De student van de toekomst?

Deze video van Educause bevat verschillende zaken waarvan ik zelf eerder zou schrijven: ik hoop het.

Zo hoop ik dat de diversiteit van de studenten inderdaad toeneemt. Ook bij de verschillende voorspellingen rond technologie zie ik ook wel wat wishful thinking, ook al heeft men aandacht voor mogelijke uitdagingen. Ik zou de video dus niet bekijken als een voorspelling, maar als een interessant overzicht van mogelijke evoluties.

Jongens niet op achterstand in het basisonderwijs

Blogcollectief Onderzoek Onderwijs

Hier een ingezonden brief van mijn collega prof. dr. Jos Claessen (Hoogleraar Onderwijskunde aan de Open Universiteit) aan de Limburger over een soort Hydra van Lerna (veelkoppig, slangachtig monster) waarvan het blijkbaar niets toedoet hoeveel en hoe vaak je de kop afsnijdt, die komt terug. Weer lezen wij dat jongens het slechter doen op school en dat zogenoemde deskundigen dan speculeren over deze non-nieuws, roepend: feminisering van het onderwijs, te weinig beweging, geen rekening met hersenontwikkeling, enzovoorts.

Met enige regelmaat duiken verhalen op over de onderwijsachterstand van jongens in het onderwijs. Ook nu weer was het raak. Bron was een rapport van de Universiteit Twente en Oberon over de Evaluatie Wet Eindtoetsing PO met in de marge de mededeling dat dat de scores op de CITO-eindtoets in groep acht van het basisonderwijs al jaren afnemen, dat deze daling voor rekening komt van jongens en dat de laatste twee  jaren meisjes hoger…

View original post 445 woorden meer

Wie beantwoordt best de vraag ‘waarom moeten we dit leren?’

Het is een vraag die elke leerkracht wel eens te horen krijgt: Waarom moeten we dit leren? Soms leidt dit tot een zucht, maar het is zeker een pertinente vraag. Een nieuwe studie bij Amerikaanse studenten die een online cursus volgden (lees, zeer welbepaalde omstandigheden) toont dat het antwoord op die vraag beter niet van de leerkracht komt, maar dat studenten die van medestudenten een positief antwoord krijgen op die vraag beter scoren. Of beter: op korte termijn werkt het antwoord van zowel de docent als de medestudenten positief, maar op lange termijn – op het einde van het semester – bleek de duiding van de docent minder goed te werken dan deze van de medestudenten.

Erger nog: de studenten die niet te horen krijgen wat het belang is van wat ze moeten studeren, behaalden hogere scores dan de studenten die het waarom uitgelegd kregen van de docent.

De onderzoekers vermoeden dat de verklaring voor dit fenomeen ligt in het feit dat de docent ook de rol van beoordelaar opneemt terwijl de leerlingen zich meer met elkaar kunnen identificeren.

Betekent dit nu dat je beter zelf niet meer deze vraag van je leerlingen beantwoordt, of dat je beter het belang niet meer duidt van je les? Ik denk het eerlijk gezegd van niet. Zoals ik al aangaf, waren de omstandigheden van het onderzoek wel heel erg specifiek. Tegelijk is de suggestie wel interessant om leerlingen met elkaar hierover te laten praten en elkaar het belang uit te laten leggen.

Abstract van het onderzoek:

Providing students with a rationale, or explanation of why learning content may be useful, can enhance motivation, but it remains unclear whether the source of the rationale moderates the effect. Accordingly, this study used a randomized experimental-control design to compare the effects of instructor and peer rationales on 59 undergraduates’ motivation and achievement in an online course. Both peer and instructor rationales positively influenced students’ interest in and perceived utility value of upcoming course content in the short term, but only peer rationales increased students’ applied knowledge and final grades at the end of the semester. Unexpectedly, peer rationales also decreased students’ relatedness to instructors. Qualitative results suggest that peer rationales may influence achievement by way of identification processes, while instructor rationales focus students’ attention on content.

Even dit…

Wat volgt is iets wat verschillende mensen al van me weten, maar waar ik bij mijn weten nog niet over schreef op deze blog, namelijk over de spelregels die ik mezelf opleg. Naar aanleiding van een twitterstormpje dat ik deze ochtend over me kreeg wil ik een van die specifieke spelregels even verduidelijken.

Enkele jaren geleden vroeg ik aan journalisten waarom ze mij steeds belden. Een welbepaald antwoord viel me erg op, en was ik ook blij mee: “we weten nog steeds niet tot welke club je behoort”. Dat laatste is namelijk een spelregel die ik heel belangrijk vind. Mijn favoriete quote is niet voor niets van Groucho Marx:

Daarom zal je vooral van mij duiding horen, eerder dan dat ik per se een kant kies. Het zorgt ervoor dat ik bepaalde debatten weiger: of – vaak – omdat ik er te weinig over weet, of omdat ik een kant zou moeten kiezen door het format en dat ik me zou moeten inschakelen in of ander standpunt of club. De laatste keer dat ik dit deed was in Berlijn en alhoewel onschuldig en grappig, heb ik er nog steeds spijt van.

Dit wil niet zeggen dat ik geen mening zou hebben, die heb ik zeer zeker, of dat ik mijn mening niet zou durven geven. Maar dan zeg ik het er ook meestal bij: dat het maar mijn mening is, niet meer. Net zoals nu de categorie ‘commentaar’ is aangevinkt bij deze post.

Een ander gevolg is dat ik me nooit tot een of ander politieke voorkeur zal bekennen. Heb trouwens de afspraak met mijn vrouw dat ze me mag slaan als ik ooit zou overwegen in de politiek te stappen. In de mate van het mogelijke probeer ik wel iedereen te beantwoorden die me een vraag stuurt.

Ik vind het niet erg dat mensen tegen me roepen omdat ze het niet eens met me zijn, alhoewel ik liever een gesprek heb op normalere toon. Meer moeite heb ik als men mij bij een of andere club zou indelen. Niet omdat ik die club slecht of goed zou vinden, maar wel omdat ik Groucho Marxist ben.

Wat gebeurt er nu als je fake news probeert te posten op Facebook in de VS

Nikhil Sonnad probeerde het uit voor Quartz: hij probeerde het volgende verhaal van buzzfeed te posten: “The Irish slave trade–the slaves that time forgot.” en krijgt vervolgens dit te zien:

Klik je op de waarschuwing dan krijg je dit:

Wil je dan toch het bericht plaatsen, geeft Facebook nog niet op:

En als je het dan toch post, ben je er nog niet van af: