Zouden we maar niet beter stoppen met mythbusten? Over De Staat Van De Leerling…

Gisteren stuurde Casper deze tweet de wereld in:

Het is een rapport is De Staat van de Leerling dat niet echt door de onderwijsinspectie gemaakt werd, maar wel op hun website staat:

17 leerlingen en studenten, van basisschool tot hoger beroepsonderwijs, werkten mee aan de Staat van de Leerling. Zij bogen zich over actuele, pittige thema’s als passend onderwijs, kansenongelijkheid en de leraar. Dit resulteerde in een magazine met interviews, columns, kunstwerken en enquêteresultaten.

Maar blijkbaar zonder kwaliteitscontrole, want leerstijlen en meervoudige intelligenties worden vermeld. De eerste bestaan sowieso niet, de tweede worden als leerstijlen benaderd (wat bedenker Howard Gardner als fout bestempelt) en zijn ondertussen ook achterhaald (en waren sowieso al niet onproblematisch).

Dit zorgde voor al de nodige stennis op twitter, maar nu is er ook nog dit verslag van de voorstelling, met de volgende boeiende passages:

“Ik ben Jesse en beelddenker, en ik heb een meester die woorddenker is. Nu krijg ik les van een coach die me lesgeeft hoe ik het beste kan leren.”

Beelddenken? Oops.

Een dame reageert: “Je kunt ook zingend leren rekenen. De ene leraar heeft meer met taal maar kan met bewegen en spel ook een heel eind komen. Je kan een aardige combinatie voor elkaar krijgen. Als je maar ruimte biedt aan al die verschillende intelligenties.” Iemand anders uit de zaal voegt daaraan toe: “Einstein zei al eens: ‘Een vis kan niet in een boom klimmen.’ Kijk dus vooral hoe de lesstof wordt aangepast zodat ieder kind zijn talent kan ontwikkelen.”

Ehm, MI hadden we al, maar die vis?

Kijk, je kan leerlingen niet verwijten dat ze dit allemaal niet weten. Doe ik dus ook niet. Zelfs hun leraren verwijt ik bewust niks. Maar dat er niemand was die even kon ingrijpen en kon duiden dat dit allemaal onzin is die we echt uit het onderwijs moet krijgen om bijvoorbeeld tijd, geld en energie vrij te maken voor dingen die misschien wel meerwaarde kunnen beteken, zeker als dit onder de paraplu van de Nederlandse onderwijsinspectie gebeurt, dat snap ik niet.

Ondertussen zullen veel mensen dit rapport lezen, zien op welke site het staat en daardoor komt er extra geloof aan onderwijsmythes. En dan vraag ik me af of we nog wel verder moeten dweilen met de kraan open.

 

6 gedachten over “Zouden we maar niet beter stoppen met mythbusten? Over De Staat Van De Leerling…

  1. Als ik hier met docenten over spreek dan krijg ik ook te horen ‘Ja, Pedro, Paul en Casper kunnen dit wel zeggen maar het bestaan wordt alleen maar ontkent omdat de wetenschappelijke onderbouwing er niet is. Maar ik ervaar het toch in mijn lessen en mijn werk dat kinderen baat hebben bij de MI-aanpak of het werken met de leerstijlen of met beelddenken, (nu komt ie) dus de wetenschap moet maar andere manieren bedenken om het bestaan te erkennen!’. Ben benieuwd naar jullie reactie.

    • In geval van MI is het erger. Het is niet enkel dat de wetenschappelijke onderbouwing er niet is, het staat ook haaks op wat Howard Gardner vaak zelf zegt.
      Het gaat me nu te ver om het principe van falsificatie of placebo uit te leggen, maar wetenschap heeft zeker over leerstijlen veel onderzoek gedaan en wat blijkt: ze werken niet. En dan heb ik het niet over 1 aanpak die men geprobeerd heeft, maar verschillende soorten onderzoek, verschillende indelingen, verschillende doelgroepen, enz.
      Een belangrijkere vraag die ik zelf zou stellen aan je collega’s is deze: weet je waarom het goed werkt? In een les zitten er heel veel verschillende elementen, alleen al het feit dat de leerkracht erg begaan is met zijn of haar vak kan een positief effect hebben.
      Voor mij is het even belangrijk om te weten waarom je goede resultaten behaalt als weten waarom iets niet werkt.

  2. Dag Pedro,
    Ik schrok wel een beetje van de vraag die je hier opwerpt. Had juist de indruk dat jij, en Casper Hulshof en Paul Kirschner etc de druk aan het opvoeren waren. Zo consistent en aanhoudend – het leek haast een georchestreerde campagne.
    Naar aanleiding daarvan ben ik mijn opleiding ook gaan bevragen over de keuze om MI en leerstijlen te doceren. Dat heeft misschien nog niet geleid tot aanpassing van de lesstof, maar dat kan komen.
    Punt is: het duurt lang voordat wetenschappelijke kennis zijn weg vindt naar de mensen die er ook echt iets mee zouden moeten doen. En dan zijn onderzoeksuitkomsten ook vaak tegenstrijdig.

    Laat je nu niet uit het veld slaan door één publicatie. Sterker, benut dit. Stuur een mailing naar alle opleidingen (lang niet alle docenten en opleiders zijn actief op Twitter en ze lezen ook niet alle wetenschappelijke journals), zorg dat jullie inzichten weer bovenop de stapel komen te liggen. Daag de Onderwijsinspectie uit dit te verantwoorden. Agendeer bij VELON/VELOV het belang van aansluiting wetenschap – opleiding – praktijk. Full force ahead!

  3. Pingback: Lectuur op zaterdag: enkele vrienden, de FBI, bekende NY-appartementen en Robert wie? | X, Y of Einstein?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s