Persbericht Ugent: Onderzoek naar reclamewijsheid (bij jongeren): eerste resultaten

Een persbericht na 1 jaar ADLit (via Kortjes):

AdLit: een jaar later
AdLit focuste in het eerste jaar voornamelijk op kennis en inzicht m.b.t. vier thema’s:
– het concept en meten van reclamewijsheid
– de ethische reflecties bij nieuwe reclamevormen van zowel ouders als adverteerders
– reclamewijsheid in het Vlaamse onderwijscurriculum
– wetgevend kader omtrent (nieuwe) reclameformats.
Reclamewijsheid
Reclamewijsheid verwijst naar alle kennis en vaardigheden die nodig is om reclame kritisch te kunnen verwerken. Het is echter niet enkel belangrijk om over uitgebreide kennis en vaardigheden te beschikken, maar deze ook te kunnen toepassen wanneer je reclame ziet. Enkel zo kan onbewuste beïnvloeding vermeden worden. AdLit presenteert verschillende methodes om deze reclamewijsheid te meten.

Onderzoek rond retargeting (het volgen van het surfgedrag om zo gerichte reclame te tonen) bij jongeren toonde aan dat zij in het algemeen positief staan tegenover retargeting op Facebook, resulterend in hogere aankoopintenties. Jongeren die echter bezorgd zijn om hun privacy, of uitleg kregen over de retargeting, houden er een meer sceptische houding en lagere koopintenties op na.

Nieuwe reclamevormen door de ogen van volwassenen
Naast de focus op jongeren, werd binnen AdLit ook de perceptie van ouders en adverteerders bestudeerd. De ethische reflecties omtrent nieuwe reclamevormen (bv. advergames, in-app reclame, gerichte reclame o.b.v. surfgedrag) bleken dezelfde te zijn bij deze twee groepen. Beide groepen duiden dezelfde leeftijd aan wanneer ze inschatten vanaf welke leeftijd kinderen reclamevormen kunnen herkennen (12 jaar), het ethisch en moreel verantwoord is om deze reclamevormen te gebruiken (12-13 jaar), en vanaf wanneer beide groepen vinden dat jongeren op de hoogte gebracht moeten worden over het commerciële karakter van reclamevormen (9-10 jaar).

Reclamewijsheid in het onderwijs en in de wet
Uit een analyse van het Vlaamse onderwijscurriculum bleek dat er niet wordt verwezen naar reclamewijsheid in de eindtermen van het basis en secundair onderwijs. Een verwijzing naar reclame komt wel voor, maar dan met een focus op het verhogen van kennis omtrent traditionele reclame (bijv. printadvertenties of commercials) en weinig aandacht voor kritische reflectie en de nieuwe reclameformats. De focus ligt ook meer op het verhogen van kennis, niet hoe ze kritisch kunnen omgaan met reclame. Er is dus weinig aandacht voor reclamewijsheid in het onderwijs. De AdLit onderzoekers hebben duidelijke beleidsaanbevelingen geformuleerd.

Ten slotte werd het wetgevend kader in kaart gebracht dat van toepassing is op nieuwe reclameformats gericht op minderjarigen. Uit de analyse bleek dat dit een kluwen betreft van verschillende overlappende bepalingen. Bovendien zijn er bijkomende relevante bepalingen terug te vinden in zelf- en co-reguleringsinstrumenten die later in het project worden onderzocht.

Succesvolle game
Samen met de stakeholders heeft AdLit al verschillende initiatieven genomen om de reclamewijsheid in Vlaanderen te verhogen. Het spel “Game jezelf reclamewijs” (reclamewijs.UGent.be) dat werd gelanceerd in juni 2015 kreeg ondertussen 20 000 unieke bezoekers over de vloer. Onderzoek bij 211 jongeren toont aan dat de reclamewijsheid ook effectief verhoogde dankzij de game.
Al deze resultaten en meer worden verder besproken op het stakeholderevent op 26 oktober te Brussel.

Over AdLit
AdLit is een vierjarig interdisciplinair onderzoeksproject dat gecoördineerd wordt door de Universiteit Gent. In dit project werken 6 onderzoeksgroepen van vier universiteiten (UGent, KU Leuven, UA en VUB) en heel wat stakeholders samen om na te gaan hoe ze de reclamewijsheid van minderjarigen kunnen verhogen.
Dat gebeurt onder andere door het ontwikkelen van educatieve pakketten en games, het uitvoeren van een risicoanalyse, het opzetten van sensibiliseringscampagnes en het ontwikkelen en implementeren van reclamecues waardoor kinderen en jongeren reclame sneller gaan herkennen. Tot slot formuleert AdLit ook aanbevelingen voor beleid en zelfregulering.
De leden van AdLit streven ernaar om de relevantie van deze tools niet te beperken tot kinderen en jongeren, maar willen ook hun ouders, leerkrachten, opvoeders, de media- en reclame-industrie, en beleidsmakers bereiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s