Er zit een beleidsnota onderwijs aan te komen, wat weten we al? (en wat vermoed ik)

20 10 2014

Vandaag in de media de verhoging van het inschrijvingsgeld voor het hoger onderwijs naar maximum 890 euro. De komende dagen of weken zal ook de beleidsnota van minister Crevits bekend gemaakt worden. Wat weten we al? Voor alle duidelijkheid, ik heb de beleidsnota niet gezien en alles wat ik hier schrijf haal ik uit een interview dat de minister op 5 oktober gaf  aan de Zondag (ook te lezen op Knack) en beschreef ze 3 werven:

  1. “Werf één, en dé prioriteit: een school moet veel meer een talentenzoeker worden. Elk kind moet zijn talent maximaal kunnen ontplooien. Dat begint al in de kleuterklas: kinderen moeten gestimuleerd worden zo snel mogelijk in te pikken. De uitvoering van het Masterplan secundair onderwijs is een ander punt. Leerlingen moeten bijvoorbeeld makkelijker kunnen switchen van een algemeen vormende richting naar een beroepsgeoriënteerde richting. En omgekeerd. Die schotten moeten weg.'” Later in het interview geeft ze aan dat ASO, BSO, TSO en KSO niet per se als benaming weg moeten, als de leerlingen maar door 1 deur binnen mogen op een grote school.”
    Mijn gok? De hervorming van het SO wordt herleid tot een verhaal van schaalvergroting (jammer) en rationalisatie van opleidingen. Tegelijk nadruk op oriëntering als een traject.
  2. “Werf twee is infrastructuur. De noden zijn bijzonder groot. We moeten vandaag investeren, want de rente is laag.” Tja, dit is een wonde van ettelijke miljarden die al decennia aan het etteren is. Kan de minister en de vorige minister niet aan doen, maar het is een onmogelijke opdracht financieel. Miljoenen investeren tegenover een miljardennood.
  3. “Werf drie is de leerkracht. Ik wil dat beroep de waardering geven die het verdient. Een leraar is niet alleen iemand die kennis overdraagt, het is ook iemand die een bepalende rol speelt in belangrijke levenskeuzes die een student maakt.”
    Vrij vertaald: loopbaanpact is dringend, maar ik vermoed ook dat de lerarenopleidingen zwaar zullen aangepakt worden. Loopbaan en opleiding kan je niet los van elkaar zien. In de regeernota stond ook al dat de lerarenopleiding voorop moet lopen in de oriënteringsproef.

Zal er meer zijn? Zeker. Maar daar kan ik enkel maar helemaal gokken.

Wellicht een oplossing voor Klasse en het is uitkijken naar zaken als gelijke kansen en vooral de financiering van werkingsmiddelen ivm gelijke kansen (hier zat ook al een ballonnetje in de regeerverklaring die oa Frank Vandenbroucke verontrustte).





De politiek was deze week een lesje mediawijsheid

17 10 2014

We zeggen het zo vaak tegen jongeren: internet vergeet niet. Los van politieke voor- of afkeur, dit is wat Theo Francken deze week ook leerde. Een bericht op Facebook van jaren geleden duikt opnieuw op en je kan er worden op afgerekend.

Het is een nieuwe werkelijkheid waar we moeten leren mee omgaan. Hoe gaan we om met een transparante wereld die niet vergeet?  Ondertussen hebben 5000 mensen van hun ‘recht op vergeten’ op Google gebruik gemaakt. Iets wat Japan ook wil invoeren, trouwens. Het is een recht waardoor Google ons al tijdje wijst op de volgens hen kwalijke gevolgen. Bij verschillende zoekopdrachten zal je lezen dat de resultaten niet compleet zijn wegens dit nieuwe ‘mensenrecht’.

Ik ben zelf een voorstander van recht op vergeten, vergeten is een belangrijk, vaak gezond proces. Tegelijkertijd besef ik 1 ding: online vergeten is een technisch gegeven. Zelfs dan blijft al dan niet iets ‘vergeven’ iets puur menselijks. Maar of bijvoorbeeld alle HR-managers die jonge sollicitanten opzoeken op Google dit al ter harte nemen, is nog maar de vraag…





Een grafiek die mijn dagelijkse praktijk tekent

15 10 2014

Vandaag slaan de hogescholen een noodkreet. Terug. Deze grafiek in De Standaard maakt duidelijk waarom:

Natuurlijk, je kan opmerken dat de 2 grafieken samen brengen vooral suggestief is en dat er qua cijfers appels met citroenen vergeleken wordt, maar ik herken het wel in de praktijk.

