Er kiezen terug meer studenten geneeskunde om huisarts te worden, wat leert ons dit voor onderwijs?

Goed nieuws – mag ook wel eens af en toe – er kiezen merkelijk veel meer studenten geneeskunde voor het beroep van huisarts. Een dreigend, nijpend tekort wordt zo wellicht afgewend. Mooi.

Belangrijker is de vraag waarom, zo lezen we in het Nieuwsblad:

Het succes komt niet uit de lucht ­gevallen, zegt professor Huisarts­geneeskunde Dirk Devroey (VUB). “De studie is aantrekkelijker geworden. Al vanaf het tweede jaar maken studenten via stages kennis met het beroep. Gaandeweg leren ze het vak appreciëren”, zegt hij. “Het is meer dan pilletjes voorschrijven. Je krijgt het gevoel een gezondheidscoach te zijn die aan preventie kan doen”, stelt VUB-student Erik Smets (25).

Ook een beter inkomen – dat met 70 procent is gestegen – en een aantrekkelijker uurrooster – dankzij de groepspraktijken – doen de richting her­opflakkeren. Tot slot is er nog het toenemend belang van nieuwe ­technologieën en apps.

Deze ochtend hoorde ik op Radio 1 ook nog een extra verklaring: meer en meer wordt er in groepspraktijken gewerkt waardoor de administratieve planlast overgenomen werd.

Allemaal zeer interessant voor andere beroepen waar een nijpend tekort dreigt, zoals bijvoorbeeld onderwijs? Naar huisartsen kijken is zeker interessant omdat we verschillende gelijkenissen kunnen zien: vlakkere carrière, vervrouwelijking van het beroep,…

Meer samenwerken en integratie van nieuwe technologie – zie groepspraktijken – is een taak voor de leraren en scholen zelf, genoeg kennis van de praktijk en de gepaste (liefst evidence based) invoering van nieuwe technologieën is de taak van de lerarenopleidingen en begeleidingsdiensten. Het beter loon en vooral de betere werkomstandigheden zijn een taak voor de overheid.

Het goede nieuws is: het kan dus wel. Aan de slag?

2 gedachten over “Er kiezen terug meer studenten geneeskunde om huisarts te worden, wat leert ons dit voor onderwijs?

  1. Ik ben overtuigd dat meer samenwerken en (een sterke) integratie van nieuwe technologie nog gebruiksvriendelijker en met veel meer succes kan gebeuren als de inspanningen niet – naast elkaar – door elke lerarenopleiding en door elke begeleidingsdienst voor het eigen net zouden worden aangepakt. Ik geloof in co-creatie o.l.v. een zo neutraal mogelijke partner. Dit zou opnieuw de overheid kunnen zijn, bijv. ondersteund door het team van iMinds Lab. Op deze wijze kan men de relevante betrokkenen en belanghebbenden actief beluisteren en betrekken in de co-creatie. Dit geeft een gedragen resultaat met optimale meerwaarde voor iedereen.

  2. Pingback: Er kiezen terug meer studenten geneeskunde om h...

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s