Wat je best zegt als je een startende leerkracht of een student in een lerarenopleiding ziet…

De media gaan stilaan in onderwijsmodus in Vlaanderen en draaien al op volle toeren in Nederland. Ik wou een stukje schrijven hoe ik me erger hoe er weer af en toe over leerkrachten gesproken wordt, soms onderhuids soms openlijk. Ik erger me omdat ik dan zie hoe de volgende dag het moreel bij mijn studenten weer een pak is gedaald. En ondertussen dalen de cijfers in de opleiding gestaag, terwijl een lerarentekort een meer dan reële dreiging is.

Maar ik wil positief zijn, en dus deze tekst als alternatief: wat je best zegt als je een startende leerkracht of student in een lerarenopleiding ontmoet:

Bedankt dat je dit doet, we hebben je nodig.

En als je wat meer tijd hebt? Dan mag je gerust dit ook zeggen:

Ik weet dat je soms vragen krijgt of je niks beter kon vinden,
terwijl het een van de mooiste beroepen is die er bestaat:
kinderen oppikken in hun wereld en dan die wereld openbreken.
Ik ben jaloers dat jij het wonder van het schrijven van een eerste woord mag zien,
of letterlijk op het gezicht van een kind mag zien hoe het plots een inzicht krijgt.

Ik weet dat mensen over vakantie zullen beginnen,
terwijl je gewoon je overuren opneemt.

Ik weet dat mensen zullen zeggen dat het een tweede of derde keuze voor je was
(wat meestal niet zo is, trouwens),
maar elke goede leerkracht is welkom.

Bedankt dat je onze kinderen zult troosten, helpen én terechtwijzen.

Ik zal als ouder kritisch zijn, maar niet blind de kant van mijn kind kiezen,
horen wat je zegt en gemaakte keuzes proberen te begrijpen,
en samen komen we er dan wel uit.

Bedankt dat jij het wil doen. Ga ervoor!

Ik wou dat meer mensen deze keuze maakten.

En voor iedereen die iets dergelijks van mij of mijn collega-lerarenopleiders wil horen, je kan je nog inschrijven voor de lerarenopleiding. Weet dat we de lat hoog leggen voor we je op kinderen loslaten, maar je zou zelf niet minder willen als leerkracht.

Beste studenten, tot in september!

5 gedachten over “Wat je best zegt als je een startende leerkracht of een student in een lerarenopleiding ziet…

  1. Ik voelde dat mensen op mij neerkeken toen ik nog studeerde voor leerkracht. Er werd mee gelachen, ‘natuurlijk’. Ook had ik het gevoel dat mensen dachten dat ik overdreef toen ik vertelde dat de lerarenopleiding echt wel een zware richting is qua werkdruk. En tijdens mijn stages werd ik niet echt serieus genomen, alsof een stage doen als leerkracht niks voorstelde t.o.v. een stage in een bedrijf. Want werken is een bedrijf blijkt wel een echte job te zijn.
    Niemand die even stilstond bij het feit dat ik verantwoordelijk was voor de kennis van de leerlingen, voor hun groei. Dat is ondergeschikt aan het feit dat een leerkracht veel vakantie heeft. Absurd.

    Nu ik afgestudeerd ben, begrijpen ze plots niet meer waarom ik niet start in het onderwijs. Sommigen proberen mij zelfs echt te overtuigen om het wel te gaan doen. Waarom? Omdat je altijd op tijd thuis bent en je veel vakantie hebt, en ‘omdat het gemakkelijk is als je kinderen hebt.’ Een tegenargument inbrengen heeft geen zin. Dat het niet evident is om elke dag zeven uur te vechten voor de aandacht van de leerlingen, om tot ’s nachts te werken aan lessen, om creatief uit de hoek te blijven komen, om jaren van interim naar interim te hollen, om werkzekerheid op te geven, om door te gaan en niet op te geven. Het boeit niemand. Een leerkracht heeft niet te klagen, want die heeft veel vakantie.
    Ik heb ervoor gekozen om (nog) niet te starten in het onderwijs, omdat ik er me niet klaar voor voel. Zelfs dat is nog geen goed argument. Mensen zouden mij liever willen zien creperen in het onderwijs (voor de vakanties), dan dat ik voor mezelf kies. Dat ik ervoor kies om ervaring op te doen in de privé (een van mijn onderwijsvakken is economie), dat ik ervoor kies om mentaal nog te groeien, dat ik ervoor kies om aan de start van een lange loopbaan een succeservaring op te doen. Ja, ik speel op veilig, omdat ik niet meteen wil opbranden. Als ik dan ooit voor de klas ga staan, wil ik dat goed doen. Aan een leerkracht die op de rand staat van springen, daar heeft geen enkele leerling iets aan. Maar dat boeit niemand.

    Voor ‘buitenstaanders’ staat vakantie op nummer een als ze denken aan het job in het onderwijs. De waarheid is dat niemand het volhoudt met die mentaliteit. Bovendien staan er voor mij en alle andere leerkrachten heel wat andere dingen voorop, zoals een inspiratiebron zijn, de leerlingen helpen in hun mentale groei, hen kunnen bijstaan wanneer ze steun nodig hebben, het bijbrengen van kennis (niet alleen leerstof…), hen succeservaringen laten opdoen, leerlingen hun talenten doen ontdekken… Ik ben ervan overtuigd dat buitenstaanders deze zaken ook belangrijk vinden, maar mij over de streep willen trekken met het argument ‘vakantie’ is echt absurd. Alsof dat voor mij ooit heeft meegespeeld. Alsof dat mij ooit zou kunnen overtuigen om toch de sprong te wagen. Als ik er zo over nadenk, vind ik het een belediging. Niet alleen voor mij, maar voor alle leerkrachten die elke dag hun hart en ziel in hun job steken.

    Ik wens jouw studenten heel veel succes toe. En ik wens hen ook een dag toe waarop er voor een keer eens niet op hen wordt neergekeken.

  2. Pingback: What to say when you meet a teacher or a teacher trainee | From experience to meaning...

  3. Pingback: Wat je best zegt als je een startende leerkrach...

  4. Pingback: Het is vandaag dag van de leerkracht | X, Y of Einstein?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s