Wetenschappers vinden zwakke plek en kunnen Gmail hacken met 92% succes rate

22 08 2014

Vandaag wordt een nieuwe paper voorgesteld waarin ze aantonen dat ze mobiele toestellen die draaien op zowel Android, Windows en iOS kunnen hacken met een succes rate naargelang de toepassing toestel tussen de 82% en de 92% specifiek voor Gmail. Ze stellen wel dat het voor alle platformen geldt, maar hebben het enkel bij Android getest.

Het basisidee van de aanpak is dat 1 app een invloed kan hebben op een andere app (wat vaak gedacht wordt als niet het geval):

The attack works by getting a user to download a seemingly benign, but actually malicious, app, such as one for background wallpaper on a phone. Once that app is installed, the researchers are able to exploit a newly discovered public side channel — the shared memory statistics of a process, which can be accessed without any privileges. (Shared memory is a common operating system feature to efficiently allow processes share data.)

The researchers monitor changes in shared memory and are able to correlate changes to what they call an “activity transition event,” which includes such things as a user logging into Gmail or H&R Block or a user taking a picture of a check so it can be deposited online, without going to a physical CHASE Bank. Augmented with a few other side channels, the authors show that it is possible to fairly accurately track in real time which activity a victim app is in.

There are two keys to the attack. One, the attack needs to take place at the exact moment the user is logging into the app or taking the picture. Two, the attack needs to be done in an inconspicuous way. The researchers did this by carefully calculating the attack timing.

“By design, Android allows apps to be preempted or hijacked,” Qian said. “But the thing is you have to do it at the right time so the user doesn’t notice. We do that and that’s what makes our attack unique.”

En omdat een beeld meer zegt dan woorden:





Heerlijk: Ghostbusters herleeft als Lego stop motion

22 08 2014

Nee, deze blog is geen reclame voor Lego aan het worden, check hier.

 





Presentatie over ‘EduHeroes’

22 08 2014

Alhoewel, volgens mij zijn leerkrachten geen superhelden, check dit gedicht.





Het belang van slaap voor het leren van motorische handelingen

22 08 2014

Bij het lezen van het persbericht dacht ik dat het onderzoek mij bekend voorkwam, maar misschien is het omdat het basisidee al langer bekend is: slaap is cruciaal voor leren.

In dit onderzoek bekeek met de neurologische kant van het verhaal bij het leren van motorische handelingen zoals bijvoorbeeld piano spelen. Voor dit onderzoek kregen de proefpersonen een nieuwe vingerbeweging op de piano aangeleerd en werden de hersenen gescand voor en na het slapen via fMRI, de resultaten:

The researchers had already shown that the putamen, a central part of the brain, was more active in subjects who had slept. Furthermore, they had observed improved performance of the task after a night of sleep and not the simple passage of daytime. Using a brain connectivity analysis technique, which identifies brain networks and measures their integration levels, they found that one network emerged from the others — the cortico-striatal network — composed of cortical and subcortical areas, including the putaman and associated cortical regions. “After a night of sleep, we found that this network was more integrated than the others, that is, interaction among these regions was greater when consolidation had occurred. A night of sleep seems to provide active protection of this network, which the passage of daytime does not provide. Moreover, only a night of sleep results in better performance of the task,” Debas said. (bron)

De directe bruikbaarheid van dit nieuw inzicht is niet veel anders dan wat we al wisten, namelijk dat slaap belangrijk is voor leren. Wel staan we een stapje dichter bij het begrijpen waarom.

Abstract van het onderzoek:

The consolidation of motor sequence learning is known to depend on sleep. Work in our laboratory and others have shown that the striatum is associated with this off-line consolidation process. In this study, we aimed to quantify the sleep-dependent dynamic changes occurring at the network level using a measure of functional integration. We directly compared changes in connectivity before and after sleep or the simple passage of daytime. As predicted, the results revealed greater integration within the cortico-striatal network after sleep, but not an equivalent daytime period. Importantly, a similar pattern of results was also observed using a data-driven approach; the increase in integration being specific to a cortico-striatal network, but not to other known functional networks. These findings reveal, for the first time, a new signature of motor sequence consolidation: a greater between-regions interaction within the cortico-striatal system.





Report: Young people are even less interested in “wearables” than the rest of us

21 08 2014

Pedro:

Vond deze post via @eprenen en het doet vermoeden dat we voorlopig nog geen wearables-scholen zullen krijgen?

Originally posted on PandoDaily:

wearables

Despite $458 million in venture investment last year and a ton of ink spilled over the wearables “phenomenon,” Pando and others have reportedly extensively on consumers’ waning or nonexistent interest in smartwatches, fitness trackers, and other digital fashion statements.

In April, the Guardian reported that many who received Samsung’s highly anticipated Galaxy Gear smartwatch with their most recent smartphone purchase were selling them off on eBay just months later. Meanwhile, basic, relatively cheap activity trackers still make up 97 percent of the market, and 80 percent of people put down these devices after only six months, according to digital health fund Rock Health. Even a giant brand like Nike was unable to keep its FuelBand product line afloat, though as James Robinson writes at Pando that’s probably because the device just wasn’t very good.

Now we have more bad news for the wearable market, and it comes via those Snapchatting…

View original 203 woorden meer





Centrale examens zijn geen garantie voor transparantie, verhogen wel kans op miserie

21 08 2014

Het lijkt zo eenvoudig: geef iedereen het zelfde examen en zo kan je vergelijken welke school het goed doet en welke het niet zo best doet. Kristof De Witte pleit er voor vandaag in De Standaard. Het klinkt inderdaad logisch, en de man verwijst naar Duitsland en Nederland waar het goed zou verlopen.

Ik denk dat verschillende Nederlandse lezers van deze blog nu raar zullen opkijken, omdat de voorbije jaren de CITO-toetsen niet onomstreden waren, maar kom.

De Witte geeft wel toe dat je dit dan moet corrigeren voor de omstandigheden van de school (zijn er bijvoorbeeld veel kinderen uit zwakkere milieus, veel taalachterstand,…).

Hij schrijft deze opinie als reactie op het nieuwe boek van professor Roger Standaert dat gisteren voorgesteld werd. Deze laatste is een fervente tegenstander, samen met Mieke Van Hecke die morgen een duidelijke ‘nee’ liet horen bij de voorstelling.

De stelling gisteren is dat dergelijke examens een schijntransparantie opleveren waarbij je vaak niet weet in welke mate de kinderen effectief iets bijgeleerd hebben. Dan blijken leerlingen van scholen die goed scoren het opeens slecht te doen als ze verder studeren. Hoe kan dit?

Dit kan onder andere door een menselijke reactie wat we teaching to the test noemen. Als een school afgerekend kan worden op de resultaten van een test, dan gaat men alles er aan doen om dit te bereiken. Je wil niet afgaan. Ga je dan beter les geven, dat is wat men hoopt. Ga je maken dat je vooral goede testen aflegt, die kans is reëel. Ga je vals spelen? Als je ooit het boek Freakonomics hebt gelezen, dan weet je dat dit ook zeer goed mogelijk is. Hoe meer belang je gaat hechten aan de resultaten, hoe meer kans op dergelijke uitwassen lijkt het wel.

Komen er nog de andere problemen bij, namelijk wat ga je centraal toetsen en wat niet. Je kan opteren voor alles, maar de kans is groot dat de nadruk komt te liggen op de kernvakken. Muziek, tekenen,… zijn al  veel moeilijker centraal te meten. Dergelijke vakken komen dan in de verdrukking. Het is een algemene kritiek op de invloed van PISA op wereldniveau, het ontstaan van een eng, globaal curriculum toegepast op lokaal niveau. De ironie is dat de OESO, de organisatie achter PISA, die verenging helemaal niet wil.

We hebben op dit moment een systeem waarbij scholen eindtermen opgelegd krijgen en daarop gecontroleerd worden door een inspectie van de overheid. Veel mensen associëren eindtermen met de lat om al dan niet te slagen voor school, maar het zijn in feite maatstaven om de kwaliteit van een school in te schatten. Een inspectie bekijkt de hele ruime context van een school mee in hun controle en plaatsen alle verslagen openbaar, vrij toegankelijk voor iedereen. Is dit perfect, wellicht niet. Wel is het behoorlijk transparant.





Minder dan 6 uur slapen op 16, grotere kans op overgewicht op 21

21 08 2014

Behalve misschien indommelen in de klas, toont een nieuwe studie een andere negatief effect van te weinig slapen als tiener. Ze ontdekten dat minder dan 6 uur per nacht slapen op je zestiende, de kans op obesitas rond je 21ste verhoogt in vergelijking met tieners die een gezondere 8 uur per nacht slapen. De aanbevolen uren slaap zijn trouwens nog minstens een uurtje meer.

De onderzoekers van de Mailman School of Public Health at Columbia University en de University of North Carolina Gillings School of Public Health bekeken de effecten van slaaptekort op langere termijn van meer dan 10000 jongeren in deze longitudinale studie, waarbij bleek dat 1 op 5 minder dan 6 uur per nacht sliep.

De onderzoekers controleerden voor het opleidingsniveau van de ouders en ras, maar enkel hiervoor. De kans dat andere elementen mee een rol speelt is volgens mij reëel. Nu, de aanbeveling van genoeg slapen is sowieso belangrijk genoeg, ook voor school.

Abstract van het onderzoek:

Objectives
To examine the association between short sleep duration and obesity among adolescents (mean age 16 years) transitioning into young adulthood (mean age 21 years) in the National Longitudinal Study of Adolescent Health (N = 10 076).

