Zwijgspiraal niet doorbroken door sociale media (Linda Duits)

20 09 2014

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

SpiraalAls mensen een mening hebben waarvan ze denken dat hij anders is dan de meeste mensen, zijn ze onzeker over die mening. Ze houden daarom goed de meningen van anderen in de gaten. Uit angst voor isolatie zullen ze hun afwijkende mening voor zich houden. Als de eigen mening overeenkomt met wat de meeste mensen vinden, hoeven ze niet bang te zijn uitgesloten te worden en uiten ze hun mening wel. Deze theorie is een klassieker uit de communicatiewetenschap die bekend staat als de zwijgspiraal.

Het concept werd bedacht door Elisabeth Noelle-Neuman in 1974, in een tijd van massamedia waarin gewone burgers weinig mogelijkheden hadden hun stem te laten horen. Tegenwoordig kunnen zij dat wel, via sociale media. Pew Internet heeft onderzocht in hoeverre mensen bereid zijn online hun mening te delen en hoe dit afhangt van wat zij denken dat anderen vinden.

Ze ondervroegen 1801 volwassen Amerikanen met een vragenlijst. Het centrale onderwerp was het NSA-schandaal dat aan het licht kwam dankzij onthullingen van Edward Snowden. Dit onderwerp is gekozen omdat uit een eerdere studie bleek dat Amerikanen hier erg verdeeld over zijn. Respondenten werden om hun mening gevraagd, hoe bereid ze zijn hierover te discussieren op plekken als werk, een etentje met vrienden, Twitter en Facebook, en in hoeverre ze dachten dat concrete anderen (hun partner, buren, twittervolgers) het eens zijn met hun mening.

De belangrijkste uitkomsten van deze studie:

  • Mensen waren minder geneigd het NSA-verhaal op sociale media te bespreken. 86 procent van de Amerikanen wilde dit persoonlijk bespreken, maar slechts 42 procent wilde dat op Facebook of Twitter doen.
  • Van de veertien procent die Snowden niet in persoon wilde bespreken, wilde slecht 0,3 procent dat wel op sociale media doen. Sociale medie bieden dus geen alternatief discussieplatform.
  • Zowel in persoonlijke als online settings waren mensen meer bereid hun mening te delen als ze dachten dat hun publiek het met hen eens was.
  • Gebruikers van Facebook- en Twitter waren minder bereid hun mening face-to-face te delen.

Pew zwijgspiraal

De onderzoekers concluderen daarom dat “social media did not provide new forums for those who might otherwise remain silent to express their opinions and debate issues”.

Dit voelt niet juist. Online zijn er bijvoorbeeld veel anonieme accounts. Anonimiteit maakt dat de verzender niet hoeft te malen om wat zijn omgeving van zijn mening vindt. Dit is helemaal niet meegenomen in de studie. Daarnaast vind ik de keuze voor het onderwerp opmerkelijk: het spionageschandaal is redelijk technisch en dat zou een reden kunnen zijn dat mensen er niet makkelijk over spreken. De onderzoekers rapporteren inderdaad dat mensen die het gevoel hadden meer kennis van het onderwerp te hebben, makkelijker erover in gesprek gingen.

Tot slot is cumulatie een belangrijke factor in de theorie over de zwijgspiraal: Noelle-Neuman stelde dat massamedia boodschappen steeds herhalen en dat het daarom voor mensen moeilijk is die boodschappen te negeren. Uit het Pew-onderzoek bleek dat dit niet op ging: slechts 58 procent had in ieder geval iets over dit onderwerp gehoord via tv, een benauwende negentien procent uit de krant en slechts drie procent iets op Twitter.

Het lijkt er dus op dat niet de zwijgspiraal is onderzocht, maar het effect van weinig van een onderwerp weten op bereidheid erover te spreken.





Lectuur op zaterdag: Afrika’s eigen tablet, de Minecraft Parent en Banksy

20 09 2014

De weekendbijlage bij deze blog:

En tot slot, deze strip zet beelden bij een tekst van Banksy, zeer mooi voer voor discussie:





Welke tweede taal spreken we zoal wereldwijd? (infografiek)

19 09 2014

Gevonden via Larry Ferlazzo





Aparte toepassing van Oculus Rift: wil je Facebook zien op je echte muur?