Enkele weken geleden herhaalde ik terug mijn oefening met gsm’s in de klas. Ik schrok toen ik mijn oude blogpost uit 2010 hierover bekeek. Toen was een grote groep 60 studenten. Nu deed ik de oefening bij 230 studenten. De voorbije jaren stelde ik zelf voor om enkele lessen in grote aula te geven zodat andere lessen nog steeds in kleine groepen kunnen gebeuren. En eerlijk: het kan best leuk zijn en de studenten klagen niet over mijn lessen. Waar ik wel een probleem mee heb: die kleinere groepen zijn vandaag ondertussen… 60 studenten.

Hierin verwijt ik mijn hogeschool niets, voor alle duidelijkheid. Maar dat het niet veel verder zo kan? Dat onderschrijf ik volledig.





Video: 5 invloeden van sociale media op je brein (en een beetje commentaar)

19 09 2014

Het stuk over multitasken klopt, fantoomtrillingen ook, de dopamine en witte massa-stukken zijn iets moeilijker.

Enkele bedenkingen:

  1. Is de ‘verslaving’ aan contact of aan technologie?
  2. Te vaak wordt sociale media te veel herleid tot het tijdlijn gebeuren, maar er is ook de meer privé chatbox. Het is het verschil tussen empathie en narcisme. Beide komen voor dankzij sociale media.




Vrije schoolkeuze

18 09 2014

Wij hadden geluk. Toen we een school zochten voor onze zoon konden we kiezen uit 3 scholen binnen een straal van 500 meter. We bezochten alledrie de scholen en kozen de school die ons het best leek te liggen. De drie scholen leken ons niet veel te verschillen qua kwaliteit en nee, we wonen in Gent, de diversiteit op de drie scholen was ook gelijkaardig. De visie van de directie en het team konden we het meest onderschrijven. Het is ondertussen 5 jaar geleden en we zijn nog steeds tevreden over onze keuze.

Ik weet dat praktische redenen vaak een rol spelen bij schoolkeuze. Maar mijn broers en zussen hebben op verschillende scholen gezeten. Mijn moeder koos ervoor om liever de juiste school voor het juiste kind te vinden dan voor het praktische van iedereen op de zelfde plaats te laten studeren. Ik weet nog hoe een van mijn zussen de school van haar broer bezocht en huilde of ze toch maar niet op die school zou moeten gaan. Het was het verschil tussen weinig en veel structuur, terug niet tussen goed of slecht. Een bewuste schoolkeuze heeft vaak meer invloed dan de visie van de school, ironisch genoeg.

Als ik in het buitenland over ons onderwijs spreek, ben ik trots op de keuzevrijheid die we hier mogen genieten. Het zorgt voor een diversiteit in aanpak en visie. Vandaag hebben veel mensen deze rijkdom aan keuze niet. Meer nog, ze mogen soms blij zijn dat ze een school in de buurt gevonden hebben. Of gewoonweg blij zijn dat ze een school vonden.

De facto deze vrije schoolkeuze afschaffen zoals her en der geopperd wordt in de media, zal de ene diversiteit afschaffen om de andere te proberen verbeteren. Los van de vraag of dit de juiste oplossing is en de deur naar duur privé-onderwijs, die nu op een kier staat in ons land, dan niet bruut zal worden opengeduwd, vrees ik vooral dat het samen met het installeren van de verschillende centrale toetsen voor meer en meer onderwijseenheidsworst zal zorgen.

 





De toekomst volgens Microsoft zijn vooral… heel veel schermen

17 09 2014

De commentaar op FastCoDesign is alvast vernietigend. Zelf denk ik dat de kritiek hout snijdt. Touch en schermen zijn belangrijk, maar groter is niet noodzakelijk beter en Intel toonde dit al jaren geleden.





Burgerschap leren door Star Wars te spelen (Linda Duits)

16 09 2014

Dit stuk verscheen eerder op dieponderzoek.nl.

star-wars-the-old-republic-bannerVorige week verscheen er in de Volkskrant een opiniestuk over het belang van filosofie in het onderwijs. Filosoof Martin Slagter wees op het belang van de ontwikkeling van het vermogen tot moreel oordelen en kritisch denken. Het is niet waarschijnlijk dat scholen gehoor gaan geven aan Slagter. Hij heeft de wind tegen – zoals hij zelf al schrijft is het hedendaags onderwijs gericht op concrete vaardigheden in plaats van Bildung – en curricula zitten al overvol. Gelukkig is er goed nieuws voor Slagter, uit een hoek die hij vast niet verwacht. Uit een recent onderzoek [abstract] van twee Amerikaanse religiewetenschappers blijkt dat Star Wars: The Old Republic spelers laat worstelen met de politieke filosofieën uit de Verlichting.

De Star Wars-films hebben een sterke morele ondertoon. George Lucas wilde dat kijkers dankzij zijn films zouden gaan nadenken over goed versus kwaad. Star Wars: The Old Republic [site, wikipedia] is onderdeel van het grotere Star Wars-universum. Het is een MMORPG, een massively multiplayer online role-playing game. De onderzoekers zetten twee vragenlijsten met open en gesloten vragen uit op de site. Vragenlijst 1 had 256 respondenten; vragenlijst 2 369.

Spelers moeten eerst een keuze maken of ze aan de kant van The Empire of van The Republic spelen, of dat ze neutraal willen blijven in het conflict tussen deze twee. Wat ze ook kiezen, spelers moeten altijd in de debat met de twee groepen en hun tegengestelde politieke ideologieën. Dat betekent dat ze de basis van politieke filosofie leren kennen en moeten toepassen. Ze komen zo in aanraking met vertakkingen van totalitarisme en republicanisme, en dus met de intellectuele erfenis van Hobbes (de kant van The Empire) en Rousseau en Kant (de kant van The Republic).

De analyse van de vragenlijsten laat zien dat spelers daadwerkelijk elementen van de Verlichtingsfilosofen herkennen. Zo schrijft een respondent:

“The Republic is a Capitalist Republican Democracy … It picks its leaders through popular voting, but is also swayed heavily by third parties with desires of money. The Empire, on the other hand, is a Fascist Dictatorship, with elements of Oligarchy and Magocracy. Its leaders are picked for personal power, although they all answer to a single person [the Emperor]” (p. 265-266).

De spelers geven aan dat ze echt zijn gaan nadenken over politieke consequenties dankzij het spel. Spelers zien in dat voor de verschillende staatsvormen verschillende zaken belangrijk zijn, zie onderstaande tabel.

Tabel 1

Conclusie

Star Wars: The Old Republic is geen zogeheten serious game: een spel speciaal ontwikkeld om te leren. Desalniettemin laten de politieke elementen waar het spel om draait zien hoe computergames uitnodigen na te denken over burgerschapskwesties. Spelers komen in aanraking met verschillende politieke filosofieën en passen deze soms zelfs toe op de huidige politieke situatie. Het is belangrijk om op te merken dat dit niet zomaar iets is dat spelers door de strot geduwd wordt: maar liefst 83 procent van de respondenten gaf aan dat de politiek van het spel bijdraagt aan het plezier van het spel.





Mijn hart bloedt…

15 09 2014

De voorbije jaren heb ik het te vaak meegemaakt. De ene keer is het André Oosterlink, dan is het wel weer een rapport. Je komt binnen in je leslokaal vol studenten van de lerarenopleiding die net weer moeten horen hebben in de media dat ze niet veel waard zijn.

Je bekijkt hen en weet beter. Sommige nog niet, die help je. Sommige nooit, jammer, maar die vinden een andere weg. Velen wel, en die koester je. Net als de anderen.

Je montert ze op. Probeert toch. Maakt hen duidelijk dat de cijfers vaak dergelijke beweringen tegenspreken.

Dat we bij de beste leerkrachten ter wereld hebben, maar steeds weer.

Het gaat al langer mee dan vandaag. Kan je niks deftigs studeren? Toen ik voor leerkracht wou studeren op een hogeschool, heeft men mij dit ook herhaaldelijk uit het hoofd proberen te praten. Ik was toch slimmer, ik kon toch meer aan. Uiteindelijk kwam ik er toch terecht.

En dan is er vandaag het nieuws in de media waar we tussen collega’s al langer over fluisterden.

Er komen er minder. Opvallend veel minder.

