Even tussendoor: Sultans of Swing

17 07 2014

Mag ik u een geheimpje verklappen? Al sinds mijn lerarenopleiding in Eeklo gebruik ik de live versie van Sultans of Swing van de liveplaat Alchemy als oplaad-muziek. Nog steeds voor verschillende van mijn lezingen gebruik ik deze song om me in het juiste ritme te krijgen. Onder mijn lessen toen (en vaak nu nog), onder mijn lezingen, kun je de pulse voelen die Terry Williams aangaf. Sneller dan het origineel. Heerlijk.

Ooit wil ik de solo van deze versie kunnen spelen, 1 keertje live. Als ik ooit mijn doctoraat verdedigd heb. Maar ik weet niet wat het moeilijkste zal zijn.

Waarom deel ik u dit geheim? Sultans of Swing is een prachtsong, gemaakt om van te genieten. Geen foltermuziek. Muziek dient sowieso niet om mensen te folteren of weg te jagen. Muziek kan wel dienen om mensen op de kast te jagen, maar meestal dient muziek gewoon de mens.

Hoor je het? Terry telt af, blijf vooral zitten, of staan, maar zit en sta vooral niet stil!





Een nieuwe ‘Internet maakt ons dommer’-studie zegt vooral: leer op papier

15 07 2014

De onderzoekers hergebruikten een titel van Nicholas Carr voor hun studie,”Is Google Making Us Stupid? “, maar zet je zo op het verkeerde been. Wat echt onderzocht is, staat namelijk in de ondertitel: “The Impact of the Internet on Reading Behaviour.”

En daarover gaat het echt: onthou je beter als je iets op een scherm leest of op papier. We weten al van eerder onderzoek dat je best notities op papier neemt, maar ook voor het onthouden zou online lezen af te raden zijn.

Toch is meer dan de nodige voorzichtigheid aangewezen bij dit onderzoek dat vooral verkennend is en men vooral keek naar de perceptie van de ervaring. Echt een degelijke, vergelijkende test van hoeveel je onthoudt via papier versus scherm is niet gebeurd. In feite is het een verslag van een survey bij een zeer kleine niet random gekozen groep van 202 respondenten.

Abstract van het onderzoek:

This study explored the impact of the Internet on our reading behaviour. Using an exploratory survey, it examined the online and offline reading behaviour of individuals, and determined the underlying patterns, the differences between online and offline reading, and the impacts of the online environment on individuals’ reading behaviour. The findings indicated that there were definite differences between people’s online and offline reading behaviours. In general, online reading has had a negative impact on people’s cognition.
Concentration, comprehension, absorption and recall rates were all much lower while reading online than offline.





Wearables… om je kind te tracken

13 07 2014

Via de Washington Post dit nieuwe gadget ontdekt van LG:

Behalve dat sommige direct al zullen vallen over de stereotype kleuren en dito tekeningen, is de idee op zich al stof voor discussie.

Het zijn namelijk toestelletjes die ontwikkeld werden om je kind te tracken en snel te kunnen bereiken. Als het kind niet binnen de 10 seconden antwoord, kan je dan als ouder toch al meeluisteren naar wat het kind allemaal het doen is.

LG is niet de enige die met dergelijke toestelletjes op de proppen komt, check KMS, en ook Apple verwees er naar in zijn nieuwe iOS-aankondiging (maar niet zo expliciet). En er zal zeker een markt voor zijn, quasi dagelijks komen mensen op mijn blog terecht die naar iets dergelijks op zoek zijn (als ik de zoektermen mag geloven).

Ehm, maar toch. We durven onze kinderen nu al met moeite 5 meter uit de buurt laten rondlopen, dit sluit perfect aan bij die angsten die we massaal lijken te hebben gekregen.

Je kan over privacy beginnen (terechte vraag), maar ook over het belang van vertrouwen.

Eerst vertrouwen. Natuurlijk, je vertrouwt je kind wel, maar niet de rest van de wereld? Een gezond wantrouwen én een gezond vertrouwen in de omgeving is iets cruciaal dat je moet meegeven in de opvoeding. Doe je dit met dit toestel? En ben je zeker dat je het toch niet om andere redenen regelmatig zou checken?

Over privacy. Een babykamer heeft een babyfoon en dat is logisch, je wil horen als er iets fout gaat. Maar op een bepaald ogenblik laat je die babytelefoon uit. Het kind is ouder geworden en heeft ook recht op zijn eigen gedachten en spelen. En in die tussenfase dat je het kind op zijn of haar kamer even hoort spelen, kan dit heel aandoenlijk zijn. Maar besef je al snel dat het toestel weg mag.

Of het dan moet vervangen worden door deze draagbare babyfoon? Ik betwijfel het.





2 rapporten over effect van programma’s om leerachterstand weg te werken

2 07 2014

De voorbije dagen was er in Nederland in de media aandacht voor een nieuw onderzoek van 3 onderzoekers aan de Radboud Universiteit op basis van waarvan men kort door de bocht samenvatte in de media dat de ‘dure’ programma’s niet werken.

Dit is het abstract van het onderzoek:

Early childhood facilities refer to policies which were designed to improve the language and math performances of children between two and a half and five years old from low-socioeconomic background. This study investigated to what extent early childhood facilities are related to language and math performances in second grade and performance differences between second and fifth grade. We performed longitudinal multilevel analyses on data of the COOL5-18 cohort study, measurement waves 2007/2008 and 2010/2011. Our findings, based on information of 3922 children, show that early childhood facilities are ineffective in creating short- and longer-term improvements in language and math performances. This study also indicates that children participating in center-based programs progress more in language between the second and fifth grade than children who participate in family-oriented programs.

Het eigenlijke onderzoek is iets genuanceerder, het bleek niet eenvoudig om de groepen te vergelijken omdat bijvoorbeeld de meerderheid van de kinderen in een dergelijk voorschools onderwijs zat. Het is ook zo dat de onderzoekers specifiek zich richtten op de taal- en rekenscores van de CITO-toetsen.

Een ander rapport van de RAND-corporation laat een ander geluid horen, kijkt ruimer door ook bijvoorbeeld ook naar verder studeren te kijken en stelt dat dergelijke programma’s net een goed middel kunnen zijn voor het wegwerken van ongelijkheid.

Toch zijn er ook hier belangrijke nuances, maar dan dus in de andere richting:

  • In the context of economic uncertainty, investing in high-quality Early Childhood Education and Care (ECEC) appears to be an effective evidence-based social policy tool, although it should not be considered a panacea.
  • The level of ECEC provision is very unequal across the EU: to be effective, it needs to be of high quality.
  • One way to break the cycle of disadvantage would be to develop ambitious indicators and policy goals that link ECEC provision for underrepresented groups to access to higher education.

Beide rapporten pleiten voor meer onderzoek en het is vooral duidelijk dat de werkelijkheid genuanceerd is.





Tja, je klikte nu eenmaal op ok?

30 06 2014

Ondertussen ook hier in het nieuws: het onderzoek waarbij de gevoelens van meer dan 600000 Facebookgebruikers gemanipuleerd werden voor onderzoeksdoeleinden.

Maar Facebook had je nochtans gewaarschuwd, kind of, maar wie leest die dingen:

De meest gemaakte leugen vandaag de dag lijkt wel de klik op de knop dat aangeeft dat je de algemene voorwaarden hebt gelezen.

Forbes stelt dat uit de reacties van Facebook blijkt dat het bedrijf echt niet begrijpt wat hier fout mee is. Door een rechtgezet fout bericht op de Universiteitswebsite doet op Internet trouwens een gerucht dat het onderzoek deels door het Amerikaanse leger werd gefinancierd.

 





Een cartoon van Pieter Geenen over passie, authenticiteit en jongeren

23 06 2014

De cartoon is veel scherper dan mijn stuk over passie, maar sluit er een stuk bij aan.

Natuurlijk heeft Linda gelijk als ze dit op Twitter omschrijft als “50′er Pieter Geenen boos dat werkloze jeugd van tegenwoordig niet nihilistisch en speed verslaafd is”, maar toch ook wel een beetje gegniffeld om deze ‘hertekening’ van die oude Monthy Python sketch.

 

Komaan, je weet niet welke sketch? Deze:





Commentaar: is passie overroepen?

18 06 2014

Het is wellicht vloeken in de kerk en ja, ik ben zelf iemand die passie belangrijk vindt. Ik doe wat ik graag doe, binnen en buiten mijn werk en ben daardoor gelukkig. Ik gun dit ook voor iedereen van de wereld, Zoals Thé Lau het zingt voor degene die passie heeft en voor passie gaat.

Maar… stel dat iedereen effectief voor zijn of haar passie zou gaan, zal dat een van de problemen die we vandaag zien niet nog groter maken? Ik heb het over het gegeven van mismatch en de grote hoeveelheid vacatures die niet ingevuld raken. Ik huiver bij de idee dat we vrije studiekeuze zouden moeten afschaffen, maar de tip ‘volg je passie’ zou ik niet alleen geven. Misschien is doe wat je graag doet en kijk waar je je brood kan verdienen ook al fijn.

Het lijkt me namelijk een naïef idee te denken dat we alle werk gedaan zullen krijgen als iedereen maar zijn passie volgt. Het is zeker zo dat als we allemaal langer moeten werken je maar beter een job kiest die je graag doet. Maar “graag doen” is dat het zelfde als gepassioneerd zijn? Moet je werk wel per definitie je passie zijn? Zit daar dan niet een zeer economische gedachte achter?

Als we zien dat bijvoorbeeld jongeren vandaag vooral een gelukkig gezin willen hebben en dat werk daaraan ondergeschikt is, is dat dan erg? Dat is dan misschien eerder een warme gloed dan een heet vuur, al wil ik niet in de slaapkamer kijken, maar ook dit is een valabele ambitie. Cliché-alarm, het is het verschil tussen leven om te werken versus werken om te leven.

Waarom lijken we trouwens te denken dat passie voor het werk moet komen en niet passie uit het werk kan voortkomen?

Er bestaan trouwens 2 soorten passies, een positieve en een negatieve versie. De positieve passie is als je heel graag met bijvoorbeeld je werk of hobby bezig bent. Mensen met een negatieve passie kom je liever niet tegen op café, want die worden zo verslonden door waar ze mee bezig zijn dat ze maar over 1 ding kunnen praten. En lang.

Ik denk dat we blij mogen zijn dat we af en toe voorbeelden hebben van de negatieve passie, die effectief allesverslindend kan zijn. Tegelijk hoop ik dat we veel mensen kunnen kennen met de positieve vorm van passie. Of deze hun passie allemaal op elk moment in hun job moeten kunnen vinden? Iemand die graag zijn of haar job doet en daarmee dan een passie financiert die zijn of haar leven en bij uitbreiding van de omgeving mooier maakt, moet ook kunnen.

Anders bestaat het gevaar dat er nog cursussen komen in gepassioneerd zijn…





Wat als… een school een eigen onderzoekscentrum opstart?

15 06 2014

Dat is namelijk wat het Wellington College in Berkshire gaat doen volgens een bericht van de BBC. Ze hebben net een eigen onderzoekshoofd aangesteld. En nee, dit is geen universiteit of hogeschool, maar gewoon leerplichtonderwijs.

De school wil heel erg inzetten op een evidence based aanpak en kiest daarom voor deze optie.

Je zou nu denken dat ik dit toejuich, maar ik ben zelf nog niet zo zeker. Begrijp me niet verkeerd, actie-onderzoek op school is prima om het eigen werken te verbeteren. Ook als er iemand zorgt op school dat de nieuwste inzichten uit onderzoek doorstroomt naar de werkvloer, kan je dit enkel maar toejuichen.

Maar volgens het persbericht wil men van de school meer een labo maken en stelt men dat men wetenschappelijk onderzoek wil doen.

Dan vraag ik me af of dit bij het takenpakket van een school hoort, geld dat dan niet naar de kerntaken van de school gaat.

Het was een van de opmerkingen die vrijdag prof Geert Devos maakte over schaalvergroting, namelijk dat het gevaar ontstaat dat elke school alles wil doen en als schoenmaker niet meer bij zijn leest blijft.





Waarom ik nu al respect heb voor iemand die minister van onderwijs wil worden (commentaar)

13 06 2014

Het gaat natuurlijk niet over de postjes momenteel bij de onderhandelingen, maar opeens zal er moeten beslist worden wie minister van onderwijs wordt. Diegene die deze taak op zich wil nemen, verdient nu al respect, want het wordt geen sinecure.

Vandaag staat in verschillende kranten dat er moet bespaard worden, ook in Welzijn en Onderwijs. VOKA leidde de dans in, en opvallend Mieke Van Hecke reageert zeer genuanceerd. Als iedereen moet besparen dan zou het niet ethisch zijn dat onderwijs niet meedoet. Is veel voor te zeggen maar zelfs als het budget zou bevroren worden, dan nog zitten we met grote problemen, als je beseft dat het aantal leerlingen de komende jaren enkel zullen toenemen.

We hebben de golf gehad in het kleuter- en basisonderwijs, maar deze komen de volgende jaren ook in het secundair onderwijs terecht, met over tien jaar 12 procent meer leerlingen in het secundair onderwijs. De grootste toenames zijn te vinden in Antwerpen (22 procent), Denderleeuw (16 procent), Gent en Mechelen (beide 13 procent).

We weten dus nu al dat we een pak scholen bij nodig hebben vooral in de steden dit terwijl door onderinvestering van de voorbije 30 jaar veel oude schoolgebouwen zwaar in verval zijn. We kenden al Publiek-Private samenwerkingen sinds Frank Vandenbroucke , maar deze bleken voor scholen soms een heel dure oplossing. Ik vraag me trouwens af waar we grote scholen bij zullen bouwen in Antwerpen of Brussel, plaatsen die niet echt bekend staan voor hun ruimtelijke overschot. Brede scholen zijn sowieso een must, maar misschien is kleiner dan wel ook een oplossing? En dan liever samenwerken stimuleren tussen scholen dan schaalvergroting.

Vaak raar genoeg vergeten, maar die scholen hebben ook nog leerkrachten nodig Besef goed dat we voor een enorm lerarentekort staan en dat als de economie aantrekt dit tekort wellicht nog groter zal worden. Dan is er ook nog de massa leerkrachten die binnen de eerste 5 jaar stoppen in het onderwijs om niet meer terug te keren.

Maar misschien kunnen we de klassen vergroten? Los van het feit dat kleinere klassen wel degelijk in de jongste jaren een positief effect kunnen hebben en dat onderzoek toont dat kleinere klassen zichzelf terugbetalen is er een ander probleem.

Hoe leuk is het voor leerkrachten om in overvolle klassen les te geven? Onderwijs moet een aantrekkelijk beroep worden en dat doe je net niet met het moeilijker maken van de werkomstandigheden. Een kleine troost mag misschien zijn dat de loonkost door een relatief grote groep oudere leerkrachten misschien een stuk zal afnemen, maar dit zal het probleem niet oplossen.

Besparen zal wellicht echt moeten, al was het maar in de vorm van een bevriezing, maar hopelijk gaat men niet ondoordacht te werk. Herinner je nog bij het begin van de vorige legislatuur de ‘makkelijke’ besparing van het schrappen van de mentoruren? Dat hebben we geweten in de lerarenopleidingen en dat heeft niet echt gezorgd voor een betere omkadering van de nieuwe leerkrachten die we net moeten vinden en vooral ook vasthouden.

Ik heb nog niks verteld over de onderwijshervormingen, technologie op school en andere lerarenopleidingen. De kloof tussen slechtspresterenden en bestpresterenden wordt nog te veel beïnvloed door sociale achtergrond (en vergeten we ook maar liever  nietde thuistaal die ook nog een groot thema zal blijven) en volgens de recente PISA-cijfers gaan onze sterkste leerlingen achteruit. Toch wil ik de toekomstige minister van onderwijs ook een hart onder de riem stoppen. We scoren nog steeds relatief goed op PISA en onze leerlingen zijn meer dan behoorlijk tevreden over en gelukkig op hun school en in probleemoplossend vermogen scoren onze leerlingen blijkbaar echt goed. Dat laatste is echt goed nieuws, want we zullen dat probleemoplossend vermogen meer dan nodig hebben.

(P.S.: ik heb het mezelf makkelijk gemaakt door – nog – geen concrete oplossingen voor te stellen voor mogelijke besparingen liefst om te herinvesteren in onderwijs, ik beken. Ik beloof hier binnenkort nog een post over te schrijven.)





Essay van Dirk Van Damme over de stormachtige toekomst van hoger onderwijs

4 06 2014

Dirk Van Damme schreef dit essay over de toekomst van hoger onderwijs en stelt daarin 3 pertinente vragen:

  • Zijn ’21st century skills’ nog op het continuüm academisch versus professioneel te plaatsen?
    Nee, miskijk je niet op de beladen term, hier volgt een interessante analyse over jobs, deze passage vind ik hierbij zeer opvallend:
    “Bovendien stelt zich langs de kant van het beroepsonderwijs nog een andere kwestie, namelijk de tendens tot codificatie die verstarring in de hand lijkt te zullen werken. Tendensen om beroepen en competenties tot in de details te beschrijven en te vertalen naar kwalificatiekaders, zoals het European Qualifications Framework, hebben wellicht verduidelijking gebracht op een aantal vlakken, maar gaan uit van een erg stabiele sociaal­ economische omgeving, en riskeren nu vooral tot verstarring te leiden ten aanzien van snel veranderende realiteiten op de werkvloer.”
  • Zullen nieuwe, flexibelere vormen van onderwijs het antwoord zijn op verdere massificatie en nieuwe vormen van participatie?
    Inderdaad over oa MOOC’s, maar terug een opvallende zin: “Zo is de opdeling tussen voltijd en deeltijd – om vele administratieve en beheersmatige redenen begrijpelijk – eigenlijk compleet achterhaald.”
  • Zullen globalisering en technologie hoger-onderwijsinstellingen uit elkaar halen?
    “…Netwerken nemen geleidelijk delen van de institutionele kerntaken over…”

Een zeer interessant stuk met duidelijke vragen en vooral een waarschuwing voor het hoger onderwijs om de wedloop met de tijd niet te verliezen.








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 5.919 andere volgers

%d bloggers like this: