet van hun omgeving.’ In een recent vonnis is de Brusselse rechter streng voor de Vlaamse overheid: wie verwacht dat scholieren met een beperking integreren in reguliere scholen – de inzet van het veelbesproken M-decreet -, moét voldoende GON-ondersteuning voorzien. GON staat voor ‘geïntegreerd onderwijs’. Vandaag krijgen blinde en slechtziende kinderen vier, maximum zes uren GON-begeleiding per week en dat is volgens de rechter verre van genoeg om de visuele communicatiebarrière te doorbreken.

Dit is groot nieuws in het licht van de hele discussie over het M-decreet en vooral de verdeling van de GON-middelen zoals deze net is afgesproken. Ik vraag me af in welke mate deze uitspraak een precedent kan vormen voor veel andere ouders? Ja, denkt de advocaat van de ouders, waarbij de rechter niet naar de scholen kijkt, voor alle duidelijkheid:

Dat niet de Vlaamse overheid maar de inrichtende macht de toegekende GON-uren verdeelt, is als argument van de tafel geveegd. ‘Als je zo weinig uren toekent, valt er niet veel te verdelen’, duidt de raadsman van Anaïs, Freya en Laurens.
Het vonnis heeft een grote precedentswaarde, benadrukt hij. Op basis van deze rechtspraak kunnen andere kinderen met een beperking naar de rechtbank trekken om recht op redelijke aanpassingen ten volle te doen gelden. Het kan de overheid een smak geld kosten, maar ook op dat vlak anticipeert de rechter: de Vlaamse Gemeenschap heeft voldoende ‘ruime financiële middelen’, zo stipuleert het vonnis.

Over dit laatste kan je behoorlijk lang discussiëren, maar je mag vooral 1 ding niet vergeten: inclusief onderwijs en de vertaling naar het M-decreet is een direct gevolg van een VN-gedrag. Dit wil zeggen dat – alsof de overheid het al zou willen – de overheid niet terug kan. De voorbije jaren heb ik af en toe gehoord dat sommigen inclusief onderwijs als een besparing zagen. Deze uitspraak maakt duidelijk dat dit niet het geval is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s