En opeens voelde ik me minder raar... over notities nemen en de band onderwijs-onderzoek

Ik moet iets bekennen: ik duid zelden of nooit iets aan in een cursus. Onderstrepen, nee. Fluo-stiften, nope. Zie je oude cursussen of handboeken van mijn studententijd, meestal maagdelijk wit.

Waarom? Eerlijk gezegd, als ik later dan de cursus wou studeren, leidden die dingen me geweldig af. Heb ooit een leerkracht gehad die dit eiste, en de cursussen controleerde op aantekeningen, ik had dus noodgedwongen 2 cursussen.

Waarom vertel ik u dit? Toen ik vandaag deze post van Daniel Willingham las, voelde ik me opeens minder raar. Blijkbaar zou het aanduiden met gele fluo stiften en daarna die stukken herhalen bij het studeren, zowat de slechtst mogelijke methode zijn:

“Studies have shown that highlighting and rereading text is among the least effective ways for students to remember the content of what they have read.”

De blogpost gaat echter over een heel ander thema, dit is slechts een voorbeeld. De echte topic is de vaststelling dat nieuwe inzichten uit onderzoek zo moeilijk doordringen in de onderwijswereld, waarbij hij voor alle duidelijkheid de leerkrachten niets verwijt. Wel de huidige aanpak van het Clearinghouse dat in de VS bestaat en opgericht is specifiek om deze kloof te dichten. Men is echter 1 iemand vergeten te betrekken… de leerkrachten zelf.

Lees ook deze post van eerder deze week, anderzijds Nederland heeft alvast een stap gezet?