‘Het is niet ongezond dat een jongere een leven heeft waar ouders niet alles over weten’

Knack vroeg me een stuk te schrijven, dit was het resultaat:

De voorbije maanden werd er veel aandacht besteed aan het geheime, online leven van jongeren.

De Blue Whale challenge, waarbij jongeren zouden uitgedaagd worden om zichzelf te pijnigen was misschien nog een hoax die wel kon inspireren, maar er bleken ook veel concretere gevaren te zijn.

Zo stierf er in Nederland een jongen door verstikking omdat hij online geleerd had dat het een natuurlijke manier zou zijn om high te worden. Spijtig genoeg struikelde de jongen, waardoor hij zichzelf niet meer kon redden en stierf. De politie en ouders ontdekten dat het geen zelfmoord was omdat de jongen alles had gefilmd.

Er was ook de jongen in Vlaanderen die zelfmoord pleegde omdat zijn naaktfoto verspreid werd. Sexting is de voorbije weken trouwens opvallend vaak in de media geweest.

Er is een opvallende gelijkenis met een verhaal van wat langer geleden. Drie Londense meisjes verdwenen. Ze liepen weg van huis om zichzelf in te lijven bij IS. Achteraf ontdekten de speurders hoe ze via grooming online overtuigd werden tot hun daad. Achteraf.

Het zijn verschrikkelijke verhalen die gelukkig nog steeds grote uitzonderingen zijn in hun fatale afloop. Ook radicaliserende jongeren – en volwassenen – zijn vandaag nog steeds de uitzondering.

Er zijn twee logische reacties die je zowel bij ouders als de overheid ziet opduiken: controle en repressie.

Voor ouders reageerde de markt al snel. Zowel Microsoft als Google maken het ouders vandaag erg makkelijk om het doen en laten van hun kinderen op toestellen verbonden met het internet te volgen.

Vandaag kwam er het voorstel om het surfen naar radicaliserende sites te verbieden, net zoals het surfen naar kinderporno al verboden is. Dit vraagstuk is aan de wetgever, maar voor ouders en opvoeders wil ik wel graag enkele pedagogische wenken meegeven.

Vertrouwen is cruciaal in een relatie. Als je je kind controleert zonder dat die het weet, en het wordt ontdekt, bestaat het gevaar dat het gedrag nu helemaal underground gaat en moeilijker te achterhalen valt.

Het is trouwens niet altijd ongezond dat een jongere een leven heeft waar ouders niet alles over weten. Dat heet opgroeien.

Probleem is dan wel dat je moet weten wanneer het fout gaat. Kijken naar het kind of de jongere is de enige oplossing. Gedragsveranderingen, zich minder goed voelen enzovoort. Het zijn allemaal tekenen dat er iets misloopt.

Maar besef ook dat de jongen die zichzelf verstikte geen enkel teken vooraf toonde, niet on- of offline.

Repressief optreden verder kan wel degelijk nodig zijn bij accute situaties. Bij vergaand online pesten bijvoorbeeld dient er opgetreden te worden. Maar ook hier kunnen specifieke uitdagingen opduiken. Zo is het soms minder duidelijk dan je denkt wie dader en wie slachtoffer is. Opgroeien blijft een hindernissenparcours.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s