Welke vragen kan je stellen om na te denken over de nieuwe #eindtermen?

Er komt een groot maatschappelijk debat over wat onze kinderen moeten leren op school, lees nieuwe #Eindtermen. Dit maakt me blij. Naast de vele discussies over het hoe en de structuur van het onderwijs, nu over het wat.

Prima dat minister Crevits hierover dus de mening wil van ouders, leerkrachten, werkgevers, leerlingen…

Ik ga hier nu niet mijn wenslijstje voor de nieuwe eindtermen opsommen. Bert en ik schreven wel een heel boek over de toekomst van onze kinderen met onder andere een antwoord op de vraag wat onze kinderen moeten leren volgens onze bescheiden mening en gebaseerd op de Unesco.

Wel wil ik vragen meegeven die je jezelf kan stellen als je nadenkt over eindtermen.

  • de meest voor de hand liggende, maar tegelijk ook de moeilijkste vraag is: wat moeten onze kinderen kennen voor de toekomst? Nu, huidige 10-jarigen gaan ten vroegste op pensioen ergens in de jaren 2070, en de toekomst is moeilijk te voorspellen.
  • Daarom ook vraag 2: welke hypes van vandaag zijn tijdelijk? Bij de bevraging in Nederland in het kader van het gelijkaardige #onderwijs2032-debat kwamen zeer veel hedendaagse hypes naar boven waarbij men net vergat te kijken naar de toekomst. Ik zou nu zo graag voorbeelden geven, maar wil niemand beledigen. Eigen aan dergelijke hypes is vaak dat er een groep mens denkt dat het de toekomst is…
  • Een vraag die snel vergeten wordt, wat willen we als samenleving bewaren? Onderwijs heeft een conserverende taak. Wat vinden wij belangrijk dat onze kinderen meenemen voor een volgende generatie. Ik denk bijvoorbeeld over de kennis over de wereldoorlogen. Die vraag is misschien minder hip, maar is tegelijk volgens Hannah Arendt cruciaal voor progressie. We moeten hierover nadenken opdat de volgende generatie zijn eigen keuze kan maken wat zij dan al dan niet zullen bewaren of weggooien. Het helpt ook voorkomen dat ze het warm water opnieuw moeten uitvinden. Om op de schouders van giganten verder te bouwen, is het soms ook handig die giganten te kennen.
  • Even belangrijk is hierbij stil te staan bij de vraag: wat moet iedereen kennen of kunnen (basis) en wat is meer voor mensen die er voor kiezen?
  • Sta best ook stil bij de vraag wat echt het doel is en wat de weg? Algemeen probleemoplossend vermogen kan een doel zijn (scoren onze jongeren trouwens volgens PISA nu al prima op), maar dit kan via verschillende wegen bereikt worden. Meer zelfs, sommige vermeende wegen – bijvoorbeeld leren programmeren – leiden hier wellicht niet toe. Ik heb nu niet gezegd dat leren programmeren niet thuishoort op school, maar dat beter als een doel op zich dan als een weg voor een ander (hoger) doel. Noem dan liever het hoger doel en laat de weg open. Die weg kan trouwens voor leerlingen verschillen. Daarbij aansluitend is de moeilijkste vraag wellicht: welke vaardigheden of kennis je nodig hebt om bepaalde doelen te bereiken.  In Nederland opperden sommigen dat leren schrijven met hand beter uit het curriculum zou verdwijnen (vaak foutief naar Finland verwijzend). Maar we weten dat leren schrijven een positieve invloed heeft op leren lezen.

Als je bij het nadenken over deze vragen ook nog rekening houdt met enerzijds de persoonlijke ontwikkeling én anderzijds de bredere samenleving (en dat is meer dan economisch, maar ook deels economisch), dan begin je aan een boeiende denkoefening. Ik hoop op een boeiend debat en als ik vragen vergeten ben, vul graag aan!

3 gedachten over “Welke vragen kan je stellen om na te denken over de nieuwe #eindtermen?

  1. Hoe kunnen we het begrip #eindtermen defini/eren? Als we uitgaan van Levenslang Leren, dan verwijzen eindtermen naar de beginvoorwaarden die bij de start van fase “n” van de levensloopbaan vervuld moeten zijn. Maar uit dat oogpunt gezien is een minstens zo belangrijke vraag: welke beginvoorwaarden (waaronder leervoorwaarden) moeten vervuld zijn bij de start van fase n minus 1, n minus 2, n minus 3? In het Hollandse discours doet de stelling opgeld dat kinderen al vanaf hun vierde levensjaar Engels moeten leren, hoewel competente beheersing van het Engels pas op zestienjarige leeftijd een serieuze beginvoorwaarde voor volwaardig maatschappelijk functioneren kan worden geacht. Men vergeet de prealabele vraag te stellen welke kritische beginvoorwaarden (waaronder leervoorwaarden), anders dan op het gebied van Engelse taalbeheersing, op zes-, acht- en twaalfjarige leeftijd vervuld moeten zijn.

  2. Wat willen we onze jongeren aanleren op een expliciete manier?
    Wat veronderstellen we dat ze onderweg impliciet oppikken?

    of ook

    Wat leren jongeren buiten het onderwijs?
    Hoe kan het onderwijs hierop een noodzakelijke aanvulling zijn?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s