Study design
Self-reported sleep duration was categorized as <6, 6-8, or >8 hours. Obesity status, using measured height and weight, was defined as body mass index ≥95th percentile in adolescence and body mass index ≥30 kg/m2 in young adulthood.

Results
Cross-sectionally, short sleep duration was associated with obesity in adolescent males (prevalence ratio 1.8 [95% CI, 1.3-2.4]) but not in females (prevalence ratio 1.0 [95% CI, 0.7-1.4]). In longitudinal analyses, short sleep duration in adolescence was associated with incident obesity in both males and females (risk ratio 1.2 [95% CI, 1.0-1.6]) in young adulthood. No interactions by sex were noted.

Conclusions
Analyzing the association of sleep duration and obesity longitudinally resolved sex discrepancies observed in earlier cross-sectional analyses. Optimizing sleep duration during adolescence may be an effective intervention to prevent excess weight gain in young adults.





Linda Duits: Lego in PR-aanval met film en documentaire

21 08 2014

Fan bouwt eigen wereld - still uit docuTot voor kort hing er een vlaag van mysterie rond Lego. De blokkenmaker stond het nooit toe dat er een documentaire werd gemaakt, ondanks de intense populariteit van Lego en de vriendelijke uitstraling van het Deense merk. Maar in 2011 verliep het patent op de steentjes. Wellicht verklaart dat waarom er in 2014 maar liefst twee officiële Lego-films zijn: The Lego Movie[IMDB] en Beyond the Brick: A Lego Brickumentary [IMDB]. Beiden focussen op de creativiteit die spelen met Lego bevordert. De fictie-film doet dat dankzij de verhaallijn: van bouwen volgens de instructie tot je fantasie laten gaan, waarbij al die vormen even awesome zijn. In de documentaire worden creativiteit en innovatie benadrukt door de vele volwassen fans in beeld te brengen. Waar The Lego Movie erg feel-good is, ligt de PR-laag er bij de Brickumentary wel heel dik bovenop. Bovendien is de toon betuttelend.

Sinds het patent is verlopen in 2011 is Lego zich nog meer gaan richten op samenwerkingsverbanden met franchises uit populaire cultuur. Het bekendst en meest succesvol is de Lego Star Wars-lijn, waarvoor Lego in 1999 een licentie verkreeg die in 2012 met tien jaar is verlengd. Er zijn ook licenties met Lord of the Rings (aangegaan in 2012), Lego Superheroes (aangegaan in 2012, met DC Comics en Marvel) en The Simpsons (aangegaan in 2014) – zie Wikipedia. Daarnaast maakt Lego games.

We zien dus een ver-merk-ing bij Lego. Nu de stenen door iedereen gemaakt mogen worden, probeert Lego met Lego in thema’s een unique selling point te behouden. Daarnaast legt het bedrijf met de films dus de nadruk op hun imago van creatief spelen. Het is nog maar de vraag of die twee wel samengaan. De themadozen bevatten veel steentjes die alleen gebruikt kunnen worden om specifiek te maken wat op de doos staat. Lego benadrukt dus de oude slogan ‘Van Lego kun je alles maken’  in de PR vanuit de twee films, maar verkoopt ondertussen steeds meer Lego waarmee je maar één ding kunt maken.





Zeer mooie, korte TED-talk van Ramsey Musallam: 3 regels om te doen leren

20 08 2014

Zijn commentaar op fout flippen is sterk.

De regels:

  1. Omhels nieuwsgierigheid, wat mooi aansluit bij wat Bert en ik omschrijven als het belang van ‘Waarom’ wat leidt tot betekenis.
  2. Aanvaard dat leren ‘ugly’ kan zijn
  3. Oefen op reflectie

(Via Leren.Hoe?Zo!)





Moeten kinderen binnenkort niet meer liegen over hun leeftijd op internet?

20 08 2014

Je mag pas vanaf 13 jaar op Facebook. En juist, veel jonge tieners houden zich hier op geen enkele manier aan. Weinigen weten dat de zelfde leeftijdsbeperking ook geldt voor YouTube of andere Google-diensten als Gmail. Daar zou nu verandering in kunnen komen, Google zou volgens The Atlantic de leeftijdsgrens willen verlagen.

Achter de leeftijdsbeperking zit Amerikaanse wetgeving, en deze vereist voor kinderen onder de 13 dat er ouderlijk gezag betrokken wordt in het verhaal als men data over de kinderen wil opslaan.

Google zou volgens sommige bronnen effectief aan een dashboard voor ouders werken.

Nu voor alle duidelijkheid, zoals The Wire besluit: het zijn voorlopig enkel maar geruchten.

Nu, het zou vooral toch maar een soort van regulariseren zin van de huidige situatie, hoeveel kinderen hebben een Android-toestel? Zelf ben ik benieuwd naar een dergelijk dashboard en vooral wat Facebook in zo’n geval gaat doen?








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 6.052 andere volgers

%d bloggers like this: