Lectuur op zaterdag: studenten als koopwaar, blockchain in onderwijs, bijles en meer

De weekendbijlage bij deze blog:

Tot slot: zeden veranderen en dat wordt duidelijk als je deze oude strips bekijkt die zonder context vandaag behoorlijk vreemd of ongemakkelijk overkomen (H/t @bnox).

Na een dagje Festival of Education

Gisteren sprak ik op Wellington College tijdens de eerste dag van het Festival of Education. Het is mijn eerste ervaring met het festival dat aan zijn zevende jaargang toe is en eerlijk gezegd: ik ben zwaar onder de indruk.

Eerst en vooral is er de enorme grootte. Denk aan een klein rockfestival met over de 2 dagen gespreid 5000 bezoekers met meer dan 250 sprekers in ontelbare sessies. Ik gaf zelf een lezing voor iets meer dan 200 man in de kapel van de school, de keynotes zijn in een tent waar quasi permanent 1000 man zit te luisteren.

Het is opvallend Brits, op enkele verdwaalde Europeanen en mensen uit Australië of Amerika na. Dit merk je in enkele punten van het programma, maar in feite is er inhoudelijk eten en drinken voor iedereen met ruimte voor debat, onderzoek en commentaar voor alle niveaus van onderwijs.

Het is wel wennen aan de lokatie, denk aan de school van Harry Potter.

Is het een must om te bezoeken als Belg of Nederlander? Misschien niet, maar zeker de moeite waard, eerlijk gezegd.

Gisteren hing het referendum als een donker zwaard boven de conferentie. Iedereen die ik sprak hoopte op een “remain”. Wel benieuwd wat straks de sfeer zal zijn…

Wapen je tegen onzin: Wat we kinderen echt kunnen leren

Cover willinghamVandaag verschijnt in Vlaanderen en later deze week in Nederland “Wat we kinderen echt kunnen leren”, de Nederlandstalige versie van het standaardwerk van Daniel Willingham “When Can You Trust the Experts?”

Het is altijd raar om reclame te maken voor een boek dat je schreef, maar deze keer kan ik dit moeiteloos doen omdat ik het boek slechts met hulp hertaalde naar ons taalgebied. En ik maak er graag reclame voor omdat ik zelf aandrong op de vertaling.

Waarom overtuigde ik LannooCampus om dit boek naar de Nederlandstalige markt te brengen? De voorbije jaren merk ik steeds vaker dat onderwijsmythes bestrijden soms dweilen met de kraan open blijkt. Onzinverhalen blijven hardnekkig leven en tegelijk duiken er nieuwe mythes op, denk maar aan dit schoenenverhaal.

Dit boek heeft niet de bedoeling om van ouders, leerkrachten of beleidsmensen wetenschappers te maken, maar wil hen wel wapenen met 4 stappen om gepast te reageren als iemand de magische woorden “onderzoek zegt dat…” gebruikt.

Andere redenen waarom de Nederlandstalige versie van het boek er zeker moest komen:

  • De voorbije jaren is er steeds meer aandacht gekomen voor zelf (praktijk)onderzoek doen in onderwijs en voor onderzoeksvaardigheden voor leerkrachten of leraren in opleiding. Maar de eerste stap hierin is wat de waarde van wat al bestaat in te kunnen schatten. Dit boek is hiervoor de oplossing.
  • Ouders, en zeker ouders van kinderen met uitdagingen, zijn te vaak overgeleverd aan meestal goedbedoelde kwakzalverij en pseudowetenschap, zie recent dit nog. Dit boek helpt hen ook door het bos de bomen te zien.
  • Er verschijnen dagelijks onderwijsrapporten. Hoe kan je hier zonder gek te worden overzicht in houden als leerkracht, directie of beleidsmaker.
  • Het is gewoon een steengoed boek.

Ik heb de voorbije maand verschillende try-outs gedaan over het boek en ik kreeg slechts 1 negatieve reactie: waarom was dit er niet eerder. Dus als je je wil wapenen tegen (onderwijs)onzin, weet je wat gelezen.

Hattie-bashing en het CPB-rapport

Het CPB had wellicht niet zoveel discussie verwacht na hun rapport, maar de behoorlijk eenzijdige keuze voor onderwijseconomische onderzoeken roept vragen op. In een rand van de discussie duikt veel kritiek op John Hattie op. Vandaag in de Volkskrant verwijst het hoofd van het CPB naar een bekentenis als zou Hattie toegegeven hebben dat de helft van zijn resultaten niet kloppen. Als je dit stuk met Theo Wubbels leest zal je zien dat het een pak genuanceerder is dan dat. Ik ontdekte zelf ook al fouten in het werk van Hattie, maar zou nooit verwachten dat een organisatie zoals het CPB naar het boek Visible Learning als primaire bron zou krijgen. Voor ons eigen werk keken we zelf ook naar de bronnen die Hattie zelf gebruikte (en meer). Het is een goed startpunt en zelfs de wetenschappelijke critici geven aan de de volgorde van belang wellicht klopt.

Maar als het gaat over abilty grouping en Hattie, wordt er niet per se verwezen naar zijn Visible Learning werk, maar de man werkte zelf mee aan meta-studies (zie oa hier) over het onderwerp en met resultaten die in de lijn liggen van verschillende andere studies.

Eigen kritiek wegzetten door andere te bekritiseren, is menselijk. Ik vind zelf dat het rapport van het CPB nu ook wel heel snel weggezet wordt, terwijl er wel degelijk zeer relevante en interessante inzichten in zitten. Misschien is het definitieve karakter dat het in een eerste instantie meekreeg, wel de grootste oorzaak van de huidige storm.

Leiders die te weinig slapen, inspireren niet

Het is een hele tijd een teken geweest van superproductiviteit: weinig slapen. Er zijn bekende wereldleiders die weinig slaap nodig hadden en daar prat op gingen. Maar is het een goed idee? Dit weekend las ik hoe het belang van slapen terug centraal komt te staan, en dit onderzoek hoort daar ook bij.

Wat blijkt namelijk: leiders die te weinig slapen, zullen moeilijker hun personeel kunnen inspireren. Maar tegelijk: als die werknemers zelf te weinig slapen, zullen ze sowieso moeilijker te inspireren zijn.

Onderzoeker Christopher Barnes en zijn collega’s lieten 88 studenten een afscheidsspeech houden voor camera waarbij de ene helft het deed met slaaptekort en de andere helft gewoon fit. Een jury – die niet wist wie wel of niet de speech deed met slaaptekort – moest vervolgens onder andere het charisma van de sprekers inschatten. De sprekers met te weinig slaap scoorden beduidend slechter.

In een tweede experiment moesten 109 studenten van video’s inschatten of de spreker al dan niet charismatisch is. De video’s waren zowel sterke als zwakkere sprekers. De ene helft van de studenten bekeek de video’s met slaaptekort, de andere uitgeslapen. Het effect was terug duidelijk: mensen met slaaptekort bleken moeilijker te inspireren.

En wat met Churchill, Tatcher en co? Uitzonderingen wellicht die de regel bevestigen.

Abstract van het onderzoek:

We draw from theory on sleep and affect regulation to extend the emotional labor model of leadership. We examine both leader and follower sleep as important antecedents of attributions of charismatic leadership. In Study 1, we manipulate the sleep of leaders, and find that leader emotional labor in the form of deep acting (but not surface acting or authentically experienced positive affect) mediates the harmful effect of leader sleep deprivation on follower ratings of charismatic leadership. In Study 2, we manipulate the sleep of followers, and find that follower experienced positive affect mediates the harmful effect of follower sleep deprivation on follower ratings of charismatic leadership of the leader. Thus, both leader and follower sleep deprivation harm attributions of charismatic leadership, with the regulation and experience of affect as causal mechanisms.

YouTube lanceert #ProudToBe

Een nieuw initiatief van YouTube dat een mooie tegenreactie kan zijn tegen de trieste en vaak te drieste anti-holebireacties die wereldwijd nog steeds bestaan. In een blogpost legt de zoekgigant uit:

“We stand together with everyone who has the courage to own and share their identity.”