19 09 2014

Wellicht niet, maar misschien wil je wel in je woonkamer rondlopen in andere kleuren voor je gaat schilderen? Dit is ook een mogelijke toepassing van dit project. Ik weet niet of we binnenkort met een Oculus Rift tussen ons en de werkelijkheid gaan rondlopen (en of het er dan zo zal uitzien). De video komt traag op gang, maar op het einde komt de straffe clue.





Video: 5 invloeden van sociale media op je brein (en een beetje commentaar)

19 09 2014

Het stuk over multitasken klopt, fantoomtrillingen ook, de dopamine en witte massa-stukken zijn iets moeilijker.

Enkele bedenkingen:

  1. Is de ‘verslaving’ aan contact of aan technologie?
  2. Te vaak wordt sociale media te veel herleid tot het tijdlijn gebeuren, maar er is ook de meer privé chatbox. Het is het verschil tussen empathie en narcisme. Beide komen voor dankzij sociale media.




Het Schotse referendum uitgelegd in 5 minuten door The Guardian

18 09 2014





Kunst is meer de kunstenaar dan het kunstwerk (onderzoek)

18 09 2014

Uit een nieuw onderzoek van de University of Chicago Booth School of Business denken is kunst voor veel mensen eerder gelinkt aan een persoon dan aan het werk zelf. Replica’s zijn minder waard, ook in het hoofd van een niet-koper, dan werken van de originele kunstenaar omdat we werk zien als een verlengde van de kunstenaar. Als de kunstenaar zelf de werken repliceert (bijvoorbeeld Munch) dan is de perceptie van de kopieën gelijkwaardig.

De onderzoekers hebben het over “magical contagion”, de idee dat de aanwezigheid van een kunstenaar een magische meerwaarde aan een werk gegeven heeft.

Los van het onderzoek, doet het me erg denken aan inzichten rond authenticiteit van Walter Benjamin die gelijkaardige dingen al uitlegde (weliswaar zonder onderzoek) decennia geleden.

Abstract van het onderzoek:

This paper examines people’s reasoning about identity continuity (i.e., how people decide that a particular object is the same object over time) and its relation to previous research on how people value one-of-a-kind artifacts, such as artwork. We propose that judgments about the continuity of artworks are related to judgments about the continuity of individual persons because art objects are seen as physical extensions of their creators. We report a reanalysis of previous data and the results of two new empirical studies that test this hypothesis. The first study demonstrates that the mere categorization of an object as “art” versus “a tool” changes people’s intuitions about the persistence of those objects over time. In a second study, we examine some conditions that may lead artworks to be thought of as different from other artifacts. These observations inform both current understanding of what makes some objects one-of-a-kind as well as broader questions regarding how people intuitively think about the persistence of human agents.





Vrije schoolkeuze

18 09 2014

Wij hadden geluk. Toen we een school zochten voor onze zoon konden we kiezen uit 3 scholen binnen een straal van 500 meter. We bezochten alledrie de scholen en kozen de school die ons het best leek te liggen. De drie scholen leken ons niet veel te verschillen qua kwaliteit en nee, we wonen in Gent, de diversiteit op de drie scholen was ook gelijkaardig. De visie van de directie en het team konden we het meest onderschrijven. Het is ondertussen 5 jaar geleden en we zijn nog steeds tevreden over onze keuze.

Ik weet dat praktische redenen vaak een rol spelen bij schoolkeuze. Maar mijn broers en zussen hebben op verschillende scholen gezeten. Mijn moeder koos ervoor om liever de juiste school voor het juiste kind te vinden dan voor het praktische van iedereen op de zelfde plaats te laten studeren. Ik weet nog hoe een van mijn zussen de school van haar broer bezocht en huilde of ze toch maar niet op die school zou moeten gaan. Het was het verschil tussen weinig en veel structuur, terug niet tussen goed of slecht. Een bewuste schoolkeuze heeft vaak meer invloed dan de visie van de school, ironisch genoeg.

