Wat zegt het nieuwe PISA-rapport over Vlaanderen? Ambitie, welbevinden en ouderbetrokkenheid

Vandaag verscheen een derde volume van het grote PISA-onderzoek met als centraal thema welbevinden of welzijn van de bevraagde 15-jarigen. Het rapport lezen, is voor Vlaanderen een beetje frustrerend. Voor een groot stuk van de bevraging deed Vlaanderen namelijk niet mee. Het is echt puzzelen wat wel opgaat en wat niet voor onze regio.

Ik heb de voorbije 24 uur die puzzel gemaakt en dit zijn voor mij de belangrijkste inzichten:

  • De Vlaamse jongeren vallen op door hun beperkte ambitie (terwijl ze wel goed scoren, remember):
  • Hierbij aansluitend staat er een cijfer in het rapport dat enerzijds veel mensen eventueel verkeerd zouden kunnen begrijpen, maar dat tegelijk zeer opvallend is.
    Slechts 28.8% van onze 15-jarigen geeft aan dat ze naar de universiteit willen. Vergelijk dat met 3 op 4 in Korea en je begrijpt waarom mensen dit als laag kunnen ervaren. Maar… ik vermoed dat hier de hogescholen een deel van de verklaring zijn (niet elk land heeft nu eenmaal hogescholen en als je naar universiteiten vraagt…). Maar toch is het cijfer opvallend, want… in de Franstalige gemeenschap wil een pak meer naar de universiteit, 38.8%.
  • Hoe goed voelen onze 15-jarigen zich op school. Behoorlijk goed, eerlijk gezegd, dank u. In onderstaande grafiek staat trouwens een fout, de ‘I feel awkward and out of place at school’ geeft het percentage van jongeren die ‘disagreed/ strongly disagreed’ aangaven. Misschien interessant om het OESO-gemiddelde hier te kennen

    Ik geef hierbij ook even de Nationale gemiddelden en het OESO-gemiddelde ter vergelijking:

    Het doet me vermoeden, al werd het niet expliciet bevraagd dat Vlaanderen in het volgende citaat eerder aansluit bij Zwitserland, Nederland en Finland: “Students in some of the countries that top the PISA league tables in science and mathematics reported comparatively low satisfaction with life; but Finland, the Netherlands and Switzerland seem able to combine good learning outcomes with highly satisfied students.”
    Trouwens, hoe zit het met stress en onze leerlingen? Behoorlijk ok in vergelijking met de rest van de OESO, alhoewel het in lijn met de rest van de deelnemende landen vooral de meisjes zijn die zich vaker zorgen maken.
  • Een ander inzicht dat wellicht wat aandacht kan genereren gaat over een thema dat ook de voorbije weken in de media was: ouderbetrokkenheid. En daar valt enerzijds op dat we – hoe zal ik het zeggen – wel erg betrokken zijn bij onze kinderen, maar school eerder aan de school overlaten in vergelijking met andere landen:
  • Maar, aansluitend bij de eerdere discussie, staat er ook een specifieke zin in het rapport die wel wat aandacht verdient: In a number of European countries and economies, namely Belgium (Flemish Community), France, Germany, Ireland, Italy and Scotland (United Kingdom), the share of parents who reported insufficient language skills as a barrier to participation is at least 20 percentage points larger among first-generation immigrant students than among non-immigrant students.

Een gedachte over “Wat zegt het nieuwe PISA-rapport over Vlaanderen? Ambitie, welbevinden en ouderbetrokkenheid

  1. Pingback: Samenvattende PISA-presentatie: jongeren en welbevinden | X, Y of Einstein?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s