2016-2017

Het was nogal een jaar. Muzikaal genoten van onder andere een prachtig David Gilmour-concert en gehuild bij het grote verlies van Cohen, Bowie, Sharon Jones,… Er waren de aanslagen en oorlogen, tegelijk waren er ook de blijken van menselijkheid en solidariteit.

Het was voor mij een jaar met een vertaling van een boek, een vernieuwd boek, een plaat en een wereldtournee (laatste met een knipoog, maar toch, ik sprak oa in Zweden, Washington, Londen, Leeds, …) en op de valreep een prijs voor het werk dat ik samen doe met Paul en Casper. Het was ook een jaar waarin ik extra veel energie stak in mijn lessen. Vorig jaar had ik namelijk gemerkt dat er wat sleet kwam op 1 van mijn vakken. Het was (nog) niet problematisch, maar er sloop te veel routine in. Het voorbije semester was dit voor mij een echte prioriteit en ik denk – op misschien 1 les na – dat mijn lessen beter waren dan het zelfde vak 366 dagen daarvoor.

Het was ook een jaar met veel fijne ontmoetingen maar ook met veel werk en daardoor te veel ongelezen boeken. Zeker de voorbije weken, ook door een paar onverwachte hobbels in de weg, zijn behoorlijk slopend geweest.

En er staat veel op de plank voor 2017. Er komen 2 vertalingen bij van Urban Myths about Learning and Education. Maar er is vooral iets anders. Ik heb er eerder al subtiel op gehint, maar een traject waar ik de laatsten 9 jaar veel tijd en energie heb in gestopt, komt hopelijk nu eindelijk ook tot een afronding. Er zijn 2 artikels van mijn doctoraat al gepubliceerd, er zijn 2 andere momenteel in review en ik hoop voor de zomer te verdedigen. Duimen!

Is dit alles qua plannen voor het komende jaar? Tja, mezelf kennende, nee. Er zijn 2 boeken in planning voor de 2 komende jaren en ook muzikaal staat er – leuk – werk op de plank. Ik hoop trouwens met Blue and Broke nog veel huiskamerconcerten te doen (check hier), samen met de nodige full-band concerten.

De komende twee weken zal het blogritme tijdelijk een pak omlaag gaan, om zo tijd te maken voor mijn gezin maar ook om de conclusies van mijn PhD af te werken. Na nieuwjaar sta ik terug vroeg op voor deze blog :).

Wat hoop ik voor 2017? Ik hoop dat de rampspoed die mensen ondertussen lijken te verwachten uitblijft. Ik hoop ook dat wetenschap minder in de hoek zit waar de klappen vallen. Het klinkt misschien raar, om net hierbij stil te staan, maar in post truth tijden, wordt wetenschap al snel ook maar een mening. Ik ben er zelf nog niet uit of wetenschap en activisme dit nu beter of erger maakt. Tegelijk hoop ik dat wetenschap verder gaat in het zelf reinigen en dat de replicatietrend doorgaat.

En nu we toch aan het hopen zijn, ik hoop ook het beste voor al die kinderen, leerkrachten, directies en andere onderwijsmensen die elke dag samen op weg gaan.

En voor u, beste lezers van deze blog, wens ik u graag een fijn eindejaar en een goede gezondheid.

En ondertussen hoorde ik net dat Chris Rea al onderweg naar huis is…

Tot binnenkort ergens, onderweg.

Pedro

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s