Als ik in het buitenland over ons onderwijs spreek, ben ik trots op de keuzevrijheid die we hier mogen genieten. Het zorgt voor een diversiteit in aanpak en visie. Vandaag hebben veel mensen deze rijkdom aan keuze niet. Meer nog, ze mogen soms blij zijn dat ze een school in de buurt gevonden hebben. Of gewoonweg blij zijn dat ze een school vonden.

De facto deze vrije schoolkeuze afschaffen zoals her en der geopperd wordt in de media, zal de ene diversiteit afschaffen om de andere te proberen verbeteren. Los van de vraag of dit de juiste oplossing is en de deur naar duur privé-onderwijs, die nu op een kier staat in ons land, dan niet bruut zal worden opengeduwd, vrees ik vooral dat het samen met het installeren van de verschillende centrale toetsen voor meer en meer onderwijseenheidsworst zal zorgen.

 





2 extra korte documentaires over bedreigde talen en onderwijs

17 09 2014

Eergisteren postte ik al het eerste deel, dit is deel 2 en 3.





Handig: Mediawijs gamen: Gaminggids voor begeleiders van kinderen en jongeren

17 09 2014

Op Mediawijs.be staat een nieuwe gids van Michel Walrave en Joris van Ouytsel over mediawijs gamen.

Over de gids:

In deze gids willen we de feiten van de mythen en de hypes onderscheiden. Je taak als ouder, leraar, jeugdwerker of andere begeleider van jongeren, zal er vooral uit bestaan om met hen op een open en positieve manier over gaming en bepaalde gebeurtenissen te praten. We geven je in deze gids dan ook enkele tips om samen met kinderen en jongeren deze ‘mediawijze’ gesprekken te voeren. We vertrekken hierbij steeds vanuit een positieve instelling, met respect voor de interesses van jongeren.

We willen je met deze gids hulpmiddelen geven om zelf aan de slag te gaan. In het eerste deel focussen we daarom op enkele praktische aspecten die je in overweging kan nemen wanneer je een game koopt. Wetenschappelijk onderzoek heeft verder uitgebreid aangetoond dat games jongeren kunnen stimuleren om te leren. Daarom bieden we een overzicht van praktische tips voor leraren, jeugdwerkers of ouders die met een game in de klas, de jeugdbeweging of thuis aan de slag willen gaan. Daarna zoomen we in op verschillende typen reclame die in games verwerkt kunnen zijn. We staan stil bij advergames en in-gameadvertising. De subtiele verschillen tussen beide reclamevormen komen aan bod evenals de doelen die bedrijven hiermee willen bereiken. We bespreken hoe men kinderen en jongeren hiervan bewust kan maken en sluiten dit deel af met concreet advies en enkele tips om hierrond gesprekken in gezins- of klasverband te voeren. Voorts focussen we op twee thema’s die regelmatig in de media aan bod komen en vaak voor ophef en stevige discussies zorgen: geweld en verslaving. Wat geweten is uit wetenschappelijk onderzoek over deze gevoelige thema’s, komt eerst aan bod. Daarna focussen we op concrete tips om met jongeren te praten over geweld dat in sommige games aan bod komt. Ook staan we stil bij welke tekens kunnen wijzen op een eventuele overmatige gamingactiviteit. Aansluitend behandelen we vormen van agressie die tussen gamers kan plaatsvinden en kunnen leiden tot cyberpesten. In het laatste deel van de gids verwijzen we naar websites en organisaties waar je terecht kan voor bijkomende informatie en advies.

Gaming is een belangrijke activiteit voor kinderen en jongeren. Het is niet louter een tijdverdrijf. Kinderen en jongeren kunnen er ook vaardigheden mee ontwikkelen en leren omgaan met andere spelers in een competitieve omgeving. De lessen die ze hieruit trekken, kunnen breder toepasbaar zijn. Daarom is het als begeleider van kinderen en jongeren belangrijk om de vinger aan de pols te houden. Door inzicht te hebben in een snel evoluerend fenomeen, in concrete kansen maar ook risico’s, kan men jongeren bijstaan om mediawijs te gamen. Deze gids wil je daarin begeleiden.

Download de gids hier.








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 6.185 andere volgers

%d bloggers like this: