Wat als talent niet bestaat?

Deze week werd ik getriggerd door een interview op radio 1 met een dame die aan de hand van speelgoed kon voorspellen welke soort jobs bij je kerntalenten passen. Interessant, dus ging ik op zoek naar wetenschappelijke publicaties en deed ik een oproep voor meer info.

Ik vond geen onderzoek dat de stelling kon bevestigen. Het leuke aan bloggen en tweeten is dat je dan al snel antwoorden krijgt en deze waren uit wetenschappelijke hoek ronduit negatief.  Ik blijf openstaan voor nieuwe input!

Maar… los van elkaar stelden 2 wetenschappers me de vraag of ik zo zeker was dat talent wel bestaat?

Dit is een intrigerende vraag. Momenteel worden we om de oren geslagen met het belang van talent en talentmanagement, maar bestaat talent? Intuïtief denk je natuurlijk dat het moet bestaan, maar als je bijvoorbeeld deze rede van professor Rikers leest, dan begint een mens echt wel te twijfelen. Een overzicht van de discussie kan je ook vinden in het archief van het NRC: bestaat talent niet, bestaat talent wel? Of kan iedereen alles worden na 10 jaar ‘deliberate practice‘?

Ik moest spontaan denken aan een programma van enkele jaren geleden, Witte raven:

Ik ben er nog lang niet uit, wel al enkele persoonlijke bedenkingen:

  • Achter aangeboren talenten lijkt vaak een pedagogisch pessimistische visie, er ligt veel vast waar je weinig kan aan doen.
  • De invalshoek ‘talenten bestaan niet’ is dan eerder pedagogisch zeer optimistisch. Kan iedereen alles worden?

Beide standpunten lijken me extreem? Maar verder:

  • Intelligentie is voor een groot een stuk aangeboren, dit heeft wellicht invloed op bepaalde talenten? Maar ook hier merk je dat mensen door oefening veel kunnen doen?
  • Talentmanagement is wellicht niet zinloos, omdat dan mensen al een heel pad hebben afgelegd en  ik weet niet of een bedrijf 10 jaar wil investeren voor een functie?

Deze post is een uitnodiging tot verdere discussie, zoveel is duidelijk!

3 gedachten over “Wat als talent niet bestaat?

  1. Het is deels waarschijnlijk toch terug te brengen tot hoe je brein werkt. Ik geloof niet dat we op dit vlak bij geboorte allemaal starten van een wit blad of op dezelfde manier “geconfigureerd” zijn. Net zoals bij karakter lijkt het er op zijn minst toch op dat een bepaalde basis “voorgeprogrammeerd” is.

    Je kan jezelf misschien “herprogrammeren” (bv. door ’10 jaar deliberate practice’) maar dan nog word je waarschijnlijk nooit zo goed als iemand die hetzelfde doet met een beter aangepaste (aangeboren?) basis. Die basis is wat ik toch talent zou durven noemen in combinatie met karakter als beïnvloedende factor. En is een karaktertrek op zijn beurt ook weer geen talent?

    Trouwens, aan talent gerelateerd: ‘feeling hebben voor iets’ – bv. voor kleur, schikking etc. Daarvan ben ik redelijk overtuigd dat het ingebakken zit en dat maakt misschien nog meer het verschil bovenop het louter aanleren.

    Anyway, ‘my two cents’ – niet mijn vakgebied maar wel zeer interessante discussie…

  2. Pingback: Wat nou talent?! Slim Oefenen! « Richard's Do's & Don'ts

  3. Heel interessante discussie met interessante verwijzingen! Ik houd me bezig met talentmanagement en heb dus wel ideeën over talent en over wat het is.
    Maar los van of het wel of niet bestaat vind ik het boeiend dat het idee dat er talent is uit een soort pessimistische visie zou voortkomen. Dit omdat het leerlingen zou ontmoedigen zich in te spannen en het docenten een excuus zou geven om geen energie meer in een leerling te stoppen. Daar ben ik het niet mee eens. Er bestaat blijkbaar een neiging om ons te richten op de negatieve kanten van iemand, op wat er niet goed gaat. Maar talent is toch juist een goede reden om vooral de aandacht te vestigen op waar iemand wel goed in is? Ik ga er overigens wel vanuit dat iedereen talenten heeft. Het levert zoveel meer op, voor alle betrokkenen, om daar energie in te steken. Dat merk ik dagelijks in de praktijk. Dat lijkt me toch positief!

    Als iedereen alles zou kunnen leren dan is het wel weer erg teleurstellend dat veel mensen toch niet bereiken wat ze graag willen. In zekere zin geeft dat volgens mij een pessimistische beeld, van de mens als lui en laks.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s