Waarom zouden studenten nog inschrijven? Misschien wordt het binnenkort toch allemaal anders? Masters? Inschrijvingstoets? Die laatste liefst eerst bij de toekomstige leerkrachten, eerder dan bij de rest.

En dan krijg je in Nederland deze reactie, begrijpelijk:

Ik weet wel waarom ik vandaag toch nog voor leraar zou gaan.

Leerkrachten hebben in mijn leven het verschil gemaakt. In een wereld vol verandering en complexiteit, zijn ze broodnodig.

En ik ben koppig.

Maar je zegt liever 1 op 8 is slecht dan 7 op 8 zijn goed. De leerlingen vinden ze trouwens ook ok.

Ik kijk al 2 maanden uit naar mijn eerste les volgende week bij de dapperen die er toch willen voor gaan.

Er is nog plaats, kom gerust.





Nadenken over onderwijs: Mens sana in corpore sano

12 09 2014

Nee, er volgt nu geen pleidooi voor Latijn, maar wel voor sport op school. Mensen die me goed kennen, zullen zich wellicht door dit onverwacht voorstel van precies mij zich nu verslikken, maar onderzoek is duidelijk: bewegen is een belangrijke hulpbron voor leren. De leuze ‘een gezonde geest in een gezond lichaam‘ gaat wel degelijk op.

De voorbije dagen plaatste ik verschillende posts over de invloed van beweging op school. We weten al langer dat bewegen een positief effect kan hebben op school. Dylan William liet daarom de schooldag in zijn “The Classroom Experiment” met een kwartiertje sport beginnen. Nu doet onderzoek vermoeden dat het de symptomen van ADHD doet afnemen. Weliswaar zou het effect voor jongens groter zijn dan voor meisjes, maar he, we hadden toch al een jongensprobleem en bewegen is sowieso gezond. Meisjes zouden trouwens minder bewegen dan jongens en ander onderzoek toont het voordeel van wandelen voor meisjes (ht Tommy Opgenhaffen). En ten overvloede: bewegen werkt tegen obesitas. Het gaat er niet om dat iedereen topsport moet doen. Het is volgens mij niet zeker of topsport wel zo gezond is. Wel is het een pleidooi om 12-15 minuten te bewegen voor de lesdag te beginnen.

Maar wat zien we vandaag op school? De zwemlessen verminderen onder druk van de maximumfactuur en er zijn zelfs mensen die sport naar een apart traject na de lessen willen bannen. En steeds minder leerlingen gaan met de fiets naar school.

Ondertussen blijken een pak tieners te lijden aan burn-out en stress en nee, sport zal hier niet het enige soelaas bieden. De aanbevelingen die je oa op Gezond Op School terug kan vinden zijn een goed startpunt.  Tegelijk weten we dat sport wel degelijk ook helpt tegen stress.





Waarom Apple Watch het wel wordt, en Google Glass niet (Linda Duits)

12 09 2014

Deze post verscheen eerder op dieponderzoek.nl.

Deze week kondigde Apple aan met een smart watch te komen, de Apple Watch. Veel techtrendvoorspellers denken dat wearables de toekomst zijn: draagbare slimme technologie. Wearables zijn nog sterk in ontwikkeling en daardoor nog te gimmicky. De uitdaging is om het ook echt draagbaar te maken in de zin dat mensen het willen aantrekken. De onaantrekkelijkheid van Google Glass is een van de redenen waarom de slimme bril niet is aangeslagen bij het publiek en waarom dat ook niet zal gebeuren. Er zijn nog meer redenen:

  1. Mensen haten brillen. Zonnebrillen zijn cool, de rest alleen soms. Een bril houd je bovendien weg bij je coole zonnebril.
  2. Je kunt hem niet makkelijk wegstoppen/ het is te zichtbaar.
  3. Iets voor je gezicht terwijl je loopt is gevaarlijk: denk aan sms’en in de auto.

Eerder schreef Pedro de Bruyckere hier al dat Glass waarschijnlijk wel in specifieke beroepen gebruikt zal worden, zoals in de medische sector waarbij het essentieel is dat je je handen vrij hebt.

De nadelen van Glass zien we niet terug bij het slimme horloge. Erop kijken is veel minder opzichtig dan op je telefoon kijken. In de populaire cultuur is de smartwatch bovendien al in de jaren ’80 positief verbeeld: pick me up Kit! 








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 6.335 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: